مداحان سیاسی و اعتقادات مذهبی مردم

خبرگزاری ایسنا: «وقتی رهبر انقلاب از روند مذاکرات و نتیجه آن رضایت دارند، چگونه می‌شود مداحان از برجام به تلخی یاد می‌کنند و می‌خواهند این تلخی را جبران کنند؟»

عصر ایران در مطلبی با این مقدمه نوشت: «روز گذشته روزنامه جمهوری اسلامی نوشت: «یک مداح که در تهران به دخالت در امور سیاسی و تعیین تکلیف برای مسئولان معروف است، در مراسم بزرگداشت حضرت فاطمه معصومه (سلام‌الله علیها) در قم گفت: «سه هزار مداح در تهران ساماندهی کرده‌ایم تا در انتخابات، تلخکامی برجام را جبران کنند.»

این خبر نشان می‌‎دهد که طیف مداحان در ایران همچون انتخابات گذشته تصمیم گرفته‌اند وارد رقابت‌های انتخاباتی شده و رای مردم را آن گونه که می‌خواهند، هدایت کنند. ورود مداحان به عرصه سیاست همیشه با نقدهای مهمی از سوی کارشناسان امر به ویژه مراجع تقلید روبرو بوده است و علمای قم بارها تاکیده کرده‌اند که جلسه‌های اهل بیت نباید آمیخته به مسائل سیاسی باشد.

در همین ارتباط و با توجه به نظر منفی اکثر علما در مورد سیاسی شدن مراسم مدح یا مصیبت ائمه اطهار می‌شود به سه نکته اشاره کرد.

اول: نیت مردم از حضور در چنین مراسمی استفاده از فضای معنوی آن است. بسیاری از کسانی که در این مراسم‌ها شرکت می‌کنند به این نیت است که ساعتی از مسائل دنیوی دور باشند و حالتی عرفانی پیدا کنند و به قول خود هیاتی‌ها «سبک بشوند». این معنا نشان می‌دهد که مردم دوست ندارند نیت آنها که گریه بر مصیبت‌های اهل بیت است آمیخته به مسائل سیاسی به ویژه مسائل انتخاباتی شود.

دوم: رهبرانقلاب بارها تاکید کرده‌اند که هیات‌های مذهبی نباید سکولار باشند. سکولار نبودن در اینجا یعنی حساسیت داشتن به مسائل جهان اسلام. یعنی آگاه کردن مردم از خطر تکفیر، جهالت و ظلم جهانی نسبت به انسان‌ها. این آگاهی نیز باید از سوی کارشناسان صورت بگیرد مثل روحانی که منبر می‌رود. روحانی، مداح، مسئول جلسه و ... همه یک هیات را تشکیل می‌دهند. پس نباید مداحان تصور کنند که تنها وظیفه آنهاست که برای مردم روشنگری کنند.

باید پرسید که این مداحان بر اساس چه تخصص علمی به خود اجازه می‌دهند در مورد صفر تا صد مملکت سخن بگویند و اظهار نظر کارشناسی کنند. آیا داشتن صدای خوب و خواندن یک انسان را کارشناس مسائل سیاسی می‌کند؟

سوم: سابقه حضور مداحان در انتخابات هم روشن است. آنها در سال ۸۴ و ۸۸ تمام تلاش خود را انجام دادند تا محمود احمدی‌نژاد در انتخابات پیروز شود. آنها حتی در میتینگ‌های انتخاباتی احمدی‌نژاد هم حاضر می‌شدند و به نفع او سخن می‌گفتند و مداحی می‌کردند.

همین افراد که روزی سینه چاک احمدی‌نژاد بودند، بعد از فاصله گرفتن شهردار سابق تهران از آنها، با شدیدترین و رکیک‌ترین الفاظ او و دولتش را مورد خطاب قرار می‌دادند و حتی یاران احمدی‌نژاد را تهدید به قتل کردند. سوالی که اینجا مطرح است این معناست که مردم چگونه به این افراد اعتماد کنند؟ کسانی که در حمایت و مخالفت با افراط رفتار می‌کنند چگونه می‌توانند نقش راهبر مردم را بازی کنند. اعتماد کردن به کسانی که اشتباه کرده‌اند کار عقلانی به نظر نمی‌رسد.

چهارم: این مداح می‌گوید که می‌خواهند تلخکامی برجام را جبران کنند و این در حالی است که رهبر انقلاب در پاسخ به نامه رئیس جمهور در مورد برجام نوشتند: «خرسندی خود را از این که مقاومت ملت بزرگ ایران در برابر تحریم‌های ظالمانه و تلاش دانشمندان هسته‌ای در پیشبرد این صنعت مهم و کوشش خستگی‌ناپذیر مذاکره‌کنندگان، سرانجام طرف‌های مقابل را که برخی از آنان به دشمنی با ملت ایران شهره‌اند، وادار به عقب‌نشینی و رفع بخشی از آن تحریم‌های زورگویانه کرد، ابراز می‌دارم و از جنابعالی و هیات مذاکره و شخص وزیر محترم و همه‌ دست‌اندرکاران تشکر می‌کنم.»

حالا سوال این است که وقتی رهبر انقلاب از روند مذاکرات و نتیجه آن رضایت دارند، چگونه می‌شود این افراد از برجام به تلخی یاد می‌کنند و می‌خواهند این تلخی را جبران کنند. نکته جالب در این میان این است که این مداحان خود را در صف اول ولایت‌پذیری می‌دانند.

در پایان باید گفت که بهتر است مداحان به واسطه امکانی که در اختیار دارند که آن هم عنایتی است از سوی خداوند، اجازه بدهند مردم از مراسم مذهبی، فیض معنوی ببرند و اجازه ندهند نیت‌های خالص مردم بازیچه مسائل سیاسی شود.»