مروری بر حاشیه های تلویزیون

روزنامه سینما: در 48 ساعت گذشته فرمان حرکت شبکه های مختلف تلویزیون همچنان ثابت بود و تغییر چشمگیری نداشت اما رونمایی از تولیدات تازه و امید به تازه ها همچنان بهانه ای برای پرداختن به تولیدات شبکه های مختلف است.

قبولی ناپلئونی «شیوع»؟

تلویزیون برای خالی نماندن آنتن اش دست به دامن یکی از تولیدات خارج از سازمان شد و سریال «شیوع» را از شنبه روی آنتن فرستاد؛ سریالی به کارگردانی محمود معظمی که حالا هر شب به صورت همزمان از شبکه اول و تهران روی آنتن می رود.


«شیوع» در گام اول به شدت متوسط ظاهر شد؛ سریالی که داستانش متفاوت از فضاهای کلیشه ای مرسوم در سریال های سال های اخیر بود و این می توانست تبدیل به امتیازی ویژه برای آن شود اما در اجرای کارگردان و به خصوص جنس ایفای نقش بازیگران چنان جانی از این سوژه ملتهب و خاص گرفته شده بود که ما نگران ادامه روند آن شدیم!

هنوز قضاوت زود است اما «شیوع» برای دیده شدن و مهمتر از آن محبوب شدن فعلا یک داستان خاص دارد و دیگر هیچ! بازی بازیگران و کارگردانی سریال اگر در قسمت های بعد هم همین باشد احتمالا به صورت مشروط و ناپلئونی بتواند نمره قبولی از مخاطبان بگیرد.


اعلام برنامه نوستالژیک


شبکه نوپای تهران سروشکل تازه ای هم از نظر کیفیت پخش تصاویر و هم از نظر گرافیک دارد و همین باعث متفاوت بودن نسبی این شبکه شده است. در این میان یکی از تفاوت های جالبی که در روزهای اول به نظر می رسید، مربوط به ایام رونمایی از شبکه باشد اما حالا تبدیل به یکی از ویژگی های ثابت این شبکه شده؛ بازگشت آن به یک ایده نوستالژیک در بین برنامه های این شبکه، مجری جوانی مقابل دوربین حاضر می شود، قطعه شعری می خواند و اعلام برنامه می کند. این سبک و سیاق که یادآور اجرای مجریان شبکه های مختلف در سال های نه چندان دور است، مدت ها بود از شبکه های سیما رخت بربسته بود و وظیفه اعلام برنامه به ایده های گرافیکی و تیزرهای کامپیوتری واگذار شده بود. این بازگشت به حال و هوای نوستالژیک تلویزیون در شبکه تهران اگر ادامه داشته باشد حتما به امضای این شبکه تبدیل خواهد شد.


معضل انتخاب یک «نام»

بازتاب تولید برنامه های مرتبط با انتخابات حسابی در شبکه های مختلف گرم است و در این شلوغی احتمالا برخی اشتباهات چندان به چشم نیاید اما این را که در کنداکتور یک شبکه، هر شب دو برنامه با نام های بیش از اندازه معمول و مشابه روی آنتن می رود، چگونه می توان توجیه کرد؟


شبکه ۳ این شب ها دو برنامه انتخاباتی یکی با اجرای محسن حاجیلو و دیگری با اجرای محمدرضا حسنیان روی آنتن دارد که نام اولی «من ایرانی ام» است و نام دومی «من ایرانی هستم»!

واقعا تفاوت این دو برنامه در همین حد تفاوت ادبیات محاوره ای و ادبیات رسمی در نامگذاری است یا بروبچه های شبکه ۳ برای انتخاب دو نام متفاوت برای برنامه های انتخابات خود، ایده ای بهتر از این به ذهن شان نرسیده که یک «شبه شعار» را با اندکی تغییر به عنوان نام دو برنامه استفاده کنند؟ جای شکرش باقی است که این شباهت نام هیچ مخاطب علاقمندی را برای پیگیری سردرگم نمی کند!


شاید ندیده باشید!

مجموعه تلویزیونی «شاید برای شما هم اتفاق بیفتد» جایگاه عجیب و غریبی در میان سریال های نمایشی شبکه های مختلف تلویزیون دارد! سریالی که آنقدر از این شبکه به آن شبکه کوچ کرده که حالا به سختی کسی یادش می آید محصول کدام شبکه است!

این شب ها هم که این سریال به صورت همزمان مهمان کنداکتور دو شبکه است و جالب هم این که قسمت های آن دیگر هیچ تقدم و تاخری ندارند و هر شبکه ای به فراخور، قسمت هایی از آن را به صورت رندم روانه آنتن می کند!


این شب ها هم مخاطبان شبکه نمایش و هم مخاطبان شبکه آی فیلم به صورت همزمان می توانند قسمت هایی از سریال «شاید برای شما هم اتاق بیفتد» را تماشا کنند. بالاخره در این تکرار پخش از شبکه های مختلف شاید قسمتی را از قلم انداخته باشید و این فرصتی است که تلویزیون با همکاری دو شبکه در اختیار شما گذاشته تا جبران مافات کنید و تماشای آنها را از دست ندهید!