چرا و چقدر صاحبان سگ ها شبیه سگ های شان می شوند؟

مجله روشن - شیوا دلداری: پاییز سال گذشته سگ داشوند 25 کیلویی به نام «اوبی» در قسمتی از برنامه تلویزیونی «تودی» ظاهر شد که درباره چاقی مفرط حیوانات خانگی بود. دام پزشک مهمان برنامه به مجری، «ال روکر» اعلام کرد که: «شکی نیست که این بزرگترین داشوندی ئه که من تا حالا دیدم.»

اوبی مثل یک تکه گوشت خوک روی میز افتاده بود. روکر شروع کرد به بلند بلند فکر کردن؛ یعنی گفت نکند این بزرگترین داشوند بخشی از مشکلی بزرگتر باشد: «آیا بین چاقی صاحبان حیوانات خانگی و چاقی این حیوانات ارتباطی هست؟»

پژوهش های بسیاری نشان داده اند که حیوانات خانگی برای سلامت ما مفید هستند؛ آنچه کمتر می دانیم، این است که ما چی؟ ما برای سلامت آن حیوانات مضریم یا نه. اما روکر شاید حق داشته باشد. طبق یک پژوهش تازه، با افزایش نرخ چاقی مفرط در طول نیم قرن گذشته، وزن متوسط حیواناتی هم که بین انسان ها زندگی می کنند، افزایش داشته است.

پژوهش دیگری «شاخص توده بدنی» صاحبان سگ ها را با انباشت چربی در خود سگ ها مرتبط می داند. این تاییدی است بر تحقیقی در سال 1970 که نشان داد احتمال این که سگ های چاق مفرط صاحبانی داشته باشند که چاق مفرط اندو «فیزیک معمولی» ندارند، بیشتر است از سگ های دیگر.

آیا حقیقتی در این مثل قدیمی هست که آدم ها شبیه حیوانات خانگی شان هستند؟ چنین پدیده مفصلا ثبت شده است. پژوهشگران در سراسر دنیا بارها نشان داده اند افراد غریبه می توانند عکس های سگ ها را با عکس های صاحبان شان جفت کنند. (با آمار بسیار بالاتر از شانس)

شاید مردم جذب حیواناتی می شوند که شبیه شان هستند. در یک پژوهش، دانشجویان زن دانشگاه، آنهایی که موی بلندتری داشتند، سگ هایی که گوش افتاده دارند (نژاد اسنیل و بیگل) را جذاب تر، خوش روتر و باهوش تر از سگ های گوش تیز می دانستند؛ اما با زنان مو کوتاه تر به نتیجه معکوس رسیدند.

و ارتباط صاحبان حیوانات خانگی و خود حیوانات ظاهرا فراتر از ظاهر آنها است. تحلیل دیگری نشان داد که آنها که می گویند «سگ دوست» هستند، نسبت به «گربه دوست ها» کمتر عصبی اند و گربه دوست ها کنجکاوترند. پژوهش دیگری که امتیازهای به دستآمده در آزمون شخصیت را با ترجیح نژادهای مختلف سگ از سوی افراد مقایسه می کرد، نشان داد که افراد بد خلق و خو، سگ های تهاجمی تر را ترجیح می دهند.

البته قانون «جذابیت» (مشابه، مشابه خود را جذب می کند یا در این مورد، مشابه، مشابه خود را به دستآموزی می پذیرد) شعید بعضی از این شباهت ها را توضیح دهداما شایتد هم حیوانات خانگی از صاحبان شان تقلید می کنند.

پژوهشی در سال 2011 به این نتیجه رسید که هر یک از سگ هایی که موظفند دری را باز کنند، از میان دو روش (با سر یا با دست/ پنجه) روشی را برای این کار ترجیح می دهندکه تازه شاهد استفاده صاحبان شان از آن روش بوده اند. حتی اگر به خاطر استفاده از آن یکی روش، جایزه ای به آنها داده شود.

پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که سگ، غریزه «تقلید خودکار» دارد که از رفتار طبیعی و منفعت شخصی فراذتر می رود. در ضمن، سگ ها وقتی صاحب شان خمیازه بکشد، بیشتر احتمال دارد تقلیدش کنند (که این نشانی است از «تعلق اجتماعی») تا وقتی که غریبه ای همین کار را می کند.

و اینجاست که بالاخره به عارضه واگیردار بوسه می رسیم: به لطفی بوس های آبداری که سگ ها نصیب صاحبان شان می کنند، تعداد باکتری های پوستی که صاحبان سگ ها با سگ های شان شریکند، از تعداد باکتری هایی که با کودکان شان شریکند، بیشتر است.