مروری بر حاشیه های تلویزیون

روزنامه سینما:

واکنش به فضای مجازی

یکی از نمونه های قابل تحسین بهره گیری از ظرفیت شبکه های مجازی را می توان در قالب برنامه هایی رصد کرد که اصراری ندارند که پیروی خود از برخی موضوعات و سوژه های مطرح شده در شبکه های مجازی را عیان کنند و در عین حال هم سعی می کنند دنباله رو محض جوسازی های مجازی نباشند. یکی از این برنامه های «پایش» است که در بخشی خاص به بازتاب ها و اخبار فضای مجازی می پردازد و در مواردی به آن واکنش رسانه ای نشان می دهد. همین یک شنبه شب هم این برنامه در بخش معرفی قهرمان هفته حرکت قابل تقدیری داشت.

پیگیری بر و بچه های «پایش» برای یافتن نام پزشک تبریزی که دست نوشته اش برای کمک به یکی از بیماران کم بضاعتش طی هفته گذشته بازتاب بسیاری در فضای مجازی داشت و معرفی او به عنوان یکی از گزینه های نظرخواهی برای انتخاب قهرمان هفته، واقعا حرکت رسانه ای قابل تقدیری بود.


برخلاف نمونه ای که در بالا به آن اشاره شد برخی برنامه ها از بلاتکلیفی عجیبی برای بهره گیری از ظرفیت کانال های ارتباطی در شبکه های اجتماعی رنج می برند. این نکته البته می تواند جامعیتی درباره تصمیمات و سیاست های کلی تلویزیون هم داشته باشد اما در مواردی در صورت مصداقی پیدا می کند. برنامه عصرگاهی «مردم چی می گن؟» آیتم های مرتبط با فضای مجازی دارد که برمبنای آن قرار است مخاطبان هم در تامین محتوای آن مشارکت داشته باشند. فارغ از این که این مشارکت در نازل ترین سطح و بعضا به واسطه ارسال برخی عکس های دورهمی اتفاق می افتد.

این نکته جالب توجه است که در نمایش صفحه مرتبط شبکه های مختلف ارتباطی هیچ رد و نشانی از نشان و نام این شبکه ها نیست و اشاره ای هم به آدرس کامل آن ها نمی شود! به تعبیری در این برنامه ها نام بردن از شبکه هایی مانند اینستاگرام و تلگرام ممنوع از استفاده از آن ها آزاد است!


خوب های مشترک

ما از زاویه مثبت به این قضیه نگاه می کنیم که بازپخش یک مستند از چند شبکه می تواند فرصتی باشد تا اگر یکی را از دست دادیم تکرار آن را از شبکه ای دیگر تماشا کنیم! یکی از این نمونه های مستند بسیار دیدنی «سرزمین آتش» بود که با موضوع اعتراضات محیط زیستی در استرالیا، هفته گذشته طی دو روز پیاپی از شبکه افق پخش شد و سه بار روی آنتن این شبکه رفت. با فاصله کم تر از یک هفته اما این مستند سر از شبکه مستند درآورد و یک شنبه روانه آنتن شد.

تجربه نشان داده بعید نیست چنین مستندی با توجه به محتوای سیاسی سر از شبه های دیگر هم درآورد اما در این میان یک سوال بی پاسخ می ماند و آن شرح وظایف شبکه های موضوعی سیماست! شبکه های متعددی که در مواردی مانند این، هم پوشانی محتوایی پیدا می کنند و از تولیدات و محصولات هم استفاده می کنند.