برای خودکشی به این کشور سفر کنید!

مجله مهر: در تقویم جهانی، امروز (دهم سپتامبر) روز پیشگیری از خودکشی نامگذاری شده است. روزی که کمپین‌های بین المللی در خیابان‌ها تجمع می‌کنند و برنامه‌های حمایتی شان را برای کمک به افراد در معرض خودکشی ارائه می‌دهند.

اما در این بین، سوئیس تنها کشوری است که ساز مخالف می‌زند. بر اساس قوانین مدنی سوئیس، خودکشی در این کشور قانونی است و به همین دلیل، خیلی از مردم دنیا راهی سوئیس می‌شوند تا در این کشور به زندگی خود پایان دهند.

حالا سوئیس تبدیل به تنها قطب گردشگری خودکشی در دنیا شده است که لقب سرزمین مرگ را روی خود دارد؛ کشوری که بخشی از درآمدهای گردشگری‌اش، از سفر توریست‌هایی تامین می‌شود که برای بهره بردن از خدمات مشاوره ای خودکشی به این کشور سفر می‌کنند!

در سوئیس بنگاه‌ها و مراکز مشاوره زیادی هستند که به افراد متقاضی خودکشی، بهترین روش مرگ خودخواسته را نشان می‌دهند. بیشتر این افراد، معلولان یا بیماران صعب العلاج و لاعلاجی هستند که ترجیح می‌دهند به جای زنده ماندن و درد کشیدن، بمیرند.

آمارهایی که یکی دو سال قبل منتشر شد، نشان می‌داد بیش از ۲۵ درصد از خودکشی‌‌های مشاوره ای که در سوئیس اتفاق می‌افتد، مربوط به افراد غیر سوییسی است. دلیل این خودکشی توریستی هم قوانینی است که بیشتر کشورهای دنیا برای ممنوعیت مرگ‌های خودخواسته بیماران (اوتانازی) تصویب کرده اند.

با وجودی که دو سال قبل، وزیر دادگستری سوییس خواستار توقف این نوع توریسم در کشورش شده بود، سال گذشته در یک همه پرسی، ۸۵ درصد از مردم این کشور به طرح «ممنوعیت همکاری در خودکشی دیگران» رأی منفی دادند و خواستار برقراری قانون خودکشی شدند. ساکنان زوریح می‌گفتند این موضوع به آزادی شخصی مربوط است و نباید در آن دخالت کرد.

قانون مرگ ترحمی (اوتانازی) از سال ۱۹۴۱ در سوئیس وضع شد تا اختیار مرگ بیماران ناامید را به خودشان بدهد. این قانون، خودکشی بیماران لاعلاج را مجاز می‌داند و فقط محدودیت‌هایی بر چگونگی، زمان و دلیل خودکشی اعمال می‌کند.

البته مشابه این قانون، با کمی تفاوت، مدتی قبل در بلژیک، هلند و ایالات اروگان و واشنگتن آمریکا هم به تصویب رسید که بر اساس آن، فرد بیمار می‌تواند تحت شرایط خاصی با استخدام یک پزشک به زندگی خود پایان دهد.

هزینه سنگین خودکشی

دو سال پیش، وقتی وزیر دادگستری سوییس با روند خودکشی در این کشور مخالفت کرده بود، گفته بود که باید یک دوره ویژه مشاوره برای افراد متقاضی خودکشی برگزار شود و بعد آنها اجازه ارتباط با سازمان‌های ارائه دهنده خدمات خودکشی را داشته باشند.

اتحاد دموکراتیک فدرال و حزب اونجلیکال هم که طرفدار این ممنوعیت‌ها بودند، خواسته بودند فردی که می‌خواهد از کمک به خودکشی قانونی استفاده کند، مجبور شود دست کم یک سال در کانتون زوریخ اقامت داشته باشد.

درخواست‌هایی که هیچ کدام مورد توجه قانونگذاران سوئیسی و موافقت مردم این کشور قرار نگرفتند تا سود گردشگری سوئیسی‌ها از خودکشی مردم دنیا همچنان برپا بماند.

هزینه گردشگری خودکشی در سوییس حدود ۱۰هزار فرانک سوییس برآورد می‌شود که معادل ۹هزار و ۲۰۰ دلار است. این رقم، برای یک سفر خارجی نسبتا زیاد به نظر می‌رسد اما خیلی از توریست ها، این مبلغ را به چشم آخری هزینه زندگی شان نگاه می‌کنند.

رقمی که اگر در ۲۰۰ مورد خودکشی که هر سال در زوریخ اتفاق می‌افتد ضرب کنیم، زوریخی‌ها را صاحب ۲میلیون فرانک درآمد سالانه می‌کند.