رشوه خواری از چه زمانی آغاز شد؟

خبرگزاری مهر: کتاب فساد در آمریکا، نوشته «ظفیر تیچ اوت»، استاد حقوق «دانشگاه فوردهام» آمریکا در باب مفهوم رشوه و فساد و تاریخ دگرگونی این مفهوم در آمریکا توسط انتشارات دانشگاه هاروارد به چاپ رسیده است.

همانطور که از نام کتاب پیداست، مقصود اصلی نویسنده، در حقیقت شرح مفهوم فساد و رشوه خواری در آمریکا و اشتباهات تاریخی انجام شده در سیستم قضایی این کشور در باب ارائه تعاریف جدید و کاملا اشتباه از این دو مفهوم و تاثیرات سوء این کار بر سیاست داخلی آمریکا بحث می کند.

به اعتقاد نویسنده کتاب، مشکل آمریکایی ها از زمانی شروع شد که لوئی شانزدهم جعبه جواهرات ساخته شده از الماس منقوش به تصویر پادشاه را به بنجامین فرانکلین هدیه کرد. این مشکل، خطر فساد فرانکلین بود که عدالت را از یاد برد و فرانسوی ها به طرزی زیرکانه وی را به سمت خود کشیدند. فهم عمیق فساد سیاسی، ریشه در نظریه های ذات مدنی دارد که نیروی محرکه معاهدات مبتنی بر قانون اساسی به حساب می آید.

نظریه های کشاورزان در مورد فساد، بیش از دو قرن در دادگاه ها به اجرا در می آمد. حتی در غیاب قوانین مشخص، رای دهندگان، مسئولین مدنی و مقامات منتخب، این رویه ادامه داشت. آیا باید قانونی که توسط پارلمان کشور به تصویب رسیده به علت گرفتن رشوه توسط نیمی از رای دهندگان به آن در مجلس لغو شود؟ کدامیک از لابی گری ها به معنای فساد و کدامیک قانونی هستند؟ چه زمان یک توافق محکم، زیر سوال رفته و رشوه خواری و فساد به حساب می آید؟

در دهه هفتاد میلادی، دادگاه عالی آمریکا شروع به دقیق تر شدن بر روی تعریف مفهوم فساد کرد و از آن زمان این مفهوم به شکل فاجعه باری عوض شد و هیچکدام از این موارد صریح تر از پرونده شهروندان متحد نبود.

در سال ۲۰۱۰، یکی از موثرترین تصمیمات دادگاه عالی آمریکا در تاریخ سیاسی این کشور گرفته شد و آن، اعطای حق هزینه بی حد و مرز برای نفوذ در انتخابات بود. نظر قاضی «آنتونی کندی» درباره فساد این بود که هیچ امری به جز رشوه خواری مستقیم و واضح، فساد محسوب نمی شود.

نظر وی بعدها به عنوان مبنای نظر قاضی عالی، «رابرتز»، در تصمیم گیری راجع به پرونده مک کاچئون در سال ۲۰۱۴ قرار گرفت. با بدتر شدن وضعیت سیاست داخلی آمریکا به شکلی گسترده، «ظفیر تیچ اوت» در مورد این مساله هشدار داد که پرونده های مک کاچئون و شهروندان متحد، قانون بدی نبودند، بلکه تاریخی بد بودند.

به اعتقاد نویسنده اگر تجربه آمریکایی در خودگردانی کشور، قرار باشد در آینده نیز به کار رود، ما باید در مورد مفهوم سنتی فساد و رشوه بر اساس تعریف قدیمی آن بازنگری کنیم.