فلسفه ائتلاف انتخاباتی ۷ اسفند

محمدصادق جوادي حصار در روزنامه آرمان نوشت: روز سه شنبه اعضاي ليست اميد كه تعداد قابل‌توجهي از كرسي‌هاي مجلس را به دست آورده‌اند در جلسه فراكسيون اميد به گرد هم آمدند و اعضاي هيات‌رئيسه را مشخص کردند.

البته رأي آقاي محمدرضاعارف به عنوان كانديداي رياست اصلاح‌طلبان را نبايد منحصر به فراكسيون اميد دانست؛ زيرا بسياري ازمستقلين تمايل دارند كه رأي خود را درسبد عارف و حتي لاريجاني بريزند. بنابراين نمي‌توان صرف اينكه ۱۰۵ نفر در نشست فراكسيون اميد شركت كردند نشان از عدم تمايل نمايندگان به رياست عارف بر مجلس دهم دانست.

همچنين زماني كه اصلاح‌طلبان تصميم گرفتند با بخشي ازاصولگرايان ائتلاف كنند در آن زمان برسر رياست محمدرضا عارف ائتلافي صورت نگرفت بلكه موضوع ائتلاف آن روز عدم حضور تندروها درمجلس دهم بود و واقعيت اين است كه تا حدود زيادي اين خواست محقق شده است. درهفتم اسفندماه اصولگرايان در كنار اصلاح‌طلبان قرار گرفتند و مشي اعتدالي اصلاح‌طلبان را تقويت كردند و ازسوي ديگراصلاح‌طلبان نيز مشي اعتدالي اصولگرايان را تقويت كردند تا ائتلاف فراگير اصلاح‌طلبان حامي دولت شكل گرفت و قرار بر اين شد افرادي بر اساس اين ائتلاف به مجلس راه يابند كه منافع ملي براي آنها ارجح بر منافع حزبي است.

آن رويكرد الزاما براي شكل‌گيري رياست آقاي محمدرضا عارف نبود بلكه ائتلافي براي مقابله با تندروها بود، چنانكه اصولگراياني مانند کاظم جلالي براي راي به رياست عارف دركنار اصلاح‌طلبان قرار نگرفت بلكه براساس استراتژي ديگري درليست ائتلاف جاي گرفت، البته اصولگرايان راه‌يافته به ليست اميد تا اين لحظه به خوبي عمل كرده‌‌اند. لازم است برخي از مفاهيم سياسي براي بدنه اجتماعي توضيح داده شود و بدانند حتي اين امكان وجود دارد فراكسيون اميد با فراكسيون رهروان ولايت بر سر موضوعي ائتلاف كنند؛ چرا كه موضوع به منافع ملي مرتبط است ضمن اينكه چنين ائتلاف هايي به اين معني نيست كه درساير امور نيز اصلاح‌طلبان بايد با اصولگرايان اشتراك نظر داشته باشند.

اصلاح‌طلبان با رفتار اخلاقي، منطقي و تشويق و تبيين مواضع خود بايد بكوشند كه مستقلين مجلس را به ديدگاه‌هاي خود نزديك كنند به طوري‌كه آنها اطمينان پيدا كنند كه همراهي آنها با فراكسيون اميد به نفع منافع ملي است. اصلاح‌طلبان بايد از هر نوع رفتار خودبينانه و خودپسندانه درمجلس دهم پيشگيري كنند.

يك نماينده مجلس از هرگروه و جناحي از حقوق مساوي در مقايسه با ساير نمايندگان برخوردار است و در تمامي امور حق دارد مخالفت يا همراهي كند و نبايد نماينده را تحت ‌فشار قرار داد. اگر در حوزه نمايندگي استقلال لازم به نمايندگان داده شود و منافع ملي مدنظر باشد، آنگاه اصولگرايان اعتدالي و مستقلين به مواضع اصلاح‌طلبان نزديك خواهند شد و در زمان لازم آراي خود را در سبد اصلاح‌طلبان خواهند ريخت.