قطع ویروس HIV از بدن موش‌ ها

zoomit.ir - مهدی زارع: محققان دانشگاه تمپل (Temple University) در آخرین آزمایشات خود موفق شدند ویروس اچ‌آی‌وی را از ساختار ژن‌ موش‌های آزمایشی قطع کنند. این عمل با نوعی قیچی مولکولی انجام شده و می‌تواند امید دانشمندان را برای درمان بیماری ایدز، بیش از پیش کند.

ویروس HIV که منجر به بیماری ایدز می‌شود، ویروس بسیار خطرناکی است که محققان و دانشمندان هنوز نتوانسته‌اند درمانی قطعی برای آن پیدا کنند. اما دانشمندان دانشگاه تمپل (Temple University) به تازگی در آزمایشاتی توانستند این ویروس را از ژن‌های موش‌های آزمایشگاهی قطع کنند.


پروفسور کامل خلیلی (Keml Khalili) که مدیریت این تحقیقات را بر عهده داشته است، در مصاحبه‌ای عنوان کرده که تکنولوژی اصلاح ژن آنها توانسته در نقاط مختلفی از اورگانیسم حیوانات کوچک، دی‌ان‌ای ویروسی را از ژن اصلی جدا کند. او امیدوار است که این دستاورد، شروع دوران تازه‌ای در درمان این ویروس در انسان‌ها باشد.

در حال حاضر، تنها درمان نسبی که برای ویروس HIV وجود دارد، ترکیبی از داروهای ضد ویروس (Antiretrovirals) است که تنها از رشد بیشتر ویروس جلوگیری می‌کنند و درمان قطعی برای آن ندارند. بعلاوه پس از قطع دوره‌ی درمان این داروها، ویروس مجددا خود را ترمیم می‌کند و گسترش پیدا می‌کند و بیمار مجددا در معرض بیماری ایدز قرار می‌گیرد. اگر محققان بتوانند با روش‌ جدید، ویروس را به طور کلی از ژن بیمار جدا کنند، پس از قطع داروها، ویروس HIV نمی‌تواند خود را ترمیم کند.

در آزمایش انجام گرفته، محققان ابتدا موش‌های آزمایشگاهی را به ویروس HIV مبتلا کردند و سپس تلاش کردند تا DNA ویروسی را از ژن میزبان قطع کنند. پس از دو هفته، آن‌ها ژن‌های کیس بیمار را بررسی کردند و به این نکته پی بردند که دی‌ان‌ای HIV از تمامی ژن‌های آن حذف شده ست. این دی‌ان‌ای از همه‌ی اورگانیسم‌های بدن موش مانند مغر، قلب، کلیه، کبد، ریه‌ها، طحال و سلول‌های خونی حذف شده بود.

دکتر خلیلی در مورد فواید این تکنولوژی جدید این‌گونه‌ توضیح می‌دهد: قابلیت نفوذ به ژن‌های بیمار و اصلاح دی‌ان‌ای‌های ویروس HIV، قابلیت مهمی است که با پیشرفت آن می‌توان از تکثیر این ویروس جلوگیری کرد و می‌تواند به عنوان درمانی قطعی برای بیماران ایدز استفاده شود.

قدم بعدی برای تیم تحقیقاتی دانشگاه تمپل، گسترش تحقیقات بر روی نمونه‌های حیوانات آزمایشگاهی است و البته آنها امیدوارند تا بتوانند در سال‌های آینده آزمایشاتی نیز بر روی نمونه‌های انسانی انجام دهند.