اهميت سفرهای ظريف به اروپا

روزنامه آرمان - سيد جلال ساداتيان: اهميت مساله سفر دوره‌اي اروپا در روابط خارجي ايران مي‌تواند از اين منظر باشد كه به طور خاص وزير امور خارجه و به ويژه رئيس جهمور تمركز شان را در صدر مذاكرات هسته‌اي قرار داده و سرانجام به برنامه جامع اقدام مشترك موسوم به برجام رسيدند.

برجام اقدامي بسيار حياتي و تاثيرگذار در مسائل مربوط به ايران و روابط مان با جهان امروز بود؛ چراكه در پي تصويب شش قطعنامه جدي عليه ايران و اجراي چهار قطعنامه آن، كشورهاي جهان به اراده خود يا تحت الزاماتي اين امر را در دستور كار خود قرار داده كه تحت تاثير تحريم‌ها بخشي از ارتباطات بانكي و بيمه‌اي از سوي كشورهاي اتحاديه اروپا يا به اجرا درنمي آمد يا بانك‌هاي اروپايي در صورت اجرا از سوي بانك‌هاي آمريكايي جريمه مي‌شدند.

در نتيجه ايران به طور كامل در محاصره قرار گرفته و شرايط اقتصادي بسيار دشواري را پشت سر مي‌گذراند. تحريم‌ها حتي روابط مان را با برخي از كشورها چون لهستان و سوئد به عنوان دو كشور اتحاديه اروپا كه روابط تاريخي‌اي با ايران داشتند نيز تحت تاثير قرار داد. بنابراين عملا در سه سال گذشته مشاهده شد به اندازه‌اي كه برجام و حل و فصل مسائل ناشي از آن در دستور كار دولت قرار داشت به مسائل ديگري توجه نمي‌شد.

اكنون پس از پيگيري اجراي مطلوب برنامه جامع اقدام مشترك از سوي وزير امور خارجه و رئيس‌جمهور به جنبه‌هاي ديگر برجام نيز توجه مي‌شود. پيش از اين وزير امور خارجه دو سفر دوره‌اي ديگر هم داشت كه آخرين سفر محمد‌جواد ظريف برای شركت در اجلاس غير متعهدها در اندونزي صورت گرفت كه پس از جاكارتا به چند كشور آسيايي ديگري هم رفت.

اما اكنون وزير امور خارجه ايران سفر دوره‌اي خود را به سمت اروپاي شرقي و شمال اروپا آغاز كرده است، بدين‌ترتيب سفرهاي ديگر نيز در دستور كار دستگاه ديپلماسي ايران قرار دارد. از اين رو در دوران پسا‌برجام همان طور كه اشاره شد بايد به جنبه‌هاي ديگر برجام پرداخته شود. به اين ترتيب ظريف براي گفت‌وگو و رايزني در ابعاد مختلف تجاري، اقتصادي و منطقه‌اي به چهار كشور اروپایی لهستان، سوئد، فنلاند و لتوني به همراه هيات بزرگ تجاري از اتاق بارزگاني ايران سفر مي‌كند، چراكه كشورهاي مختلف توانمندي‌هاي گوناگوني دارند كه مي‌توان از بازار آنها و متقابلا سرمايه‌گذاري‌هايشان در ايران بهره برد و بعضا شايد اين سفرها در بازار رقابتي ورود تكنولوژي به كشور موثر باشد در نتيجه در روابط بين‌الملل و آراي آنها در محافل بين‌المللي و نيز در روابط دو جانبه با اين كشورها اثر گذار است، زیرا هر چقدر ايران روابط گسترده‌تري با اين كشورها داشته باشد به طور قطع در پيشبرد اهداف سياست خارجي مطلوب‌تر عمل خواهد كرد.

در نتيجه برجام تنها محدود به قدرت‌هاي صنعتي جهان « ۱+۵» نمي‌شود و كشورهاي ديگري علاوه بر اين قدرت‌ها وجود دارند كه با آنها مي‌توان مراودات خود را توسعه ببخشيم. ايران به دنبال توسعه روابط با همه كشورهاي جهان است و اكنون فراغتي نيز پس از حل و فصل مساله هسته‌اي و در پي آن برنامه جامع اقدام مشترك نيز حاصل شده كه به نظر زمان مناسبي براي برقراري و تقويت روابط دو جانبه ايران با جهان است تا در نتيجه آن روابط ايران با جامعه بين‌المللي نيز تقويت شود و ايران بتواند از حمايت‌هاي بيشتر جامعه بين الملل برخوردار شود.