بازگشت ستاره دهه ۶۰ هالیوود به سینما

روزنامه بانی فیلم - وصال روحانی: وارن بیتی ستاره دهه های ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۰ هالیوود که ۲۰ سالی است کم پیدا شده، هفته پیش اعلام کرد قسمت دوم «دیک تریسی» را خواهد ساخت. تریسی یک کارآگاه کمیک بوکی است که داستان هایش سالها به صورت پاورقی در مطبوعات آمریکا و اروپا چاپ می شد و بیتی در سال ۱۹۹۰ فیلمی سینمایی با کاراکترهای زنده پیرامون آن ساخت و خودش رل تریسی را بازی کرد و فیلم هم فروش زیادی داشت.

بیتی در این باره افزود: در مورد این پروژه و تحقق آن بسیار جدی ام و البته این جور کارها زمان زیادی می برد. در همین حال آرنون میلکان تهیه کننده مشهور فیلم های هالیوودی با تایید حرف های بیتی گفت این پروژه در مراحل اولیه اقدام قرار دارد و زودتر از دو سال بعد اکران نخواهد شد. بیتی و میلکان اینک در فیلم دیگری که درباره زندگی هاوارد هیوز، تهیه کننده سرشناس سابق فیلم های سینمایی و نام آن «قوانین پوشش نمی دهند» است و ایام پیری وی را با بازی بیتی به تصویر می کشد، در حال همکاری اند، هر دو فیلم به کمپانی نیوریجنسی تعلق دارند که در مالکیت میلکان است و در سالهای اخیر دو فیلم برنده جایزه اسکار برترین فیلم را رو کرده است و آنها «۱۲ سال برده بودن» به سال ۲۰۱۲ و «مرد پرنده ای» در ۲۰۱۴ هستند.

فیلمی که هاوارد هیوز را به تصویر می کشد و اواخر پاییز امسال عرضه می شود عملا ۱۲ سال بعد از اکران «هوانورد»، ورسیون مارتین اسکورسیسی از روی زندگی غیر متعارف و پر تلاطم هاوارد هیوز اکران خواهد شد. غیر متعارف از این رو که هیوز به رغم داشتن شهرت فراوان سینمایی و تبدیل شدن به یکی از پرنفوذترین افراد در هالیوود و یکی از ۵ تهیه کننده اول فیلم های سینمایی در آمریکا، دل در گرو مسایلی دیگر هم داشت. به عنوان مثال وی به خلبانی بسیار علاقمند بود و این حرفه را تا به آن حد آموخت که مدرک پرواز گرفت و خودش به تنهایی هم می توانست هواپیماها را هدایت کند و به مقصد برساند. وی همچنین طبایع متعدد و متضادی داشت و برخی می گویند نوعی آدم مالیخولیایی بود و در اواخر عمر به همگان بدبین شده و گوشه عزلت گزیده بود. اطمینانی در دست نیست که چه میزان از آن ادعاها ریشه در حقیقت داشت و کدامین تبلیغات سوء رقبای هیوز به شمار می آمد که در عرصه تهیه فیلم های سینمایی درآمدساز و کسب موفقیت های سینمایی پشت سر وی قرار داشتند و از بال و پر دادن به هر خبر منفی پیرامون او به قصد تضعیف وی استقبال می کردند.

اسکورسیسی در فیلم «هوانورد» که اسکار نقش دوم زن را برای کیت بلنشت استرالیایی به ارمغان آورد، زندگی هیوز را چه در ایام جوانی و چه در دوران پیری او ترسیم و تشریح کرد اما به سبب استفاده از لئوناردو دی کاپریوی معروف و جوان برای ایفای رل اصلی طبعا زمان بیشتر و حجم فزون تری از فیلم را به دوران جوانی وی اختصاص داد. تفاوتی که ورسیون میلکان و بیتی با نسخه اسکورسیسی دارد، تاکید بیشتر بر دوران پیری هیوز است و دلیل انتخاب بیتی ۷۹ ساله برای ایفای این رل نیز همین مسئله است و البته هر دو نفر نیز در پی این بودند که فیلم آنها تفاوتی محسوس با ورسیون اسکورسیسی داشته باشد.

با این اوصاف خیلی ها در انتظار اکران ورسیون جدید هاوارد هیوز در آخرین روزهای سال ۲۰۱۶ هستند تا بیتی را در یک نقش ویژه و تازه و آشنا ببینند. برای بیتی نیز این یک فتح باب تازه خواهد بود. وی که با فیلم های جوانانه ای همچون «شکوه علفزار»، «بهار رمی خانم استون» و «لیلیت» در نیمه اول دهه ۱۹۶۰ مشهور و با فیلم جنایی و تحسین شده «بانی و کلاید» در سال ۱۹۶۷ تبدیل به ستاره ای بزرگ شد، با استمرار بخشیدن به آن شهرت و اعتبار در دهه ۱۹۷۰ در فیلم های دیگری چون «اقبال»، «مک کاب و خانم میلر»، «شامپو» و البته «بهشت می تواند صبر کند»

نیز جلب نظر کرد و سپس در عرصه کارگردانی نیز به سال ۱۹۸۱ فیلم برجسته «سرخ ها» را پیرامون انقلاب بلشویک ها در روسیه تزاری و شروع حکومت کمونیست ها و تشکیل اتحاد جماهیر شوروی ساخت. در ادامه همان دهه بیتی در فیلمی پر هزینه اما کم منفعت چون «ایشتار» نیز کنار داستین هافمن و ایزابل آجانی شرکت کرد و به تهیه و بازی در فیلم هایی مطرح همچون «باگزی»، «یک ماجرای عاشقانه» و «بول وورت» طی دهه ۱۹۹۰ نیز پرداخت اما شاید بالا رفتن سن و کم شدن انگیزه ها سبب شدند بیتی از فشار کاری خود بکاهد و همان طور که پیشتر آمد دو دهه اخیر زمان کم کاری وی بوده است و اثر مهمی که پروژه های جدید بیتی و میلکان دارد، پایان دادن به این کم کاری و بازگشت بیتی ولوپیر به دل فعالیت های سینمایی روز است. مسئله ای که حتی از کیفیت این فیلم های در دست تولید و خوب یا بد بودن آنها نیز مهمتر است.