بيداری اخلاقی اصولگرایان

روزنامه آرمان - نجفقلي حبيبي: افكار عمومي فراموش نمي‌كند زماني كه احمدي‌نژاد گفت برنامه چهارم توسعه را قبول ندارم، اصولگراها به آساني از آن گذشتند. اصولگرایان خردمند به خوبي می‌دانند كه دچار اشتباهات زيادي طي سال‌هاي گذشته شدند كه امروز بايد در جهت جبران و رفع آن برآيند. بنابراين وجدان اخلاقي آنها بيدار شده و با ديدن عملكرد مطلوب اصلاح‌طلبان و حسن روحاني به صف حاميان دولت يازدهم پيوستند.

به همين علت هم در انتخابات اخير اصلاح‌طلبان با قرار دادن اسامي آنها در ليست اميد سعي در جلب حمايت اين افراد داشتند. اگر امروز محمدرضا باهنر مي‌گويد كه برخي از اصولگراها از نردبان ليست اميد بالا رفتند و از خط مشي سياسي شان عبور كرده‌اند بايد به اين مساله توجه كرد كه اصولگراهاي معتدل عملكرد همفكران سياسي خويش را مشاهده و ملاحظه نمودند كه جز عدم توسعه يافتگي در آن ۸ سال چيزي عايد جامعه نشد. زماني كه افراد در هر جايگاهي شاهد قانون گریزی باشند به طور قطع سكوت نخواهند كرد.

اگر هم به خاطر ملاحظات سياسي ترجيح به سكوت دهند آن سكوت موقتی خواهد بود و به هر روي واكنش‌ها و انتقادها حتي نسبت به جبهه موافق خود را به نحوي نشان مي‌دهد. عدم پذيرفتن برنامه چهارم توسعه چيزي جز خسارت و ايستايي در بر نداشت.

درحالي كه مسئولان عالي رتبه با اين برنامه موافق بودند و در مجلس نيز برنامه چهارم توسعه به تصويب رسيده بود اما رئيس دولت قبل نظر ديگري داشت. برخی ازاصولگراها در آن روزها به جاي مخالفت و انتقاد بر سخنان احمدي‌نژاد صحه گذاشتند، امروز هم اگر از رويكرد گذشته خود عدول نمي‌كردند جاي بسي تعجب بود.

آنها شاهد و ناظر تلاش‌هاي دولت روحاني در مسير پيشرفت و سازندگي هستند، چراكه هيچ انسان آگاه و خردمندي در هر هويت و خط‌مشي سياسي خواسته و آرزويي جز پيشرفت، وحدت و سازندگي براي كشورش ندارد. در حقيقت بسياري از اصولگراها ديدگاه مشتركي در مسائل اصلاحي كشور با اصلاح‌طلبان دارند. اصولگراها هم راهي جز تبعيت از اين انديشه اصلاح‌طلبي به عنوان يك مساله عام المنفعه ندارند و براي اينكه بتوانند هوداران حداقلي خود را حفظ کنند، حتي اگر بخواهند خط مشي اصولگرايي خود را تطهير كنند بازهم به همان ديدگاه و خط مشي اصلاح‌طلبي خواهند رسيد.

بنابراين چه تفاوتي دارد كه بخواهند به صف موافقان دولت و حاميان اصلاحات بپيوندند يا به تطهير خط‌مشي سياسي خود بپردازند. در حالي كه همواره وحدت ميان احزاب و جريان‌هاي سياسي زود بازده بوده و ثمرات سازنده‌اي براي مردم و كشور در پي داشته است. ملت ايران هم خواهان همان وحدت و انسجام هستند.

در حقيقت با نگاهي عميق به اين مساله نمي‌توان تفاوتي ميان دو جريان اصولگرایان معتدل و اصلاحات قائل شد، چرا كه در بسياري مسائل مثلا اقتصاد و برجام ما باز هم شاهد اظهاراتي از سوي اعتداليون هستيم كه به تفكر اصلاح‌طلبي نزديك است. از اين رو اميد مي‌رود كه اين انسجام روز به روز بيشتر شده، احزاب و جريانات سياسي ايران براي رفع مشكلات كشور و پيگيري برنامه ششم توسعه به يك اجماع ملي و سياسي نائل شوند.