استعدادیابی حرفه‌ای‌ها در کف خیابان‌ها

خبرآنلاین: موسیقی خیابانی و نوازندگان این موسیقی در ایران وضع خوبی ندارند. با وجود آن‌که موسیقی خیابانی دربسیاری از کشورهای دنیا یک شغل به حساب می‌آید، در ایران اما بسیاری از مردم فکر می‌کنند کسی که ساز دستش می‌گیرد و در خیابان‌ها نوازندگی می‌کند، متکدی است.

احتمالا بسیاری از ما با برخی از این نوازندگان مواجه شده‌ایم و هنرنمایی آنها در روزهای شلوغ و ترافیک‌های عذاب‌آور دلمان را صفا داده است. نکته جالب اینجاست که بسیاری از این افراد در رشته موسیقی تحصیل کرده‌اند و نوازندگانی حرفه‌ای به حساب می‌آیند. خیلی از آنها هم البته در سن‌و‌‌سال پایینی هستند اما استعدادی که دارند، باعث می‌شود حتی با چند لحظه شنیدن سازشان به این توانایی پی ببریم.

با درنظر گرفتن تمام مشکلاتی این نوازنده‌ها با آن مواجه هستند، حالا مدتی است برخی از چهره‌های فعال درحوزه موسیقی در تلاشند برای آنها کاری بکنند.

یکی از این هنرمندان فاضل جمشیدی است که روز گذشته از پیگیری‌هایش برای بیمه این نوازندگان خبر داد. ظاهرا این خواننده موسیقی ایرانی قصد دارد به‌ صورت داوطلبانه پیگیر مسائل مربوط به بیمه این نوازندگان شود.

او با اشاره به آشنایی که با نوازندگان خیابانی دارد، گفته: زمانی که من به‌عنوان مشاور اجرایی و آقای کامبیز روشن‌روان با سمت مدیرعامل درخانه موسیقی حضور داشتیم، بحث نوازندگان خیابانی یکی از دغدغه‌های‌مان بود و دوست داشتیم، برای این هنرمندان کاری انجام دهیم. یک روز درخیابان با آقای روشن‌روان قدم می‌زدیم و به دو نوازنده که یکی از آنها آکاردئون و دیگری ویلن می‌نواخت، برخورد کردیم. آقای روشن‌روان همان لحظه گفت که باید برای این نوازندگان خیابانی کاری انجام دهیم. اینها هم هنرمند هستند و حل مشکل آنها برای من آرزو شده است. فاضل جمشیدی گفته پیرو همان صحبت‌هایی که با کامبیز روشن‌روان داشته، شخصا با مسئولان عالیرتبه صحبت کرده و حاضر است از وقت شخصی خودش بزند و برای بحث بیمه نوازندگان خیابانی کاری انجام دهد.

اتفافا یکشنبه همین هفته هم پوریا حیدری آهنگساز و تنظیم‌کننده موسیقی پاپ در مورد کاری که می‌خواهد برای نوجوان‌هایی که نوازندگان خیابانی هستند، انجام دهد خبری پیامی روی کانل تلگرامش گذاشت که به سرعت مورد توجه قرار گرفت و در کانال‌های مختلف تلگرامی دست به دست شد.

این آهنگساز با انتشار کلیپی در تلگرام از مردم خواسته کودکان کاری را که از راه موسیقی کسب درآمد می‌کنند، به او معرفی کنند.

در یکی از کانال‌های تلگرامی در مورد کاری که حیدری قصد دارد انجامش دهد، نوشته شده بود؛ «هموطنان عزیز، اگر یکی از بچه‌های کار را دیدید که درخیابان ساز می‌زند و می‌خواند واحساس کردید چیزی از موسیقی در اوست که با تمرین قطعا بهتر می‌شود، لطفا یک دقیقه فیلم ازش بگیرید و این فیلم رو به آدرس
mahoor.org@yahoo.com بفرستید. پوریا حیدری، آهنگساز خوب کشورمون و جمعی از دوستانشون قصد دارن به این بچه‌های موزیسین خیابانی کمک کنند تا زندگی‌شان تغییر کند.»

پوریا حیدری در ادامه درباره چیستی کاری که قصد انجامش را دارد، به ماگفت: «ما با انتشار کلیپی کوتاه تصمیم گرفتیم کودکان و نوجوانان زیر ١٨سالی را که درخیابان‌های ایران آواز می‌خوانند یا ساز می‌زنند و مهارتی در این کار دارند را جذب کرده و ضمن تعلیم به آنها، به میزانی که درخیابان درآمد داشته‌اند، به آنها حقوق دهیم. تصمیم داریم استعدادهای این کودکان را شکوفاتر کنیم تا به نوعی برای آنها اشتغال‌زایی کنیم. البته طرح‌هایی چون معرفی این کودکان به گروه‌های موسیقی پس از پایان آموزش را هم در ذهن داریم که هنوز درحد ایده است.»

البته همان‌طور که حیدری گفته، این کار نمی‌تواند تمام مشکلات این نوجوان‌ها را حل کند. روزبه‌روز بر تعداد افرادی که در خیابان به کسب درآمد از راه موسیقی می‌پردازند، افزوده می‌شود؛ درحالی‌ که بیشتر مردم به کودکان بیمار توجه دارند و سعی می‌کنند این کودکان را شاد کنند به کودکان نوازنده توجه چندانی نمی‌شود.

حیدری درپاسخ به این پرسش که آیا آزمونی هم از افراد شناسایی شده گرفته می‌شود، هم گفته: «خیر، ما براساس کلیپ‌هایی که ارسال می‌شود، استعداد این کودکان را ارزیابی کرده و پس از شناسایی از آنها حمایت خواهیم کرد.»

حالا فاضل جمشیدی هم بعد از اعلام آمادگی برای مسأله بیمه موزیسین‌های خیابانی، جمشیدی در پاسخ به این پرسش که نحوه شناسایی نوازندگان خیابانی چگونه خواهد بود، گفته: قصد داریم طی یک اعلامیه یا فراخوان از آنها دعوت کنیم در محلی مثل خانه موسیقی حضور پیدا کنند تا ارزیابی شوند و پس از آن‌که سطح نوازندگی آنها مورد تأیید قرار گرفت، اقدامات لازم را انجام خواهیم داد.

اتفاق‌هایی از این دست نشان‌دهنده تغییر رویکرد بخشی از جامعه نسبت موسیقی خیابانی است. تغییر رویکرد نسبت به کار کسانی است که با وجود تمام مشکلات مالی که دارند، سعی می‌کنند با هنری که دارند، هم حضور در شهر شلوغ را برای شهروندان قابل تحمل‌تر کنند و هم نانی سر سفره‌هایشان ببرند. باید دید بعد از این اظهارنظرها در مقام عمل چه اتفاقی برای بهترشدن وضع زندگی هنرمندان موسیقی خیابانی می‌افتد؟