همفری بوگارت بر صحنه تئاتر

هنرآنلاین: داوود بنی‌اردلان می‌گوید نقش ˝همفری بوگارت˝ در نمایش‌اش ترکیبی از یک بازیگر، فیلم‌های روی صحنه و سایه، همراه با صدای دبلور فیلم‌های ˝بوگارت˝، یعنی صدای حسین عرفانی است.

داوود بنی‌اردلان با بیان مطالبی در رابطه با تازه‌ترین اثر خود به خبرنگار ماگفت: از ۲۰ تیرماه نمایش "دوباره آن آهگ را بزن سم" یکی دیگر از آثار وودی آلن را در سالن حافظ به صحنه خواهم برد.

او با اشاره به علاقه‌اش نسبت به اجرای آثار وودی آلن و پرداخت دوباره به یکی دیگر از آثار این هنرمند توضیح داد: قصد دارم روی چهار متن از آثار این نویسنده که برایم جذاب است کار کنم، متن‌هایی که امکان ارتباط آنها با جامعه‌مان وجود دارد.

او عنوان کرد: این اثر داستان مردی است که همسرش او را ترک کرده؛ بنابراین دوستانش تلاش می‌کنند تا او را وارد رابطه‌ای تازه کنند تا گذشته را فراموش کند. "آلن" شخصیت اصلی نمایش، یک سینما باز تمام عیار است که به "همفری بوگارت" علاقه خاصی دارد برای همین تلاش می‌کند شکل و شمایلی شبیه بوگارت را پیدا کند و او را به عنوان راهنما بپذیرد.

بنی‌اردلان کارگردان تئاتر اضافه کرد: در واقع متن این مسئله را عنوان می‌کند که راز زندگی این نیست که شبیه کسی باشید، وقتی خودتان باشید زندگی موفق‌تری خواهید داشت و به چیزهایی که می‌خواهید خواهید رسید.

او در رابطه با شخصیت "همفری بوگارت" و فراخوانی که برای یافتن بازیگری برای ایفای این نقش داده بود گفت: ما فراخوانی منتشر کردیم که اگر کسی می‌خواهد می‌تواند آن نقش را ایفا کند؛ تعدادی از افراد را دیدیم اما اکنون فکر می‌کنم این نقش ترکیبی باشد از یک شخصیت، فیلم‌های روی صحنه و سایه. همراه با صدای دبلور فیلم‌های "بوگارت"، حسین عرفانی. البته صدا دوباره ضبط خواهد شد چون دیالوگ‌ها همه جدید هستند.

کارگردان نمایش "این آب آشامیدنی نیست" در رابطه با اجرای این نمایش در تالار حافظ خاطرنشان کرد: شکل اجرای تالار حافظ تغییر کرده و گروه‌ها تک اجرایی هستند، البته گروه ما و یک نمایش دیگر استثنا دو اجرایی خواهند بود. اکنون برنامه‌ریزی‌های دقیق‌تری در آن سالن رخ می‌دهد. همچنین ما قصد داریم کارهایی عجیب و غریبی در این نمایش داشته باشیم و امیدوارم بتوانیم طرح‌های‌مان را عملی کنیم.

او اظهار کرد: بیشترین بهره‌ای که از سینما می‌بریم، فلش بک و فورواردهایی است که داریم که کارکرد ذهن "آلن" شخصیت اصلی نمایش با نور و موزیک جنس متفاوت‌تری ایجاد می‌کند. اتفاقی که انجام آن در تئاتر سخت است.

بنی‌اردلان بیان کرد: دکور نمایش چندان حجیم نخواهد بود، دکور ساده و کاربردی است. مسئله‌ای که در بیشتر متن‌های اولیه وودی آلن وجود دارد ایستا بودن آنهاست بنابراین برای اینکه آن را از این شکل خارج کنیم باید ترفندهای دیگری برای آن به کار ببریم.