گلایه از سرنوشت «دو مرد در یک اتاق»

خبرگزاری ایسنا: رویا تیموریان که قرار بود با همراهی همسرش مسعود رایگان نمایشی را درباره بیماری ایدز در شهرهای مختلف اجرا کند، گفت: متاسفانه در اجرای این پروژه، سازمان بهزیستی رفتار خوشایندی با ما نداشت و به تعهدهایی که در قابل ما داشت، پایبند نماند.

این هنرمند تئاتر و سینما گفت: نمایش «دو مرد در یک اتاق» را در دو مقطع مختلف در تهران اجرا کردیم اما بعد از دومین اجرای آن، سازمان بهزیستی به تعهدهای خود عمل نکرد و این در حالی بود که ما با آن‌ها قرارداد مکتوب و امضا شده داشتیم اما با وجود پیگیری‌های‌مان و برگزاری چندین جلسه، به تعهدهای مالی خود عمل نکردند.

تیموریان یادآور شد: در زمان دکتر هاشمی رییس پیشین سازمان بهزیستی کل کشور یکی از معاونان ایشان آقای نصیری مسئولیت این قرارداد و اجرای آن را برعهده داشت اما متاسفانه بعد از گذشت ۲ سال به هیچ یک از تعهدهایشان عمل نکردند.

این هنرمند افزود: جالب است که وقتی پروژه‌ای شروع می‌شود، ما آرتیست‌های بزرگ دنیا هستیم اما همین که نوبت به انجام تعهدها می‌رسد، حتی جواب تلفن‌مان را هم نمی‌دهند!

تیموریان گفت: بدتر از همه این است که وقتی گروه اجرایی به آن‌ها مراجعه کرده‌اند، به این گروه گفته‌اند که من و آقای رایگان پول را گرفته‌ایم و با آن‌ها تسویه حساب نکرده‌ایم! در حالی که چنین چیزی به هیچ وجه درست نیست.

وی با اشاره به پیگیری‌های متعدد برای تسویه حساب گروه تصریح کرد: حتی چندین بار برای ملاقات با رییس جدید تماس گرفتیم اما میسر نشد. دفتر رئیس سابق بهزیستی رفتیم اما هیچ پاسخی نگرفتیم و بعد از گذشت این مدت همچنان به بچه‌های گروه تئاترمان بدهکاریم. مسئول طرف قرارداد ما هم که پست بالاتری در وزارت بهداشت گرفته است.

بازیگر نمایش‌های «عروسی خون» و «خانه برنارد آلبا» خاطر نشان کرد: اگر چنین پروژه‌ای در کشوری دیگر اجرا می‌شد، حتما مورد حمایت قرار می‌گرفت؛ همچنان که همزمان با اجراهای ما در تهران، نشریات خارجی هم به این نمایش پرداختند اما متأسفانه اینجا انگار برای کسی اهمیتی ندارد.

متن نمایش«دو مرد در یک اتاق» سال ۱۹۸۶ به سفارش سازمان ملل و توسط دو نویسنده سوئدی و فنلاندی نوشته شده است و ماجرای آن درباره بیماری ایدز به عنوان طاعون قرن است.

دو سال پیش مسعود رایگان متن این نمایش را ترجمه و آن را کارگردانی کرد. وی ایفاگر یکی از نقش‌های این نمایش نیز بود و تیموریان نیز به عنوان مشاور کارگردان با این اجرا همکاری داشت. قرار بود این نمایش به عنوان یک اثر آموزشی درباره بیماری ایدز بعد از تهران در دیگر شهرها و حتی کشورهای همسایه هم به صحنه برود اما بعد از اجرای آن در دو مقطع متفاوت در تهران، اجرای این اثر متوقف شد.