موج انتقاد از یک تصمیم ظریف

خبرآنلاین: با تغییر و تحولات جاری در وزارت خارجه، برخی از گروه‌های سیاسی با انتقاد از این رفت‌وآمدها تغییرات اخیر را خلاف اصول انقلابی‌گری دانسته‌اند.

«تغییر و تحولات در هر دستگاه و مجموعه‌ امری عادی و طبیعی است و قاعدتا هر آمدنی رفتنی دارد و هر فردی که در جایگاهی قرار می‌گیرد، پس از مدتی جای خود را به دیگری می‌دهد.» اینها را محمدجواد ظریف می‌گوید. توضیحاتی که وزیر خارجه ایران درباره گمانه‌ها بر سر تغییر و تحولات در وزارت خارجه ارائه می‌دهد. صحبت‌هایی که آقای ظریف در اسفند ۹۴ در یک مصاحبه به زبان آورده بود.

حالا و پس از گذشت بیش از ۴ ماه، وزارت خارجه شاهد برخی تغییر و تحولات بود. حسین امیرعبداللهیان پس از ۵ سال تکیه زدن بر صندلی معاونت عربی، آفریقایی وزارت امور خارجه اتاق خود را به مدیرکل اسبق خاورمیانه این وزارتخانه داد.

تغییر و تحولاتی که هر چند در چنین جایگاه‌هایی عادی است اما برخی رسانه‌ها و بخشی از گروه‌های سیاسی اصلا از آن استقبال نکرده‌اند. انتقاداتی که به زعم آنها ریشه در کنار گذاشتن فردی انقلابی از این جایگاه کلیدی وزارت خارجه دارد.

صرف نظر از این که اساسا یک دیپلمات می‌تواند انقلابی باشد، بهتر است چنین باشد یا خیر و البته بدون در نظر گرفتن این امر که کار ویژه یک دیپلمات، شعار سر دادن است یا چانه زنی و بده‌بستان، نوع برخورد با این انتصاب در خصوص شخص حسین جابری‌انصاری با بی‌انصافی‌های فراوانی همراه بوده است.

معاون جدید عربی - آفریقایی وزارت خارجه از جمله دیپلمات‌هایی است که از بدنه همین مجموعه رشد کرده و توانسته پله‌های ترقی را به تدریج طی کند. شاید مطالعه رزومه جابری انصاری پاسخ‌ مناسبی باشد برای آنها که از عزل و نصب‌های تازه این وزاتخانه انتقاد می‌کنند.

سخنگوی سابق وزارت خارجه از معدود دیپلمات‌های عالی‌رتبه جمهوری اسلامی ایران است که هم سابقه حضور در جنگ ایران و عراق داشته و هم از این بابت یادگار جانبازی را سال‌ها با خود به همراه دارد.

جابری که سفیر ایران در لیبی بوده، همواره بهترین روابط را با گروه‌های جریان مقاومت اسلامی به ویژه دفاع از آرمان آزادی فلسطین داشته است. مطالعه مقالات و مصاحبه‌های این دیپلمات ورزیده وزارت خارجه به خوبی نشان می‌دهد، او در عرصه دفاع از آرمان قدس شریف، یکی از بی‌رقیب‌ترین‌ها بوده است.

انصاری با بازگشت دوباره ظریف به وزارت خارجه، راهی مدیرکل خاورمیانه این وزارتخانه شد و توانست تجربه سال‌ها حضور از نزدیک در کشورهای منطقه را در مسئولیت جدید به کار ببندد.

گفتن از عملکرد سخنگوی سابق در دوران جانشینی افخم هم که اضافه‌گویی است. جابری چنان تحولی در بدنه اطلاع‌رسانی این وزارتخانه ایجاد کرد که تقریبا عموم مدیران میانی این مجموعه از رئیس خود جاماندند. انصاری با برقراری ارتباطی نزدیک و صمیمانه با تمامی اهالی رسانه (چه مخالف و چه موافق) و البته راه‌اندازی کانال شخصی خود در شبکه ارتباطی تلگرام مرزهای منسوخ و پوسیده اداری ارتباطی این وزارتخانه با اهالی رسانه را درنوردید و شور و نشاط ویژه‌ای به مدل‌های ارتباطی وزارت خارجه با اهالی رسانه بخشید.

با تمام آن چه گفته شد، حتما بی‌انصافی است اگر رفتن امیرعبداللهیان و آمدن جابری انصاری را کنار گذاشتن انقلابیگری بدانیم. بررسی این کارنامه نشان می‌دهد، اگر جابری‌انصاری انقلابی‌تر از سلف خود نباشد، کمتر از او در این خط نیست.