نوبت به خروج یونان از اتحادیه اروپا رسید؟

روزنامه شهروند: ایده خروج از اتحادیه اروپا برای مردم انگلیس و یونان خیلی عجیب نیست؛ چراکه این مسأله برای مدت طولانی در صدر اخبار جهان قرار داشته است. خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا در روز جمعه رسانه‌های یونان را تحت‌الشعاع خود قرار داد.

پس از ماجراهایی که در مورد خروج بالقوه یونان از اتحادیه اروپا ایجاد شد و نیز بعد از تلاش‌های متهورانه این کشور برای باقی ماندن در این اتحادیه، سرانجام این رأی‌دهندگان بریتانیا بودند که خروج از اتحادیه را برگزیدند.

در پی روندهای بین‌المللی بازار سهام آتن سقوط کرد و آژانس‌های سیاحتی یونان در این‌باره ابراز نگرانی کردند که ممکن است نتیجه خروج انگلیس از اتحادیه اروپا به رفت‌و‌آمد گردشگران انگلیسی به یونان لطمه بزند.

بر مبنای نظرسنجی انجام شده توسط دانشگاه مقدونیه در شمال یونان، ٥٠‌درصد یونانی‌ها از خروج انگلستان از اتحادیه اروپا هراس دارند و در حدود ٢٨‌درصد معتقدند که این مسأله در نهایت تفاوت چندانی ایجاد نخواهد کرد.

یک اتحادیه اروپایی از کسب‌و‌کار چند ملیتی

صحبت از خروج یونان از اتحادیه اروپا نخستین‌بار در ‌سال ٢٠٠٩ آغاز شد؛ وقتی که دولت در حال مذاکره پیرامون دریافت کمک به واسطه بحران مالی طولانی‌مدت بود. زمزمه‌ها برای خروج از اتحادیه زمانی اوج گرفت که سیاست ریاضت مالی در یونان به تصویب رسید. یک‌ سال پیش نخست‌وزیر یونان، آلکس سیپراس در مورد ورود به یک پیمان مالی با وام‌دهندگان خود همه‌پرسی برگزار کرد.

در آن زمان سوال این نبود که آیا یونان از اتحادیه اروپا خارج شود یا خیر، بلکه پی بردن به آراي مردم درباره ادامه ریاضت اقتصادی در یونان مدنظر بود. بسیاری بیم آن داشتند که رأی منفی باعث خروج یونان از اتحادیه اروپا شود. اما درنهایت مردم یونان شرایط کمک مالی را با اکثریت آراي ٦١‌درصد رد کردند و یونان همچنان در اتحادیه اروپا باقی ماند.

بعدها دولت یونان از انتخاباتی قریب‌الوقوع خبر داد و موضع خود را عوض کرد و شرایط کشورهای وام‌دهنده را پذیرفت. با وجود تنها یک اپوزیسیون که آن هم در طی دو ‌سال از ریاضت اقتصادی آسیب‌دیده بود، سیپراس بار دیگر برنده انتخابات شد و اقدامات خود را آغاز کرد، با این امید که تردید اتحادیه اروپا در مورد یونان با در نظر گرفتن ادامه ریاضت اقتصادی در این کشور از بین برود.

سیپراس دراین‌باره اظهار داشت: «اتحادیه اروپا دچار شوک شده، این تصمیم قابل احترام است؛ اما نشان‌دهنده یک بحران هویت در داخل اروپاست که علایم آن از سال‌های گذشته آشکار شده بود. رشد جناح راست افراطی، نشانه آغاز این دگرگونی بود و سوء مدیریت بحران پناهنده‌ها، مرزهای بسته، ریاضت اقتصادی و انکار مسئولیت‌پذیری مشترک بین کشورها به این بحران دامن می‌زد.»

بسیاری از شهروندان در متروی آتن درباره خروج بریتانیا و احتمال تکرار آن برای یونان با هم صحبت می‌کردند. در همین احوال، یکی از ساکنان انگلستان می‌گوید من در بریتانیا و اتحادیه اروپا به خواب رفتم و صبح در حالی بیدار شدم که دیگر در اتحادیه اروپا نبودم. این یک شوک بزرگ است. من نمی‌دانم از این به بعد چه اتفاقی خواهد افتاد.

می‌ترسم که بقیه کشورها از این کار تبعیت کنند. البته ترس بزرگتر قدرت گرفتن جناح راست افراطی است. این اتحادیه اروپاست که باید به این مناسبت مورد سرزنش قرار گیرد؛ چراکه هدف خود را تغییر داد و به جای این که «اروپایی برای اروپاییان باشد» به «اروپایی برای کسب‌و‌کار چند ملیتی» تبدیل شد.

شجاعت در برابر ظالم

حزب افراطی جناح راست یونان که «طلوع طلایی» نام دارد، با پیام تلویزیونی یکی از نمایندگان این حزب به مردم انگلیس برای جرأت آنها جهت ایستادن در برابر ظالم تبریک گفت. طلوع طلایی به دلیل دخالت اتحادیه اروپا در امور یونان و اجازه دادن به عده زیادی از مهاجران برای ورود به کشورهای اتحادیه اروپا همواره منتقد این اتحادیه بوده است. یک راننده تاکسی یونانی که مخالف سیاست درهای باز اتحادیه اروپاست، می‌گوید: «بالاخره، شروع شد؛ اتحادیه اروپا باید منحل شود. ما که به استمرار دولت- ‌ملت و حفاظت از مرزها باور داریم، فاشیست نیستیم. به نظر من بریتانیایی‌ها به نفع کشور خود رأی دادند و بهترین کار را کردند.

من از این اقدام بریتانیا حمایت می‌کنم؛ چراکه اتحادیه اروپا یک مجمع بی‌رحم است. آرزو می‌کردم که ما هم قدرت انجام این کار را داشتیم؛ البته ما بریتانیا نیستیم و اقتصاد قوی و سیاستمداران قدرتمند نداریم اما اگر تصمیم بگیریم می‌توانیم اتحادیه اروپا را ترک کنیم. درحال حاضر ما گرسنه و فقیریم و بعد از خروج از اتحادیه اروپا نیز فقیر و گرسنه خواهیم بود.

چه فرقی می‌کند؟» سیپراس می‌گوید: «ما نیاز داریم مسیر را تغییر دهیم. در اتحادیه اروپا باید تغییرات عمیق دموکراتیک انجام گیرد. ما باید در مقابل حزب راست افراطی سدی بسازیم تا مانع از رشد و توسعه آن شود. سخنرانی تکنوکرات‌ها مردم اروپا را تحت‌تأثیر قرار نمی‌دهد، در عوض آنها را خشمگین می‌كند. ما به چشم‌انداز جدیدی نیاز داریم که در آن سیاست، کنترل اقتصاد و تکنوکرات‌ها را در دست بگیرد.»