انتقاد خواهر‌زاده آل احمد از شهرداری

روزنامه ایران: خواهرزاده جلال آل احمد با انتقاد از کندی مرمت منزل سیمین دانشور و جلال آل‌احمد از تخریب و تغییر کاربری بخش‌هایی از این منزل به نام مرمت توسط شهرداری تهران بشدت انتقاد کرد.

محمدحسین دانایی، خواهرزاده زنده‌ یاد آل‌احمد درباره دلایل تأخیر در تعیین تکلیف این خانه گفت: این وضع دلایل متعددی دارد، ولی به نظر من، مهمترین دلیلش بلاتکلیفی و بی‌هدفی مسئولان است و آن هم ناشی از ندانم کاری و نداشتن دانش نظری و تجربی لازم برای این قبیل کارهاست. به قول معروف، بزرگترین مصیبت مردن نیست، بلکه بی‌هدف زندگی کردن است.

بارها در مورد اهداف و وظایف و کارکرد و کاربری خانه- موزه‌ها صحبت شده و متذکر شده‌ایم که در جریان بازسازی و تبدیل کردن خانه‌های بزرگان و مشاهیر به «خانه- موزه» مهمترین وظیفه دست اندرکاران، حفظ هویت اصلی خانه‌ها به عنوان منزل و مسکن شخصیت‌های منتخب است، ولی هنوز این مطلب واضح و ساده جانیفتاده و باز هم برخی از دست اندرکاران طرح به دنبال تغییر کاربری و جعل هویت‌های تازه برای این خانه هستند.

وی افزود: گویا تب تغییر کاربری که قبلاً به جان سواحل دریاها و جنگل‌ها و کوه‌ها و مراتع کشور افتاده بود، حالا به سراغ خانه‌های قدیمی آمده و می‌خواهند کاربری آنها را هم تغییر بدهند، یعنی خانه را از شکل و صورت خانه و محل سکونت خارج کنند، مثلاً آب انبار را تبدیل کنند به گالری نقاشی! یا فضای زیر شیروانی را تبدیل کنند به اتاق‌های اداری برای نشستن چند نفر کارمند! یا تبدیل کردن انباری هیزم در گوشه حیاط به سفره خانه سنتی! لابد فردا هم ساختن استخر و جکوزی و سونا و نصب تاب و سرسره برای بازی بچه‌ها و غیره! علتش هم غلبه دیدگاه‌های سوداگرانه است، یعنی برای طرح فرهنگی ارزش و اعتبار بالذات قائل نیستند و تصور می‌کنند که هر طرح فرهنگی، باید مآلاً معطوف به یک بازده اقتصادی باشد و به همین علت، دنبال پیداکردن یا تراشیدن توجیه اقتصادی برای این طرح فرهنگی هستند، اسمش را هم می‌گذارند: درآمدزایی و خودکفایی، یا ایجاد جاذبه‌هایی برای جلب توجه مردم و...

وی ادامه داد: در حالی که توجیه یک طرح فرهنگی، از جنس خودش است، یعنی فرهنگی است و ربطی هم به گیشه و فروش و درآمد ندارد. اینگونه طرح‌ها فی ذاته ارزشمندند و مقبولیت دارند و نباید لزوماً توجیه اقتصادی و مابه ازای مادی هم داشته باشند. راستش، این کارها موزه‌داری نیست، بلکه دکان‌داری است. به قول مولوی: گر تو قرآن بدین نَمَط خوانی، ببری رونق از مسلمانی.