راهیابی زنان ایرانی به قلب آزادی

روزنامه آرمان: جمعه شب بانوان ایرانی بعد از مدت‌ها دوباره به استادیوم آزادی راه پیدا کردند. در جریان بازی ایران و صربستان از هفته سوم لیگ جهانی والیبال تعدادی از خانم‌های ایران موفق شدند به استادیوم راه پیدا کنند.

طی ۱۰ سال گذشته ورود بانوان برای دیدن بازی‌های ورزشی کمابیش ممنوع بوده است و این اولین دیداری است که پس از سال‌ها مجوز حضور بانوان را هم دارد. تصاویر تلویزیونی که از مسابقات لیگ جهانی به نمایش در آمد تایید کننده حضور بانوان ایرانی در استادیوم است.

این اتفاق در شرایطی رخ داده که میزبانی ایران در مسابقات لیگ جهانی مشروط به حضور بانوان در استادیوم شده بود و مسئولان فدراسیون والیبال رایزنی‌های گسترده‌ای را انجام دادند که بتوانند بانوان را به استادیوم آزادی بیاورند. حضور بانوان ایرانی در استادیوم‌های ورزشی هرچند ممنوع بود اما در سال‌های نه چندان دور این ممنوعیت فقط به حضور در استادیوم‌های فوتبال محدود می شد و خانم‌های ایرانی اجازه داشتند دیدارهای ملی بسکتبال و والیبال را از نزدیک ببینند. البته حضور بانوان در این بازی با بلیط‌فروشی انجام نشده و به نظر می رسد فدراسیون والیبال به صورت گزینشی تعدادی از بانوان را برای حضور در استادیوم انتخاب کرده است؛ بانوانی که شامل بازیکنان والیبال ملی پوش هم شده است.

«جو نامناسب» ورزشگاه‌ها

موضوع حضور زنان در ورزشگاه‌ها تبدیل به مساله پیچیده شده است. برخی «جو نامناسب» ورزشگاه‌ها را دلیل عدم حضور زنان می دانند و در مقابل برخی معتقدند زنان نیز همانند مردان از این حق برخوردارند. سال ۹۱ به دنبال جلوگیری از ورود زنان به ورزشگاه ۱۲ هزار نفری آزادی برای تماشای بازی‌های تیم ملی والیبال ایران در لیگ جهانی، موضوع حضور زنان در ورزشگاه‌ها بار دیگر در فضای عمومی و رسانه‌ای مطرح شد. پس از آنکه ممانعت از حضور زنان برای تماشای مسابقه‌های والیبال با انتقاد شهیندخت مولاوردی، معاون رئیس جمهوری در امور زنان و خانواده رو به رو شد،حسن روحانی، رئیس جمهوری دستور پیگیری و بررسی این موضوع را صادر کرد.زنان ایرانی در حالی نمی توانند در ورزشگاه‌ها حاضر شوند که در هنگام برگزاری مسابقه‌های بین‌المللی در ایران، زنان دیگر کشورها اجازه ورود به ورزشگاه‌ها را دارند. طبق قانون‌های جهانی نیز جلوگیری از ورود خانم‌ها به ورزشگاه‌ها ممنوع است.

عدم حضور زنان برابر با محرومیت

اين نخستين بار نيست كه موضوع ورود بانوان به استاديوم هاي ايران خبرساز مي‌شود.در مسابقات فوتبال مقدماتي المپيك ۱۹۹۶ يكي از نشريات ورزشي پيشنهاد داده بود كه به خانواده‌هاي فوتباليست‌ها اجازه داده شود در استاديوم آزادي حاضر شوند. اما اين درخواست با مخالفت شديدي روبه رو شد. در سال ۸۴ و بازي با بحرين اين بار بانوان براي ورود به در استاديوم آزادي رفتند كه البته راه به جايي نبردند و دست خالي بازگشتند. اين اتفاق باعث شد تا بحث حضور بانوان در استاديوم‌ها داغ تر شود. در سال ۸۶ باز هم بحث حضور بانوان رسانه‌اي شد و حتي محمود احمدي‌نژاد، به عنوان رئيس جمهوري موافقت خود را با ورود بانوان به استاديوم‌ها اعلام كرد، اما با اين موضوع مخالفت شد و در نهايت بحث مسكوت ماند.

اما حالا با توجه به تاكيد كنفدراسيون‌های جهانی براي ورود تماشاگران به استاديوم ها، بدون توجه به جنسيت آنان، پرونده ورود بانوان تماشاگر به استاديوم‌ها دوباره بازگشايي شده است. اگر اين بار هم مسئولان تنها مردان را مجاز به تماشاي مسابقات بدانند، نه تنها احتمال محروميت ايران از ميزباني مسابقات فوتبال نوجوانان پسر آسيا جدي خواهد شد، بلكه واگذاري ديگر ميزباني‌هاي بازي‌هاي گروهي فوتبال به كشورمان هم به مخاطره جدي خواهد افتاد.

سال ۹۱ نیز براساس قوانين كنفدراسيون فوتبال آسيا بانوان ايراني در يك قدمي ورود به استاديوم هاي فوتبال قرار گرفتند. البته ورود بانوان ايران به استاديوم هاي فوتبال نه از مسابقات قهرماني بزرگسالان يا اميد، بلكه از مسابقه هاي قهرماني نوجوانان آسيا كه ميزباني آن با ايران است، آغاز مي شود. براساس قوانين كنفدراسيون فوتبال آسيا كشور ميزبان بايد اجازه ورود تماشاگران را بدون توجه به جنسيت آنان بدهد. سال ۹۱ نیز علي كفاشيان رئيس فدراسيون فوتبال ايران در گفت‌وگو با رسانه‌ها بر پايبندي فدراسيون فوتبال ايران به قوانين كنفدراسيون فوتبال آسيا در ميزباني مسابقات نوجوانان آسيا تاكيد كرده و گفته بود:تابع قوانين «کنفدراسيون فوتبال آسيا» هستيم.