ردپای لابی‌ اسرائیلی در فضاسازی علیه ایران

علی بیگدلی در روزنامه ایران نوشت: بعد از دستیابی ایران و قدرت‌های ۱+۵ به برجام و آغاز رفت و آمدهای پی در پی دیپلماتیک میان تهران و پایتخت‌های اروپایی، این فرضیه قوت گرفت که اتحادیه اروپا با فاصله گرفتن از امریکا، سیاست مستقلی را در قبال تهران در پیش گرفته است.

بر مبنای این فرض نیز، اروپا در برنامه‌های سیاست خارجی ایران جایگاه مناسبی یافت. اما این مسأله مورد توجه و حساسیت کانون‌ها و لابی‌های صهیونیستی قرار گرفت و این تصور به وجود آمد که اتحادیه اروپا روابط اقتصادی و سیاسی بسیار نزدیکی با ایران برقرار کرده است که به معنای افزوده شدن توان سیاسی و اقتصادی تهران بعد از برجام خواهد بود. اتفاقی که البته خوشایند جریان‌های تندرو ضد ایرانی قرار نگرفت. از این رو بود که تلاش آنها برای خدشه وارد کردن به رابطه احیا شده ایران و اروپا آغاز شد تا در یک سناریوی هدفمند، اروپایی‌ها را در ایجاد فشار علیه ایران با خود همراه سازند.

در این راستا آلمان به عنوان یکی از کشورهای مهم و تأثیرگذار قاره اروپا در رأس کشورهایی بود که بلافاصله بعد از برجام وارد یک رابطه جدی با ایران شد و برای ارتقای همکاری‌های اقتصادی اعلام آمادگی کرد. این در حالی بود که این کشور از سال‌های دور، روابط بسیار نزدیکی با اسرائیل دارد و همواره نسبت به مواضع ایران مبنی بر به رسمیت نشناختن آن حساسیت ویژه‌ای از خود نشان داده است. به همین دلیل پس از خیز بلندی که مقامات آلمانی برای گسترش رابطه با تهران برداشتند، بیشترین تلاش لابی و جریان‌های اسرائیلی متوجه این کشور شد تا مانع از پیشروی رابطه برلین با تهران شوند.

تلاشی که نتیجه خود را در موضعگیری اخیر صدر اعظم آلمان در قبال برنامه‌های موشکی ایران نشان داد. نفوذ این جریان‌های افراطی در حالی است که دبیرکل سازمان ملل هم که چندی پیش در یک نمایش افتضاح به ضعف بنیان این سازمان بین‌المللی در برابر نفوذ کشورهایی چون عربستان تحت تأثیر دلارهای سعودی اعتراف کرده بود. سازمان ملل در گزارش خود درباره عملکرد تهران در اجرای برجام، از حالت بی‌طرفی خارج شد و با طرح ادعایی علیه برنامه‌های موشکی ایران، عملاً ثابت کرد که بازی‌های سیاسی پشت پرده در فضای بین‌المللی حرف اول و آخر را می‌زند. گروه‌های ذی‌نفوذ اسرائیلی در این مسیر پس از ناکامی در متوقف کردن پرونده مذاکرات هسته‌ای و در حالی که ایران و کشورهای قاره سبز سیاست مستقلی را برای افزایش همکاری‌های متقابل در پیش گرفته‌اند، درصدد برآمدند تا نشان دهند که مسأله هسته‌ای ایران هنوز تمام نشده است و با وجود به سرانجام رسیدن برجام، امکان بهره‌برداری تمام و کمال ایران از مزایای برجام وجود ندارد.

بنابراین بخشی از مشکلاتی که بر سر مراودات بانک‌ها و مؤسسات مالی اروپا با نهادهای اقتصادی ایران شکل گرفت، به تلاش جریان‌های تندروی پشت پرده‌ای باز می‌گردد که نمی‌خواهند ایران از مزیت‌های اقتصادی برجام استفاده کند. از سوی دیگر به جریان انداختن ادعای تهدیدآمیز بودن برنامه‌های موشکی ایران و زنده نگه داشتن این پرونده که در موضعگیری مقامات غربی بروز می‌یابد و حتی از سوی دبیرکل سازمان ملل هم مطرح می‌شود، با هدف حفظ فضای فشار سیاسی و تهدید علیه ایران و جلوگیری از ارتقای جایگاه منطقه‌ای و بین‌المللی ایران صورت می‌گیرد.

این در حالی است که مقامات دولت امریکا جدای از همسویی برخی از جریان‌های سیاسی کنگره با لابی‌های پرنفوذ اسرائیل، تلاش می‌کنند با وجود این فشارها، اجرای برجام از ریل خارج نشده و در عین حال خود را با اسرائیل در حفظ فشار علیه ایران به بهانه‌هایی چون موضوع برنامه‌های موشکی و مسأله حقوق بشر همداستان نشان دهند. سیاستی که ممکن است اگرچه به اجرای برجام خدشه‌ای وارد نکند اما قطعاً دیوار بلند بی اعتمادی میان ایران و امریکا را همچنان حفظ می‌کند.