روحانی و گزينه‌های موجود برای سال ۹۶

سيداحمد نبوي در روزنامه آرمان نوشت: شايعه اينگونه آغاز شد كه عملكرد نزديكان رئيس‌جمهور باعث ناراحتي و دلخوري مجمع روحانيون مبارز شده است و مجمع روحانيون مبارز قصد دارد تا از آقاي روحاني عبور كند.

پس از چند روز مجمع روحانيون مبارز با صدور بيانيه‌اي رسمي حمايت خود را در انتخابات رياست‌جمهوري سال ۹۶ از آقاي روحاني اعلام مي‌كند اما آن دلخوري و اين حمايت را در قالب سياسي چگونه مي‌توان بررسي نمود؟ آقاي روحاني كه ريشه در جامعه روحانيت مبارز داشت، در پيروزي سال ۹۲ كمترين سهم در دولت را به مجمع روحانيون اختصاص داد و اگر حجت‌الاسلام انصاري به معاونت حقوقي رياست‌جمهوري نمي‌رسيد، جايگاه خاصي در دولت روحاني براي مجمع روحانيون مبارز لحاظ نشده بود. نحوه مواجهه حسين فريدون، نهاونديان، بانك، تركان و تيم اصلي روحاني با نيروهاي اصلي اصلاح‌طلب را نمي‌توان در اين دلخوري ناديده گرفت. اما آقاي روحاني در اين كارزار داراي فرصتي چند گانه شده است.

سال ۹۶ براي ايشان مي‌تواند به دلايل مختلف شگون داشته باشد: اول اينكه نام‌هاي مطرح شده روبه‌روي ايشان در جريان اصلاح‌طلبي همچون آيت‌ا... سيد حسن خميني، هرگز در قامت رياست‌جمهوري نخواهد آمد. دوم، آقاي ظريف فقط يك كانديداي بالقوه اسمي جهت داغ شدن فضاي انتخاباتي بوده و هست. سوم، آقاي جهانگيري كه آيت ا... هاشمي‌رفسنجاني با مطرح شدن ايشان در اين سطح و قرار گرفتنش در مقابل آقاي روحاني موافق نخواهند بود و نام‌هاي مشابه كه تنها پر رنگ شدن مجدد روحاني را به ذهن متبادر مي‌كند.

داشتن يك وزير كشور اصولگرا و ولايت‌مدار در انتخابات ۹۶ نيز برگ برنده آقاي روحاني خواهد بود و با وجود ناراحتي اصلاح‌طلبان به زودي تغييرات وزارت كشور به نفع نيروهاي اصولگرايي مي‌شود كه قرار است در آينده از آقاي روحاني حمايت احتمالي كنند. و چرخش آقاي روحاني را از اصلاح‌طلباني كه كمي مرز اعتدال را رد كردند به زودي با اين انتخابات شاهد خواهيم بود. ظهور پديده فيش‌هاي چند ده و چند صد ميليوني نيز فرصت خوبي براي تسويه حساب آقاي روحاني با برخي اصلاح‌طلبان شناخته شده در دولت ۹۲ خواهد بود كه حتما ردپايي از آنان در دولت ۹۶ نخواهد بود.

به نظر مي‌رسد آقاي روحاني به زودي تقسيم كابينه ۹۶ را با وزن دهي بيشتر به اصولگرايان، حداقل در محافل خصوصي مطرح كند. دو نكته مهم كه به نظر مي‌رسد از ديد تيزبين آقاي روحاني مغفول مانده چنين است: نخست آنكه ايشان تعريف مشخصي از دكتر عارف در ذهن خود ندارد و شكست‌هاي سياسي، نه مردمي، اخير دكتر عارف را براي دور ماندن ايشان از رياست‌جمهوري ۹۶ كافي مي‌داند، در صورتي كه آقاي عارف اگر بتواند سازماندهي دوره قبل خود را مجددا بازيابي كند، رقيبی بسيار جدي براي آقاي روحاني خواهد بود.

دوم اينكه آقاي روحاني از مقدار ريزش آراي خود به نفع اصولگرايان بي‌خبر است، چرا كه در ماه‌هاي آينده اگر اين ريزش آرا خود را نشان دهد حتي با فرض قول‌هاي عالي به اصولگرايان در دولت ۹۶ از طرف آقاي روحاني، شايد اصولگرايان گردوهاي خود را در سبد روحاني نگذارند و با كانديداي رونمايي‌نشده خود اعلام حضور كنند. انتخابات ۹۶ با حضور روحاني، عارف، احمدي‌نژاد و يك كانديداي بالقوه اصولگراي غافلگيركننده، يك چهار جانبه بسيار مهيج در سپهر سياسي جمهوري اسلامي ايران خواهد بود. راستي از شيخ نور، مركز ثقل اصولگرايي و مورد اعتماداصلاح‌طلبان ميانه‌رو چه خبر؟