مهمترین عوامل لوپوس چیست؟

خبرگزاری ایرنا: لوپوس یک بیماری خود ایمنی پیچیده است که حدود پنج میلیون نفر را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار داده است. بیماری های خود ایمنی به بیماری هایی گفته می شود که در آن سیستم ایمنی، بافت های سالم بدن را به عنوان یک عامل خارجی فرض می کند و به آن ها حمله می کند.

لوپوس به دو نوع DLE و SLE تقسیم بندی می شود. نقطه هدف DLE معمولا پوست است و روی ارگان های دیگر بدن تاثیر نمی گذارد. نوع SLE جدی تر است و علاوه بر پوست، اندام های حیاتی را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. در نوع شدید بیماری، بافت مفاصل و عضلات و غشای ریه، قلب، کلیه ها و مغز آسیب می بیند. تشنج، افسردگی، گیجی و سکته مغزی، از عوارض لوپوس هستند.

به گزارش بنیاد لوپوس آمریکا، خستگی و ناتوانی از مهمترین و اولین نشانه های لوپوس است. در مراحل بعدی علایمی مانند سر درد، درد مفاصل، تب، کم خونی، ریزش مو، تورم در ناحیه دست و پا و اطراف چشم، لخته شدن غیر طبیعی خون، سفید شدن یا آبی شدن انگشتان در سرما، حساسیت پوست نسبت به نور خورشید و زخم های پروانه ای شکل روی بینی و گونه دیده می شود. لوپوس با حملات دوره ای همراه است و عواملی مانند تغییرات هورمونی، قرار گرفتن در معرض اشعه ماورای بنفش خورشید، دود سیگار و رنگ مو می تواند منجر به تشدید حملات دوره ای لوپوس شود. بارداری و قرص های جلوگیری از دیگر عوامل تاثیرگذار در حملات لوپوس هستند.

افراد مبتلا به لوپوس در ظاهر خوب دیده می شوند، در حالیکه مبارزه سختی در بدنشان وجود دارد و همین امر منجر به منزوی شدن بیمار می شود.

مطالعات جدید محققان کلینیک مایو در آمریکا نشان می دهد گرچه برخی عوامل خطر لوپوس غیر قابل اجتناب هستند، ولی پنج عامل خطر اصلی در این بیماری خود ایمنی وجود دارد که عبارتند از :

۱-جنسیت

90 درصد مبتلایان به لوپوس را زنان تشکیل می دهند. البته مردان هم در معرض لوپوس قرار دارند، ولی تعداد مبتلایان مرد بسیار کمتر از زنان است.

2-سن

۱۵ تا ۴۴ سالگی شایع ترین سنین ابتلا به لوپوس است.

۳-نژاد

لوپوس در نژادهای آمریکایی های آفریقایی تبار، هیسپانیک / لاتین تبار، آسیایی، آمریکایی های بومی، بومیان آلاسکا، هاوایی و ساکنین جزایر اقیانوس آرام بیشتر دیده می شود.

4-سابقه خانوادگی

لوپوس در افرادی که در خانواده خود سابقه این بیماری خود ایمنی را دارند، ۵ تا ۱۳ درصد بیشتر است.

۵-عفونت

ابتلا به عفونت هایی مانند سیتومگالوویروس (CMV)، پاروویروس و هپاتیت C، احتمال ابتلا به لوپوس را افزایش می دهد.

در حال حاضر 1.5 میلیون نفر در آمریکا و 5 میلیون نفر در سراسر جهان به لوپوس مبتلا هستند.