جنتی پاسخ اهانت کنندگان به «فروشنده» را داد

آقای وزیر‌ و آقای فیلمساز به قول خودتون هنرمندان عزیز آیا درک این مطلب که هنر یک‌چیز است و پافشاری بر سیاه‌نمایی جامعه چیز دیگر کار سختی است ؟؟

آیا هنرنمایی هنرمندان کشور همسایه ترکیه و هندوستان که هر‌دو مهد تجاوز و بی اخلاقی و فقر اجتماعی فراوان هم هستند که امروز در کار سریال و سینما انصافا بی‌نظیر خوب ظاهر. شده.اند و بوسیله نمایش جذابیت ها و زیبایی های کشورشون و ایجاد اشتیاق در مردم جهان برای بازدید از کشورهای هند و‌ ترکیه و سرازیر شدن میلیاردها دلار درآمد توریستی جذب کشورشون کردند، را ندیدید؟
آیا باید ایران را جای وحشتناک جلوه دهیم ؟؟؟ آن هم به دنیا ؟

تجاوز و فحشا در کجا بیشتره ایران یا هند یا ترکیه
فقر کجا بیشتره ایران یا هند
ترکیه بوسیله صنعت فیلمسازی اقتصاد گردشگری اش رو شکوفا کرد و فقر‌ و بیکاری رو کاهش داد

کار‌ هنری آیا باید به نفع فرهنگ و اقتصاد کشور باشد یابه ضرر آن ؟؟

چرا اکثر فیلمهای امریکا با وجود همه مسائل اخلاقی باز هم برای بیننده پندآموزی دارند اما فیلم‌های ما نه تنها پندآموزی ندارند بلکه غرق در بدآموزی هستند

سخن کوتاه میکنم و امیدوارم ابزار قدرتمند هنر در راه خدمت به نوع بشری بالاخص مردم شریف ایران زمین استفاده شود و نه بر علیه آن

مهد تبلور هنر ایران زمین بوده و خواهد بود

واقعا تا ادم خودش فیلم رو نبینه متوجه نمیشه
یه سری ها انقدر بد میگن که اصلا ادم تعجب میکنه چه جوری همچین فیلمی ساخته شده
یه سری هم انقدر خوب میگن که لایق جایزه کن بوده

سرکار مینا در هندوستان که سالیانه تنها در رسانه سینما بیش از ۴۰۰ فیلم سینمایی تولید میشه و همچنین سالانه صدها سریال تلویزیونی ساخته میشه بله حتما باید معضلات جامعه در حد چند اثر منعکس بشود اما در همان فیلم‌های هندی که معظلات جامعه را نشان میدهند هیچ کدام بی سر و ته نیستند و همیشه پایان عبرت آموز دارند و به قول مسلمونا امر به معروف دارند و‌نهی از منکر.. یعنی چی؟ یعنی بیننده رو به کار درست تشویق میکنه و از کارای ناپسند منع میکنه.
اما در سینمای ما مگر سالانه چند فیلم و سریال ساخته میشه ؟
حتی ترکیه که روابط نامشروع و گاهی تجاوز را نشان میده به قدری ماهرانه در کنار این کار تبلیغات توریستی و مبلمان و لباس تولیدی کشورش را انجام میده که بیننده جذب این مسائل میشه.
در کل هنر ابزاری چند کاربردی برای خدمت به پالایش روح و آموزش صحیح بشر و اقتصاد و فرهنگ و معرفی یک جامعه است که در فیلمهای ایرانی متاسفانه جز اندک استثنائات، معرف خوبی برای این مردم بزرگوار نبوده

در ضمن مینا خانم‌چیزی که شما گفتید متاسفانه توجیه خیلی ها همینه که گفتید:
فیلم باید واقعیت ها و‌معضلات جامعه رو به تصویر بکشه.. خیر!
اون که منظور شماست مستند تخصصی اجتماعی هست برای فهم جامعه و چاره اندیشی درباره معضلات جامعه و نه فیلم سینمایی که با مخاطب ملیونی طرف هستین

فیلم سینمایی باید مثل کتاب انگاشته بشه. سرگرم کننده و آموزنده. چون مخاطب کثیری داره و معرف فرهنگ یک ملت هم هست. فیلم باید آموزنده باشه و از هر کتابی میتونه بهتر آموزش بده.

و معضلات جامعه را اکثر مردم ‌میدونند و نیاز نیست همه جا جار بزنیم و فریاد بزنیم که ما معضل داریم اینو مردم داخل میدونند که چه معضل هایی داریم.. متاسفانه خارجی های زرنگ هم که با حمایت مالی در ساخت فیلم و جایزه دادن در جشنواره های رنگارنگ به ساده لوحی برخی خوب پی بردند و از اونها بعنوان آبرو بر ملت ایران بخوبی استفاده میکنند .