داشته‌ ها و نداشته‌های اصولگرایان

غلامرضا ظريفيان در رو.زنامه آرمان نوشت: صولگراها با وجود هويت واحد، شاخص‌هاي گوناگوني به خودگرفتند كه وجود دو روش اعتدالي وافراطي نيز گواه براين مطلب است. اين استدلال را مي‌توان باز هم با دلايل مختلفي روشن كرد.

گرچه هر دو طيف از يك خاستگاه برخاسته‌اند، درحقيقت برخي از اصولگراها ميانه رو اين جريان يا معتدلين، تندروهاي منتسب به جناح خودرا قبول ندارند. جريان احمدي‌نژاد خود را يك زايش اصولگرايي مي‌داند كه مناسبات اين جريان با اصولگراهای سنتي و معتدل فاصله‌هاي جدي دارد. احمدي‌نژاد معتقد است كه گفتمان مثلث متولد شده اصولگرايي فراگير است و نيازي به اصولگراي سنتي ندارد، بلكه اصولگراي سنتي اگر بخواهد در عرصه سياست بماند، بايد خودش را به جريان احمدي‌نژاد متصل كند.

اصولگرايي يك طيف گسترده است، درحقيقت بخش ريشه‌دار اصولگرايي اگر بتواند به يك نوع اجماع برسد، سرپل‌هاي وحدت بخشي دارد. گرچه بخشي از اين سرپل‌ها به جهت فقدان برخي از چهره‌هاي مطرح اصولگرايي مانند مرحوم آيت ا... مهدوی كني ضعيف شده است، ولي قابليت وحدت در اين جناح وجود دارد. جامعه مدرسين و جامعه روحانيت مبارز مانند گذشته راه و نقشه‌هاي اجماعي ندارند.

به هر حال طيف و جريان ريشه‌دار سنتي به لحاظ معرفت‌شناسي و از منظر عرصه كنش سياسي، همگرایي‌هاي بيشتري با يكديگر دارند. بنابراين اين طيف راحت تر مي‌تواند به يك اجماع براي معرفي يك كانديدا براي انتخابات رياست‌جمهوري ۹۶ برسد. بخش‌هايي از جرياناتي كه متصل به جناح اصولگرايي، اما منتقد به جريان سنتي است، مانند جبهه پايداري و ايثارگران، ديدگاه متفاوتي دارند و ممكن است كه در بزنگاه‌ها به يك وحدت كلان در مجموع اصولگرايي نرسند.

وضعيت كنوني جریان اصولگرايي كه برخي از نيروهاي اصلي اين جريان به آن اذعان دارند، وعده وحدت اين جريان را به آينده موكول مي‌كنند؛ شايد به اين دليل كه براي رسيدن به اين وحدت نياز به كارهاي جدي‌تر و هماهنگي‌هاي بيشتري است. به هر روي در شرايط كنوني به نظر مي‌رسد اجماعي در ميان اصولگراها نيست؛ چراكه شكاف‌هايي ميان اين جبهه به دلايل عديده‌اي ايجاد شده است. بر اين اساس جريان اصولگرا بايد خود را با تحولات جامعه كنوني ايران همراه و همسو كند.

اصولگراها بايد خود را با تغييرات نسلي كه در ايران رخ داده است، منطبق سازند. به نظر مي‌رسد كه اصولگراهاي معتدل نيز از اين زمينه‌ها برخوردار بوده و توانستند خود را تا حدي با تغييرات جامعه و نسل‌هاي كنوني ايران همسو كنند. ساير جريان‌هاي اصولگرا به ويژه سنتي نياز به تلاش بيشتري دارند تا خود را با تحولات موجود در ايران همسو كنند؛ چراكه ممكن است اين هماهنگي نتواند به لحاظ معرفتي و مضموني شكل بگيرد و خود را در گسست‌های اصولگرايي نشان دهد.