سازندگان «خندوانه» منافق و نااهل نیستند

وب‌سایت آی سینما: درحالی که نشریه «یالثارات» در آخرین شماره خود توهین به برنامه «خندوانه» را به اوج رسانده و رامبد جوان را به خواجه حرمسرا تشبیه کرده است، حجت‌الاسلام محمدرضا زائری به عنوان چهره‌ای رسانه‌ای گفت‌وگوی بلندی درباره این برنامه داشته است که در بخشی از آن سازندگان این برنامه‌ را از خودی‌ها و دست‌پروده‌های جمهوری اسلامی می‌داند؛ نه منافقان و نااهلانی که به دنبال اغفال مردم هستند.

حجت الاسلام محمدرضا زائری از روحانیانی است که به واسطه حضورش در تلویزیون و مدیریت مجموعه نشریات همشهری شناخته شده است. در ابتدای گفت‌وگوی او به این موضوع اشاره می‌شود که روحانیانی چون حجت‌الاسلام قرائتی با انتقاد از برنامه «خندوانه» پیشنهاد ساخت برنامه‌ای با موضوع خنده حلال را داده‌اند؛ زائری در این‌باره می‌گوید: «قبل از هر چیز باید بگویم که یکی از آرزوهای قلبی من این است که جریان متدین و روحانی با اقدامی درست و اساسی در جهت شادی مردم تلاش کنند. واقعا چه ایرادی دارد که روحانیان هم در زمینه طنز و شادی‌آفرینی تولید محتوا داشته باشند؟ اتفاقا این خیلی خوب است و باعث می‌شود شکاف موجود بین نسل‌های جدید و روحانیون برداشته شود. متاسفانه خیلی‌ها تصور می‌کنند که روحانیون افرادی عبوس هستند و با شاد بودن مخالفند. این در حالی است که شمار زیادی از روحانیون در جمع خانواده و دوستانشان بسیار شاد و خوش‌برخورد و طناز هستند.»

با توجه به این مقدمه، از نظر این روحانی ساخت برنامه «خندوانه» تا حد زیادی شکاف‌ها را از بین برده است: «هر چند این کار زمان بر است و تحولی را طلب می‌کند که در زمانی کوتاه عملیاتی نمی‌شود. با این‌حال ساخت برنامه‌هایی مثل «خندوانه» که بعضا با دعوت از روحانیون و معرفی آن‌ها به عنوان افرادی که از دل جامعه هستند و مثل همه مردم شاد هستند و می‌خندند و شوخی می‌کنند تا حد زیادی این شکاف‌ها را ازبین می‌برد. به عنوان مثال دعوت برنامه «خندوانه» از روحانیونی مثل حجت الاسلام مرادی، حجت الاسلام سرلک و حجت الاسلام راستگو، حجت الاسلام برمایی و روحی نشان داد که روحانیان هم چهره‌هایی خندان و شاد هستند و این به از بین‌رفتن تصور منفی موجود کمک بسیاری کرد.»

خدا و فرستاده‌اش این‌قدر سخت‌گیری نداشته که من بنده کمترین باشم

زائری درباره این‌که به عنوان یک روحانی مخالفتی با ساخت این برنامه ندارد؟ اظهار نظر جالبی می‌کند که می‌تواند پاسخی درباره واکنش‌های تند اخیر نسبت به این برنامه باشد: «آن چیزی که من در «خندوانه» دیده‌ام این است که جمعی از برنامه‌سازان دلسوز به صورت شبانه‌روزی برای شاد کردن مردم تلاش می‌کنند و از همه مهمتر این اتفاق در تلویزیون جمهوری اسلامی ایران رخ می‌دهد. ما نمی‌توانیم بگوییم گروهی منافق و نااهل از کشور دیگری آمده‌اند و سعی در اغفال مردم دارند. این‌ها دقیقا بچه‌های خود ما و دست پرورده‌های نظام ما هستند که در رسانه ملی خلل شادی آفرینی را احساس کرده‌اند و در جهت رفع این کمبود گام برداشته‌اند. به عقیده من «خندوانه» تا به اینجای کار بسیار صادقانه و مخلصانه در جهت یکی از مهمترین تاکیدات اسلام که همان شادی‌آفرینی است تلاش کرده است و در این نوع رفتار هیچ ضعفی دیده نمی‌شود. هر چند بعضا خود من هم انتقاداتی به برخی از رویکردهای این برنامه دارم اما اگر قرار باشد نقاط ضعف و قوت در دو کفه ترازو سنجیده شود، الحق و الانصاف که کفه قوت به غایت سنگین‌تر است.»

او در ادامه صحبت‌هایش با اشاره به این‌که اسلام در موارد بسیاری انعطاف به خرج می‌دهد، می‌گوید: «معتقدم اگر عملکردی صد در صد نیست نباید با بیست درصد و چهل درصد و هفتاد درصدش مورد غضب و نقد جانب‌دارانه قرار بگیرد. خدا و فرستاده‌اش این قدر سخت‌گیری نداشته‌اند که من بنده‌ کمترین بخواهیم تا این حد قاضی و حکم‌دهنده باشیم.»

درباره حضور زنان در «خندوانه» نباید حکم کلی داد

زائری در بخش دیگری از صحبت‌هایش به طور مشخص درباره توهین‌هایی که نسبت به «خندوانه» می‌شود نظر می‌دهد و می‌گوید: «این‌که کسی یا رسانه‌ای به حق یا ناحق علیه هر کسی صحبت نا به جایی کند گردن خود است و اگر این ادعا راست نباشد حق الناس بزرگی به گردن خودش انداخته چرا که این صحبت‌ها در رسانه‌ها مطرح می‌شود و موجب انتقال بدبینی و بدگمانی به خیل کثیری از مخاطبان می‌شود.»

با این‌حال از نظر او به عنوان یک روحانی مسئله حضور خانم‌ها در «خندوانه» مقوله‌ای قابل تامل است: «اگر بنا بر نظر بنده باشد حضور یک خانم در حد متعارف با شکل و ظاهری مناسب با شان یک زن مسلمان در یک برنامه تلویزیونی مشکلی ایجاد نمی‌کند اما اگر قرار باشد زنی با توجیه این‌که در یک برنامه شاد و طنز حاضر شده، رفتارهای نامناسب از خودش نشان دهد قطعا موضوعی است که نه تنها مورد تایید روحانیت و چهره‌های مذهبی نیست، بلکه این مسائل به مذاق جامعه هم خوش نمی‌آید. بنابراین موضوع حضور زنان در «خندوانه» چیزی است که باید با واقع‌بینی به آن توجه شود و نباید حکم‌های کلی درباره آن داد.»

در پایان او دورهم جمع شدن خانواده برای تماشای یک برنامه تلویزیونی را بزرگ‌ترین مزیت «خندوانه» می‌داند و درباره وجه رسانه‌ای آن می‌گوید: ‌«برنامه «خندوانه» یکی از بهترین الگوها در تجربه‌های رسانه‌ای است چرا که به شکلی مستقل از ظرفیت‌های رسانه‌ای خود استفاده کرده و تا حد زیادی در همراه کردن مردم با رویکردهایش موفق عمل کرده است. بنده عملکرد رسانه‌ای «خندوانه» در حوزه‌های اجتماعی به خصوص برگزاری مسابقاتی در زمینه کتابخوانی را به جد تحسین می‌کنم و امیدوارم چنین رویکردهایی محدود به یک برنامه و رسانه و شبکه نشود و به تعداد قابل ملاحظه‌ای شاهد تولیدات این چنینی در رسانه ملی‌مان باشیم.»