شجریان؛ حافظ زمانه!

داریوش پیرنیاکان - موسیقیدان در روزنامه آرمان نوشت: تولد شجریان تولد یک فرد نیست، بلکه تولد یک جریان فکری و هنری است که توانسته قاطبه مردم ایران و مردم هنردوست بسیاری از کشورهای جهان را با خود همراه کند.

بنده افتخار این را داشته ام که در این سال‌ها با ایشان دوستی نزدیکی داشته و شاهد زحمات و تلاش‌های ایشان برای موسیقی و هنر این مرز و بوم باشم. شجریان دیگر از یک برند و شخصیت ملی هم فراتر رفته و امروز یک نماد در فرهنگ و موسیقی در سطح جهانی است.

شجریان را باید یک اسطوره بنامیم.بدون شک او حافظ زمانه ماست و نسل‌های بعد بدون شک افسوس این را خواهند خورد که در زمانه‌ای که شجریان می‌زیسته در این دنیا نبوده‌اند. اگر شما از هر قشری و از هر صنفی بپرسید که جایگاه شجریان کجاست، بدون شک از او به عنوان یک سفیر اصلح فرهنگی نام خواهند برد.

کمتر کسی است که ترانه‌های ایشان را نشنیده باشد و با شنیدن آنها حس افتخار نداشته و به ایرانی بودن خود نبالیده باشد. به هرحال شجریان بخش مهمی از زندگی هر ایرانی است و تاریخ موسیقی ما به دوران پس از او و پیش از او تقسیم خواهد شد.حال نمی‌دانم بر چه اساس و با کدام متر و معیار، شجریان در تلویزیون و سالن کنسرت‌های ما حضور ندارد.این بزرگ‌ترین کم لطفی است که ما می‌توانیم در حق یک اسطوره انجام دهیم.بنده پیشنهاد می‌کنم یک مرکز یا یک خیابان را به نام ایشان ثبت کنیم تا هنرمندان بدانند که ما قدر زحمات آنان را می‌دانیم.

بزرگانی مانند شجریان در هر کشور دیگری که باشند تندیس آنها را در میادین شهر نصب می‌کنند اما اینکه ما چنین برخوردی با ایشان داشته باشیم، به هیچ عنوان صحیح نیست.امیدوارم روزی برسد که ما بیش از پیش قدر سرمایه‌های خود را بدانیم.شجریان ویژگی‌های اخلاقی خاصی دارد و رویکرد او به زندگی و دنیا، همچون تفکرش منحصر به‌فرد است.