آفت بی‌ اخلاقی و سیاه‌ نمایی چیست؟

مسعود کرامتی؛ کارگردان و بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر در روزنامه آرمان نوشت: زمانی که از خطرات برنامه‌های ماهواره‌ای و شبکه‌های مجازی صحبت می‌کنیم و مدام فریاد می‌زنیم که این برنامه‌های ارزش‌های اخلاقی ما را نشانه گرفته اند، ابتدا باید بدانیم منظور ما از ارزش‌های اخلاقی چیست؟

آیا منظور همان شعارهایی است که در حد شعار باقی می‌مانند یا قرار است در مورد مشکلات واقعی جامعه صحبت کنیم؟ اینکه ما عادت کرده ایم همواره شعار دهیم که خطر «تهاجم فرهنگی» ما را نشانه گرفته است، ابتدا باید بدانیم که اساسا فرهنگ در کشور ما در چه وضعیتی قرار دارد که دیگری آن را نشانه گرفته باشد و بخواهد به آن تهاجم و تجاوز کند! این روزها دیگر بر کسی پوشیده نیست که جامعه ما درگیر مشکلات و مسائل اخلاقی شده و اخلاق در میان ما به شدت سقوط کرده است. باید بپذیریم که امروز این بی‌اخلاقی‌ها به بخش‌های مختلف جامعه ما سرایت کرده است.در خیابان، در مترو، در محل کار و حتی در منزل خود نیز شاهد وقوع بی‌اخلاقی در سطحی وسیع هستیم. متاسفانه یک عده هستند که به محض اینکه شما از این بی‌اخلاقی‌ها صحبت می‌کنید، انگشت اتهام به سمتتان می‌گیرند و شما را «سیاه‌نما» خطاب می‌کنند، این درحالی است که برای رشد یک جامعه، باید مشکلات اخلاقی مشخص شده و روی آنها کار کارشناسی صورت بگیرد.موضوع فیش‌های حقوقی جدای از مباحث اقتصادی و سیاسی آن، به شدت به بی‌اخلاق مداری افراد مرتبط است.

این بدین معناست که انگار تا کسی کارهای ما را بررسی و بازرسی نکند ما بر بی‌اخلاقی‌ها و پنهان کاری‌های خود اصرار داریم. بنده بر این باورم که تمام اتفاقات منفی که شما در جامعه می‌بینید، ریشه در اخلاق دارند.ما باید یاد بگیریم که کنار یکدیگر زندگی کنیم و این معنای رسیدن به تمدن و شهرنشینی است. قانون به ما این حق را می‌دهد که در شرایط برابر و برادرانه کنار یکدیگر زندگی کرده و دارای حقوق شهروندی برابر و مساوی باشیم.این وظیفه ماست که کودکان امروز را آموزش بدهیم تا سره را از ناسره تشخیص بدهند تا آنها حداقل گرفتار بی‌اخلاقی‌ها نشوند.

نباید فراموش کنیم که ما نیازمند ارتقای سطح رفتار اجتماعی هستیم. ما باید سعی کنیم از دروغگویی، پاشیدن بذر کینه و غیبت دوری کنیم.نباید شرایطی فراهم شود که هر گروهی خود را برتر از دیگری بداند و در مورد افرادی که داخل آن گروه نیستند، بدگویی کند. این فرهنگ در هیچ کجای آیین و سنن ما وجود ندارد و اتفاقا برعکس آن آموزش داده شده است. همه ما باید راه درست نقدکردن و مورد نقد واقع شدن را بیاموزیم تا بدین صورت بتوانیم سبک زندگی نادرست و رفتارهای اشتباه خود را اصلاح کنیم.

باید تلاش کنیم که فرهنگ متکلم وحده بودن را از بین برده و بتوانیم با یکدیگر ارتباط سالم برقرار کنیم.اگر مشکلات اخلاقی در یک جامعه حل نشوند، بدون شک هیچگونه پیشرفتی از نظر اقتصادی و اجتماعی و هیچگونه توسعه سیاسی رخ نخواهد داد.مشکلات امروز ما به دلیل بی‌توجهی به مسائل اخلاقی و شعار دادن در مورد این مشکلات رخ داده‌اند و اگر آن را نادیده بگیریم به عقیده بنده «سیاه‌نمایی» کرده ایم!