کشف پیکرک شنل‌ پوش در تپه یلدا

خبرگزاری ایسنا: پیکرک انسان «شنل پوش»، مهمترین کشف چهارمین فصل کاوش‌های باستان‌شناسی در تپه «طالب خان ۲» (یلدا) شناخته شد.

«حسینعلی کاوش»، سرپرست چهارمین فصل کاوش در تپه «طالب‌خان ۲» در این‌باره اظهار کرد: فضاهای معماری، کوره پخت سفال، پیت (زباله‌دان باستانی)، مُهرهای مسطح، پیکرک‌های انسانی و حیوانی منحصر به فرد از یافته‌های کاوش در تپه یلدا هستند.

او با اشاره به اینکه این فصل از کاوش با همکاری دانشجویان باستان‌شناسی دانشگاه زابل با هدف آموزش این دانشجویان همراه بود، افزود: فعالیت‌های پژوهشی و کسب اطلاعات جامع از زندگی انسان‌ها و شیوه معیشت ساکنان دشت جنوبی سیستان در ادوار باستانی هدف دیگر کاوش‌های باستان‌شناسی در این محوطه بود.

وی از یافته‌های مهم دیگر این فصل از کاوش در تپه طالب خان ۲ را یک پیت (زباله‌دان باستانی) دانست که نهشت‌های فرهنگی (مواد فرهنگی) زیادی از قبیل زغال و خاکستر را در خود جای داده بود.

«کاوش» از جمله آثار مکشوفه از تپه یلدای سیستان را پیکرک‌های انسانی و حیوانی اعلام کرد و گفت: نمونه‌هایی از پیکرک‌های انسانی بدست آمده منحصربفرد هستند.

او افزود: دو نمونه از پیکرک‌های انسانی یادشده دارای گردنبند و پلاک دکمه‌ای شکل بوده و در پشت یکی از پیکرک‌ها چیزی شبیه شنل تا پائین بدنه ادامه دارد.

وی از دیگر آثار یافت‌شده در این پیتِ باستانی را پیکرک‌های حیوانی اعلام کرد که معروف‌ترین و بیشترین آنها مربوط به پیکرک‌های گاو کوهاندار سیستانی در ابعاد و اندازه‌های مختلف است.

این باستان شناس استخوان، اشیاء شمارشی، مُهرهای مسطح، اثر مُهر، اثر حصیر و سفال را از دیگر یافته‌های چاله باستانی کشف شده در این محوطه تاریخی ذکر کرد.

سرپرست کاوش در تپه یلدا با اشاره به ارزش معنوی، علمی و آزمایشگاهی این اشیاء پیشنهاد کرد که با همکاری دانشگاه زابل و سازمان میراث فرهنگی کشور در محل دانشگاه یک موزه راه‌اندازی شود تا این اشیاء به صورت امانی برای مدت خاصی در اختیار دانشگاه قرار گیرد.

وی تشکیل یک موزه در هر دانشگاهی که رشته‌های باستان شناسی و مرمت در آنها تدریس می‌شود را ایده خوبی دانست و گفت: این آثار هویت اصلی ما را تشکیل می‌دهند.

بر اساس این گزارش، تپه یلدا محوطه‌ای با وسعت کم در فاصله ۶۷ کیلومتری زابل و در حدود ۱۱ کیلومتری شهر سوخته واقع شده که برای نخستین‌بار توسط حسین علی کاوش در سال ۱۳۸۹ کشف شد.

کاوش‌های صورت گرفته در سه فصل گذشته بیانگر استقرار در این محوطه باستانی در دوره‌های دوم، سوم و چهارم شهر سوخته یعنی از سال ۲۹۰۰ قبل از میلاد به بعد است.