تدارک جدی برای بازسازی «صورت زخمی»

روزنامه بانی فیلم: برای بازسازی «صورت زخمی» یکی از بهترین فیلمنامه نویسان تلویزیونی استخدام شد. از جمله پروژه‌های گذشته نویسنده‌ای که برای بازنویسی یک فیلم کلاسیک انتخاب شده، می توان به سریال‌های معروف شبکه اچ بی او از جمله «سوپرانوها»، «بوردواک امپایر» و «واینیل» اشاره کرد.

به نقل از ایندپندنت، هیچ کس هرگز تا به حال ترنس وینتر فیلمنامه نویس را متهم به تنبل بودن نکرده است. به محض اینکه او در سال ۲۰۱۴ مراحل نویسندگی، خلق و تهیه سریال «بوردواک امپایر» را بعد از پنج فصل به پایان برد، به سرعت شروع به کار روی سریال «واینیل» کنار میک جگر و همکار همیشگی اش مارتین اسکورسیزی کرد؛ کسی که قبلا در پروژه بزرگی مثل «گرگ وال استریت» با او کار کرده بود.

حالا او برای بازنویسی و تدوین آخرین نسخه از فیلمنامه‌ای انتخاب شده که توسط جاناتان هرمن برای بازسازی فیلم «صورت زخمی» نوشته شده و همان داستان فیلم قبلی را به پس زمینه‌ای مدرن در لس آنجلس امروزی منتقل می کند.

استودیو یونیورسال ابتدا جاناتان هرمن نویسنده را به کارگمارد تا نسخه اولیه فیلم‌نامه «صورت زخمی» جدید را که پل آتانازیو و دیوید آیر در سال ۲۰۱۱ نوشته‌اند، بازسازی کند. داستان فیلم ۱۹۳۲ «صورت زخمی» در شیکاگو و در میان گانگسترهای مهاجر ایتالیایی تبار می‌گذشت و فیلم برایان دی پالما و آل پاچینو در میامی فلوریدا اتفاق می‌افتاد و به ظهور و سقوط یک گانگستر و قاچاقچی مواد مخدر کوبایی می‌پرداخت. داستان تازه ظاهراً در لس‌آنجلس و دنیای زیرزمینی جنایتکاران آن روی می‌دهد.

در حالی که پیشتر اعلام شده بود پابلو لارین، کارگردان شیلیایی فیلم های «نَه» و «باشگاه» قرار است این فیلم را کارگردانی کند، این کمپانی بعدا آنتوان فوکوآ را برای کارگردانی این فیلم انتخاب کرد. فوکوآ با پروژه‌های بازسازی آثار کلاسیک و محبوب آشنایی دارد و جدیدترین پروژه این چنین او یعنی «هفت دلاور» در حال حاضر روی پرده‌های نقره‌ای به نمایش در‌آمده است.

در فیلم سال ۱۹۸۳ «صورت زخمی» که خودش هم بازسازی نسخه سال ۱۹۳۲ ساخته هاوارد هاوکس و ریچارد روسون بود، آل پاچینو نقش اصلی فیلمی را بازی می‌کرد که به دست برایان دی پالما ساخته شد. در فیلم اصلی سال ۱۹۳۲، پل مونی نقش اصلی را ایفا می کرد.

ترنس وینتر که از دیگر پروژه‌های فیلمنامه نویسی معتبر و شناخته شده‌اش می‌توان به نویسندگی ۲۵ اپیزود از سریال ماندگار «سوپرانوها» اشاره کرد، در حال حاضر مراحل کار روی یک فیلم بیوگرافیکی بی‌نام درباره افسانه بکستبال یعنی لبران جیمز را به پایان برده است. دیگر پروژه فعلی او که در مراحل پایانی است فیلمی است که درباره مایک تایسون ساخته شده و جیمی فاکس در آن نقش آفرینی می‌کند. همچنین اخیرا اعلام شد که او مسئولیت نوشتن فیلمنامه یک فیلم تلویزیونی محصول شبکه اچ بی او را بر عهده دارد که داستانش درباره گریزلدا بلانکو است. در این فیلم جنیفر لوپز نقش بلانکو را ایفا می‌کند که لقب «مادرخوانده کوکایین» را یدک می‌کشد.

به جز جاناتان هرمان که نگارش جدیدترین برداشت از سناریوی اصلی را به انجام رسانده، در گذشته چهره‌های سرشناسی همچون پل آتاناسیو فیلمنامه نویس «دنی براسکو» و دیوید آیر سازنده «جوخه انتحاری» نسخه‌های قدیمی «صورت زخمی» را روی کاغذ آورده‌اند. «صورت زخمی» آل پاچینو برمبنای فیلمنامه ای از الیور استون و هاوارد هاکس ساخته شد.

حدود ۸ ماه پیش خبر بازسازی «صورت زخمی» اعلام شد و همان موقع آل پاچینو از ایده ساخته شدن یک «صورت زخمی» تازه استقبال و از ساخته شدن این فیلم پشتیبانی ‌کرد. این بازیگر ۷۵ ساله ۳۲ سال پیش در نقش تونی مونتانا ملقب به «صورت زخمی» جلوی دوربین رفته بود.

آل پاچینو با صورت زخمی به عنوان بهترین گانگستر تمام تاریخ سینما شناخته شد. خود او این فیلم را بهترین فیلمش می داند و می گوید ترکیب الیور استون با موجودیت سیاسی اش با برایان دی پالما این فیلم را به ترکیبی انفجاری بدل کرده است. اما واقعیت این است که بازی خشن و متفاوت آل پاچینو هم یکی از دلایل عمل کردن این ترکیب انفجاری بود.

تونی مونتانا یک پناهنده کوبایی است که سال ۱۹۸۰ به فلوریدا آمده و به گانگستر اول میامی بدل شده است. البته این فیلم تا سقوط تراژیک او ادامه پیدا می‌کند.

باوجود این که انتخاب بازیگرانی مناسب به‌جای پل میونی و آل پاچینو به نظر کار مشکلی می‌آید اما احتمال می‌رود از آنجا که فوکوآ در کارهای قبلی‌اش تجربیات موفقی با ایتان هاوک و دنزل واشنگتن داشته مجدداً از حضور آن‌ها استفاده کند.

در حالی که بیش از ۳۰ سال از ساخته شدن این فیلم می گذرد، اما همچنان به عنوان یکی از نمادهای فرهنگی و یکی از آثار کلاسیک ماندگار، در گوشه و کنار جهان شناخته می‌شود. تقریبا همه دست اندرکاران این فیلم یکی دو جایزه اسکار در کارنامه شان دارند؛ از اولیور استون گرفته تا آل پاچینو و مری الیزابت، ماسترآنتونیو و رابرت لاگیا…. صورت زخمی نامزد دریافت ۳ جایزه گلدن گلاب شد و انستیتوی فیلم آمریکا آن را به عنوان یکی از ۱۰ فیلم برتر در ژانر گانگستری معرفی کرد.

آنتونی مونتانا در این فیلم یک شخصیت کاملا منفی نیست، اما یکی از خشن ترین نقش های تاریخ سینما را تا آن زمان بازی کرده است. برای همین هم راجر ایبرت درباره این فیلم نوشته است: این فیلم هیچ شباهتی به کلیشه‌های فیلم‌های ژانر گانگستری ندارد و ما در آن آدم‌هایی را می‌بینیم که واقعا جنایتکارند.

تونی (با بازی آل پاچینو) در صحنه ای از فیلم می گوید: «در این کشور، اول سعی می کنی تا پول به دست بیاوری. بعد که پول گیر آوردی، سعی می کنی قدرت به دست بیاوری. بعد که قدرتمند شدی، سعی می کنی تا زنان را به دست بیاوری». ۳۰ سال پیش، این فیلم مثل باد در سینماهای آمریکا پیچید و بیش از هر چیز شخصیت تونی قهرمان منفی فیلم و شیوه حرف زدنش مورد توجه قرار گرفت. این فیلم ۱۷۰ دقیقه ای که با بودجه ۲۵ میلیون دلاری ساخته شد، در آمریکا بیش از ۴۵ میلیون دلار و در جهان فروشی بیش از ۶۵ میلیون دلار را تجربه کرد.

یکی از دلایل تاثیرگذار بودن فیلم، پرداختن واقعی به روابط بین مافیای مواد مخدر و نقش گروه های مهاجر در این میان است. در حقیقت در این سال ها ایتالیایی‌ها بازار اصلی مواد آمریکا را از دست می دهند و مهاجران بولیوی و کلمبیایی بازار را به دست می‌گیرند.

تونی مونتانا یکی از هزاران مهاجر کوبایی است که به میامی پناه‌میبرد تا کاخ آرزوهایش را بسازد، اما او برای گرفتن گرین کارت آمریکا به شیوه خودش وارد عمل می شود و وارد معامله مواد با مکزیکی‌ها می‌شود. در این میان پای یک زن هم به میان می‌آید و الویرا با بازی میشل فایفر، علاقه‌ای به او نشان نمی‌دهد. تونی در جریان روابط جدیدش، در برابر دوست نزدیکش هم قرار می‌گیرد و سرانجام او را می کشد و سرانجام در یک درگیری خشن کشته می‌شود.