حسن روحانی چه چیزی را ترمیم می‌کند؟

در ترمیم کابینه حسن روحانی فعلا، دو وزیر او کناره‌گیری کرده‌اند؛ علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، و گودرزی، وزیر ورزش و جوانان و البته در ادامه این ترمیم دو وزیر آموزش و پرورش، علی اصغر فانی و وزیر علوم، فرهادی هم در صف استیضاح مجلس نشینان قرار دارند. وزرایی که از نظر حامیان رئیس جمهوری، ضعیف عمل کرده‌اند و در کارنامه شان نمره‌های منفی زیادی دارند.

از نظر بسیاری وزارت امورخارجه مثبت ارزیابی می‌شود؛ این وزارتخانه از همان روز اول، پروژه اصلی‌اش به سرانجام رساندن مذاکرات برجام و ارتقاء جایگاه ایران در دیپلماسی جهانی تعیین شد. به همین خاطر اگر بخواهیم بدون توجه به جزئیات به عملکرد این وزارتخانه نمره بدهیم، نمره قبولی خواهد گرفت. چرا که با تلاش‌های این وزارتخانه بود که ایران توانست در ساحت بین المللی قد راست کند و در مذاکرات جهانی سهم مهمی را به خود اختصاص دهد.

حالا انگار روحانی نظرش عوض شده است و می‌خواهد با رای بالایی دومین دوره ریاست جمهوری خود را آغاز کنید؛ رایی که برخلاف دور نخستش لب مرزی نباشد و اقتدار وی را افزایش دهد.

آرایی که اتفاقا در دستان جریانی است که مطالبات عدیده فرهنگی و اجتماعی از رئیس جمهور خود دارند.

بررسی عملکرد وزارتخانه‌های ضعیف و قوی حسن روحانی این زنگ خطر را برای رئیس دولت تدبیر و امید به صدا در می‌آورد که اگر در ماه‌های باقی مانده از عمر دولت، همین رویه ادامه پیدا کند، جوانان، دانشگاهیان، فعالین فرهنگی و بخش قابل توجهی از طبقه متوسط جامعه، نسبت به اعتماد مجدد به وی مردد خواهند شد.

در میان وزارت‌خانه‌هایی هستند که نمره قبولی نخواهند گرفت؛ وزارت‌خانه‌هایی هستند که با جوانان، اقشار فرهنگی و هنرمندان و به بیانی دیگر طبقه متوسط کشور سر و کار دارند؛ اقشاری که پایگاه اصلی رای حسن روحانی هستند؛ کسانی که به احتمال زیاد، روحانی بیشترین آراء خود را از آنها خواهد گرفت اما در نظر بسیاری از آنها، وی نتوانسته به وعده‌های خود در این وزارتخانه‌ها عمل کند.

وزیر ارشاد دولت حسن روحانی که این روزها تبدیل به پرحاشیه‌ترین عضو کابینه دولت امید شده از جمله افرادی است که با عقب‌نشینی‌های مکرر خود موجب تردید بدنه فرهنگی هواداران روحانی از اعتماد مجدد به رئیس دولت امید شده‌است.

فردی که علاوه بر عقب‌نشینی‌ها چندباره اش درباره اجرای کنسرت در شهر‌های مشهد و قم نقاط ضعف عمده دیگری نیز در کارنامه خود دارد. برای نمونه وی به عنوان وزیر متولی و حامی بخش فرهنگی و هنری کشور در برابر هتاکی یک نشریه به هنرمندان کشور اقدامی موثری را انجام نداد.

علیرغم آنکه دانشجویان از حامیان اصلی حسن روحانی بودند اما فرهادی، وزیر علوم این دولت نتوانسته خواسته‌های آنها را تامین کند و به وعده‌های دانشگاهی رئیس دولت تدبیر و امید جامه عمل بپوشاند. دانشجویان از حسن روحانی انتظار داشتند فضای غیرامنیتی در دانشگاه حاکم شود، فضای نشاط به دانشگاه بازگردد و... ولی در نظر دانشجویان این وعده‌ها آنطور که انتظار می‌رفت محقق نشد.

احمد شیرزاد در همین رابطه می‌نویسد: «شايد بهتر بود رييس‌جمهور در اين تغييرات نگاهي هم به وزارت‌علوم مي‌انداخت. حقيقت اين است كه وزارت‌علوم تحت فشارهاي طاقت‌فرسايي كه مجلس گذشته به آن وارد كرده بود به يك گزينه بينابين منتهي شد. درست است كه امروز دست‌كم وزارت‌علوم فشارها و ضربه‌هايي را كه دولت قبل به بدنه دانشگاهيان وارد و هزينه‌هاي سنگيني را به آنها تحميل كرد را ندارد اما از سوي ديگر هيچ نقش موثر مثبتي را در پيش برد سياست‌ها و برنامه‌هاي دولت در اين حوزه ايفا نمي‌كند و عصاي دست دولت در اين زمينه نيست.»

وزارت علومی که مجلس پیشین هم به حساسیت آن پی برده بود و تمامی نیروی خود را صرف فشار بر این وزارتخانه گذاشته بود به طوری‌که به وزرای پیشنهادی حسن روحانی رای نداد و در همان ماه‌های اول وزیر این وزارتخانه دانشگاهی را استیضاح کرد چرا این مجلس به سادگی به اهمیت و نقش آفرینی دانشگاهیان برای دولت روحانی پی‌برده بود به همین دلیل تلاش کرد تا هرچه می‌تواند بر این وزارتخانه فشار بیاورد.

شیرزاد معتقد است: « در اين ميان اما برخي بر اين باورند كه شايد دولت بايد در حوزه اقتصادي هم دست به تغييراتي مي‌زد اما واقعيت اين است كه نمره اقتصادي دولت در مجموع خوب بوده البته اين مساله به معني خوب بودن نمره اقتصادي كشور نيست اما دولت در مهار تورم و كاهش نرخ سود بانكي سياست‌هاي خوبي را دنبال كرده است و اين سياست‌ها موثر و واقعي بودند.»

اشاره شیرزاد به سردمداران اردوگاه اصولگرایی است. در همین رابطه روزنامه کیهان در پی استعفای این دو وزیر نوشت: «بی‌تردید و بلافاصله این سؤال به ذهن مردم متبادر می‌شود که چرا این دو نفر!؟ قطعا این دو وزیر در سه و نیم سال گذشته (فارغ از برخی خدماتشان) عملکرد بسیار ضعیفی داشته‌اند [...] بلکه پرسش محوری این است که کجای کابینه به ترمیم فوری نیازمند است و کدام وزارتخانه‌ها در اولویت است!؟ مسئله مردم ورزش بود یا معیشت و اقتصاد!؟ کنسرت یا بیکاری و رکود!؟»

فرارو در گزارش به بررسی دیدگاه فعالان سیاسی نسبت به این تغییرات در کابینه دولت حسن روحانی پرداخت. در آن گزارش نیز آمد که این اتفاق را برخی در جهت ترمیم کابینه قلمداد و برخی دیگر آن را راهی برای ترغیب مردم به حسن روحانی تلقی کرده‌اند.

به هر رو از یک سو برنامه‌های فرهنگی-اجتماعی وزرای پیشنهادی حسن روحانی در مجلس می‌تواند مانیفست تبلیغاتی حسن روحانی برای دور دوم انتخابات باشد.

برنامه‌هایی که وزرای پیشنهادی به منظور جلب رای اعتماد نمایندگان مجلس دهم به این قوه ارائه خواهند؛ برنامه‌ای که به زعم احمد خرم نباید برای شش ماه باقی مانده دولت نوشته شود باید برنامه‌ای برای چهار سال و نیم آینده دولت روحانی باشد.

از سوی دیگر دولت با معرفی وزرای پیشنهادی و ارائه برنامه آنان به مجلس به مردم این پیام را مخابره خواهد کرد که با ترکیب فعلی مجلس چقدر برای تامین مطالبات مردم قدم خواهد برداشت.

چرا که در صورت تداوم دولت روحانی، وی باید از همین مجلس برای تمامی اعضای کابینه خود رای اعتماد بگیرد. بنابراین مردم به دقت برنامه‌ها و گزینه‌های پیشنهادی حسن روحانی را رصد می‌کنند تا ببینند آیا با تغییر ترکیب مجلس بازهم روحانی نسبت به معرفی وزرای خود مخافظه کارانه عمل خواهد کرد یا خیر.