امن‌ترین و ناامن‌ترین مناطق غذایی ایران

خبرگزاری ایسنا: پژوهشگر و عضو هیات علمی انستیتو تحقیقات کشور گفت: امن‌ترین مناطق غذایی در مرکز ایران و ناامن ترین مناطق در شرق ایران قرار دارند.

کتایون افرازه فعال اجتماعی و عضو جمعیت امام علی (ع) در نشست " جغرافیای فقر " که با حضور دکترفاطمه محمدی نصرآبادی ، پژوهشگر و عضو هیات علمی انستیتو تحقیقات کشور در محل خانه هنر این جمعیت برگزار شد؛ اظهار کرد: برخورداری از فرصت های برابر و امکانات رفاهی اساسی، خدمات اجتماعی از حقوق مسلم هر انسانی است اما فقر که جغرافیایش به اندازه تمام جهان گسترده است این حقوق مسلم را از بسیاری می‌رباید.

افرازه ادامه داد: ناامنی غذایی و سوتغذیه در ۱۰۰۰ روز اول زندگی از دوره جنینی تا دو سالگی صدمات جبران ناپذیری برای کودکان به ارمغان می‌آورد که از آن می‌توان به اختلالات رشد، کوتاهی قد ،کم وزنی و عملکرد شناختی اشاره کرد.

محمدی نصرآبادی در ادامه این نشست اظهار کرد: سوءتغذیه توانایی و بازدهی فرد را چه در کودکی و چه در بزرگسالی کاهش می‌دهد، هزینه‌ای سنگین روی دست جامعه می گذارد و مانند ترمزی در فرآیند توسعه عمل می کند.

به گفته وی، سوءتغذیه در دوران کودکی در سال های بعد زندگی نیز اثر گذار بوده ، بزرگسالی را هم دربرمی گیرد و در قالب ناامنی غذایی مزمن تا دوره کهنسالی هم می‌تواند ادامه یابد.

وی همچنین با تشریح فقر یا بیکاری ناگهانی، به مکانسیم تطابق رفتاری افراد اشاره کرد و افزود :با کاهش توان مالی خانواده " گرسنگی پنهان " اتفاق می افتد که حاصل آن چیزی جز سوءتغذیه، ایجاد حاشیه‌نشینی و گرسنگی سلولی نخواهد بود.

اقدامات موثر برای کاهش بیسوادی تغذیه‌ای

محمدی نصرآبادی همچنین بر شناخت گروه‌های آسیب پذیر ، تخصیص سبد حمایتی خانوار، ایجاد فرصت های برابر ، یارانه های هدفمند و آگاهی رسانی سواد تغذیه‌ای تاکید و این امور را از جمله اقدامات موثر برای کاهش فقر و مبارزه با بی سوادی تغذیه‌ای دانست.

افرازه، فعال اجتماعی و عضو جمعیت امام علی نیز در ادامه به تشریح اقدامات جمعیت امام علی در مبارزه با فقر پرداخت و با یادآوری طرح «کوچه گردان عاشق» در شب های قدر سال ۹۵، آگاهی رسانی جمعی، حساسیت عمومی و گسترش نهادهای مردمی را مهمترین اقدامات موثر برای مبارزه با فقر در مناطق حاشیه‌نشین دانست.

به گفته وی، در طرح کوچه گردان عاشق، امسال ۸۰۰۰ کیسه حمایتی شامل مایحتاج ضروری خانواده های آسیب پذیر تهیه و پس از شناسایی خانواده ها در میان آنان تقسیم شد.

افرازه همچنین افزود: معیار شناسایی افراد نیازمند معمولا به دو شیوه خانواده محور و محله محور صورت می گیرد. خانواده‌هایی که بدون سرپرست یا بدسرپرست هستند، پدری که از کار افتاده یا مادری که به تنهایی بار مسولیت زندگی را به دوش می‌کشد و یا کودکانی که عنوان کودکان کار را یدک می کشند، در چارچوب شناسایی خانواده محور قرار می‌گیرند.

این فعال اجتماعی ادامه داد: از سوی دیگر محله‌هایی حاشیه‌نشین که آسفالت ندارند و شهرداری آنها را به رسمیت نمی‌شناسد یا خانه‌هایی که حتی پلاک ندارند هم به خودی خود در گروه خانواده های نیازمند قرار می گیرند که علایم سوءتغذیه معمولا در آنها مشهود است.

افرازه همچنین اظهار کرد: با کمک پژوهشگران تغذیه می توان آموزش‌ها و تجربیات مفیدی را در اختیار گروه های مورد نظر قرار داد.