آقای رئيس‌جمهور؛ تا انتخابات فقط نيم متر مانده؟!

آن شب مرد به خانه رفت و در فاصله چهار متري از همسر خود پرسيد كه شام چه داريم، پاسخي دريافت نكرد و به جلوتر رفت تا به فاصله نيم متري همسر خود رسيد و سؤال خود را براي بار چهارم مطرح كرد كه همسرش گفت: «براي بار چهارم مي‌گويم مگر نمي‌شنوي! شام خوراك مرغ داريم!»

اين حكايت شباهت جالبي به اظهارات روز گذشته رئيس‌جمهور در مجلس شوراي اسلامي دارد؛ وي در جريان سخنراني خود در مجلس گفت برخي دوست دارند «بدهي معوق» را بدهي و اختلاس بنامند و آن را فرياد بزنند. اينكه «رطب خورده منع رطب كي كند؟» در شرايطي مصداقش ديروز ديده شد كه اگر بخواهيم منصفانه و مدقانه به برجسته‌سازي فساد و تغيير نام بدهي به فساد را زير ذره‌بين واقعيت قرار دهيم بايد به ايشان گفت كه مخاطب نخست چنين توصيه‌ها و نهي از منكرهايي تعدادي از اعضاي هيئت دولت هستند كه هرگونه كم‌كاري و توجيه نقاط ضعف خود را به پرونده‌هايي ارتباط مي‌دهند كه در معادله‌سازي آقاي رئيس‌جمهور قرابتي با «فساد» ندارد.

هرچند قوه قضائيه به موضوع بابك زنجاني ورود كرده است ولي وي بدهكار است؛ بدهكاري كه نمي‌تواند با وزارت نفت تسويه‌حساب كند. اين نوشتار درصدد سفيد كردن چهره بابك زنجاني نيست و معتقد است وي به عنوان يكي از مفسدان اقتصادي بايد به اشد مجازات محكوم شود، مادامي كه بدهي خود را پرداخت نكرده است ولي پرسش اصلي اين است كه اگر در پرونده صندوق فرهنگيان موضوع «بدهي» است پس اصولاً نبايد تفاوتي با بابك زنجاني داشته باشد زيرا هر دو بدهكارند ولي كيست كه نداند در صندوق ذخيره فرهنگيان وضعيت وخيم‌تر از آني است كه به آن برچسب «بدهي» زده مي‌شود.

بهتر بود آقاي روحاني در جلسات هيئت دولت اين مهم را به اعضا گوشزد مي‌كردند و سپس از رسانه‌ها مي‌خواستند سياسي‌كاري نكنند، چطور است كه وقتي رسانه‌هاي همسو با دولت پرونده‌هاي كذايي مانند گم شدن نفتكش‌ها و ۳۵ ميليارد دلاري كه در دولت قبل مفقود شده است را مطرح مي‌كنند دست و هورا كشيده مي‌شود ولي وقتي سوزني به دولت مي‌خورد در قامت آمر به معروف وارد گود مي‌شويم؟

از ياد رفتني نيست زماني كه اكبر تركان به‌راحتي بيان كرد كه ۳۵‌ميليارد دلار از درآمدهاي نفتي گم‌شده است و مشخص نيست به كجا منتقل شده است. گرچه اين ادعا پاسخ داده شد و حتي وزير نفت هم آن را رد كرد ولي آن روز آيا آقاي رئيس‌جمهور به ايشان و سايرين تذكر جدي دادند كه با اين شبهه‌افكني‌ها اعتماد مردم سلب مي‌شود! يا مثلاً معاون اول بگويند ميلياردها دلار را يك شركت نفتي به خارج از كشور منتقل كرده است و وقتي از وي پرسش مي‌شود ماجرا چيست مي‌گويند بعداً مي‌گويم آيا اين گونه اظهارات به ضرر كشور نيست؟

اينكه در آستانه انتخابات پيچيده‌ترين پرونده‌ها كوچك‌سازي مي‌شوند و سه سال شايعه‌پراكني و فرافكني ناديده گرفته مي‌شود، همان نيم متري است كه آقاي رئيس‌جمهور متوجه آن شده است و حالا به اين حقيقت پي برده است كه اشكال از قدرت‌شنوايي دولت است. نيم متر تا انتخابات باقي‌مانده است...!