تهدیدهای پیش روی آمریکا

خبرگزاری ایسنا: از آنجا که رئیس جمهور جدید آمریکا تا تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ رسما کار خود را آغاز نکرده و بعد از آن نیز تا زمان به دست گیری کامل اختیاراتش چند ماه به طول خواهد انجامید، یک خلأ قدرت در آمریکا به وجود می‌آید که می‌تواند یک فرصت برای بهره‌برداری دولت‌های رقیب آمریکا در آسیا، خاورمیانه و اروپای شرقی باشد.

قانون اساسی آمریکا اجازه انتقال قدرت سریع در این کشور برخلاف انگلیس را نمی‌دهد. برنده انتخابات روز سه شنبه چه هیلاری کلینتون باشد و یا دونالد ترامپ باید در ظهر ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ رسما تحریف به جا آورد و تا آن زمان باراک اوباما به عنوان یک رئیس جمهور غیر موثر به اصطلاح "اردک لنگ" به کار خود ادامه می‌دهد.

با این حال رئیس جمهور جدید نیز تا چند ماه طول می‌کشد تا اختیارات کامل خود را به دست آورده و فرآیند انتصاب هزاران نفر در دولتش را به اتمام برساند.

همچنین مهمترین این انتصاب‌ها شامل مشاور امنیت ملی و وزیران دفاع و امور خارجه باید توسط کنگره تایید شود که این به نوبه خود یک فرآیند مفصل و پرمناقشه خواهد بود.

تهدیدهای امروزی پیش روی آمریکا بیشتر از آنکه داخلی باشند خارجی هستند. هرچند که طرفداران دونالد ترامپ نسبت به شورش‌های خارجی علیه نتیجه انتخابات هشدار دادند. یکی از فوری‌ترین این تهدیدها کره شمالی است.

دیکتاتور حاکم بر کره شمالی در ماه‌های اخیر به شکلی بی‌محابا اقدام به تشدید برنامه سلاح‌های هسته‌ای و موشکی خود کرده است.

در همین راستا جدیدترین تحریک‌های انجام شده توسط کره شمالی مربوط به آزمایش یک موشک بالستیک شلیک شده از زیردریایی است که به لحاظ نظری می‌تواند مناطق غربی آمریکا را هدف قرار دهد.

حکومت منزوی کره شمالی در عین حال تحریم‌های تشدید شده سازمان ملل علیه خودش را نادیده گرفته و موضع‌اش را برای آنکه خود را به عنوان یک نیرو در جهان به کرسی بنشاند، سرسخت‌تر کرده است.

تحولات سیاسی در کره جنوبی نیز حاکی از آن بوده است که رئیس جمهور این کشور با فشارهای مضاعف به منظور استعفا مواجه است و در سمت دیگر دولت راست‌گرای شینزو آبه در ژاپن به دنبال تقویت و تشدید آرایش نظامی این کشور است.

همچنین چین نیز در زمینه مقابله با همپیمان منزوی خود در پیونگ یانگ اکراه داشته و این مساله نیز باعث افزایش احساس بی‌ثباتی شده است.

در صورتی که کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی به عنوان یک فرد غیرقابل پیش بینی نوعی تردید و بی‌اطمینانی را در واشنگتن احساس کند شاید وسوسه به یک شلیک، به طور عملی یا استعاری، علیه واشنگتن خواهد شد که این نیز می‌تواند تبعات غیرقابل پیش بینی در پی داشته باشد.

چین نیز با وسوسه‌هایی مشابه رو به رو است و با نیروی دریایی آمریکا در دریای چین جنوبی در حال رقابت است.

اخیرا یک دادگاه سازمان ملل حکم داد که ادعاهای توسعه طلبانه دریای چین و ساخت جزیره‌های مصنوعی توسط این کشور در دریای چین جنوبی غیرقانونی هستند. همزمان پکن در حال تحت فشار قرار دادن تایوان است. چین نظر خوشی در خصوص دولت جدید تایوان ندارد و به نوعی استقلال غیر رسمی تایوان را با دیکته آمریکا تلقی می‌کند. اما آیا شی جینپینگ، رئیس جمهور قدرتمند چین به این نتیجه رسیده که می‌تواند از حواس پرتی آمریکا در زمان روی کار آمدن رئیس جمهور جدید به نفع خودش بهره‌برداری کند؟

برخی تحلیل‌گران می‌گویند شی جینپنگ از رسیدن ترامپ به عنوان کاندیدای جمهوری خواهان به ریاست جمهوری استقبال خواهند کرد زیرا او و ترامپ تفکر مشابهی درباره منفعت ملی خود دارند. البته شاید نیز او ترامپ را احمقی که می‌تواند او را گول بزند، فرض کند.

این چنین ملاحظات همچنین در خاورمیانه نیز خود را نشان داده‌اند جایی که روسیه در آن متمایل به کمک به حکومت بشار اسد در سوریه به منظور پیروز شدن در جنگ داخلی این کشور است پیش از آنکه رئیس جمهور جدید آمریکا فرصت تغییر سیاست اوباما در زمینه دورماندن از سوریه را داشته باشد.

در عین حال در کشور بی‌قانون لیبی تلاش سازمان ملل به منظور تقویت دولت وحدت ملی در آن در حال شکست خوردن است و ممکن است سورپرایزهای ناگوار بیشتری در این کشور دیده شود.

در صورتی که گروه تروریستی داعش از شهرهای رقه سوریه و موصل عراق بیرون رانده شوند ممکن است لیبی را به عنوان مرکز عملیات جدید خود انتخاب کند. از طرف دیگر جنگ یمن نیز که ایران و عربستان را در خود درگیر کرده می‌تواند یک بشکه باروت دیگر برای آمریکا باشد.

ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه نیز ممکن است از فرصت خلآ قدرت در آمریکا برای تثبیت جایگاه خود و یا پیشبرد منافع مسکو در اوکراین و منطقه بالتیک استفاده کند؛ منافعی که توسط کرملین در این مناطق با سطح تنش‌های بالا تعیین می‌شود.

همچنین باید گفت که به عنوان مثال ناتو به افزایش فعالیت‌های نظامی روسیه و جنگ سایبری این کشور در مرزهای استونی یا لتونی چه پاسخی خواهد داد. این ائتلاف احتمالا طبق معمول برای رهبری چشم به واشنگتن خواهد داشت اما در این دوران واشنگتن شاید نتواند قدم به جلو بگذارد.

ترامپ بارها ناتو را مورد انتقاد قرار داده و پیشنهاد داده که در دوره ریاست جمهوری‌اش حمایت آمریکا از ناتو کاهش پیدا کند.

او همچون افرادی مثل استیون سیگال، بازیگر هالیوودی، ولادیمیر پوتین را تحسین کرده است.

در عین حال هیلاری کلینتون نیز تمایلی ندارد که ریاست جمهوری خود را با یک رویارویی به سبک قدیمی میان ابرقدرت‌ها آغاز کند.

همچنین علاوه بر همه این‌ها با آغاز روند انتقال قدرت در آمریکا همانطور که دونالد رامسفلد قبلا گفته "ناشناخته‌های ناشناخته" سربر می‌آورند. اگر به عنوان مثال یک بحران ناگهانی و غیرقابل پیش بینی بین‌المللی سربرآورد امنیت آمریکا بیشتر از هر زمان حفره‌هایی برای بهره‌برداری خواهد داشت.