آیا پیروزی «هیلاری» خبر بدی برای ایران است؟

سیاست خارجی کلینتون

اما هیلاریِ «حقه باز» و «شیاد» (به بیان دونالد ترامپ) در صورت پیروزی چه سیاست خارجی در پیش خواهد گرفت؟ آیا او نگاهی بهتر به ایران در مقایسه با رقیب ظاهرا جمهوریخواهش خواهد داشت؟

هیلاری کلینتون برعکس دونالد ترامپ جهان بینی منظمی از سیاست خارجی ایده آل خود دارد و با بهره گیری از تجربه ۴ ساله حضور در وزارت خارجه آمریکا (که البته می توان آن را یکی از فاجعه بارترین روزهای حضور یک وزیر خارجه آمریکایی در آن نهاد دانست) الگوی منظمی از آنچه از تحولات جهانی در ذهن دارد ارائه داده است.

هیلاری کلینتون هرچند به بیان ترامپ هم شیاد است و هم پلید و هم ریاکار است و پوپولیست، اما دست کم بر عکس رقیب میلیاردرش از همین حالا می داند در سیاست خارجی دولتش قرار است چه اتفاقاتی رخ دهد.

کلینتون در تمامی سخنرانی ها و مصاحبه ها و مناظره های خود در خصوص ایران و خاورمیانه تقریبا به یک روند ثابت اشاره کرده است.

هیلاری درباره خاورمیانه چه می گوید؟

هیلاری کلینتون همچنین از لزوم وضع تحریم های موشکی و حقوق بشری علیه ایران البته در صورت نیاز سخن می گوید.

آیا نگاه آمریکا به ایران سخت تر می شود؟

با جمع بندی این اظهار نظرهای بانوی اول اسبق ایالات متحده آمریکا باید به این نتیجه برسیم که روزگار سردتری در انتظار مناسبات ایران و آمریکا خواهد بود؟

اما پرسش کلیدی تر این است کلینتونی که همیشه از برجام حمایت کرده، دست به چنین ریسکی خواهد زد که ایران را به برهم زدن این توافق سوق دهد؟ شواهد اندکی وجود دارد که پاسخ این سوال مثبت باشد. ضمن اینکه اگر به موضوع تاثیر ساختار بر کارگزار عنایت داشته باشیم، نظم کنونی سیستم و همچنین دولت آمریکا به هیلاری دیکته می کند نگاه نرم تری در قبال ایران به نسبت دورانی که او در صدر دستگاه سیاست خارجی این کشور قرار داشت، در پیش بگیرد.

وزیر خارجه هیلاری چه کسی خواهد بود؟

به نظر می رسد سیاست خارجی کلینتون هرچند به مانند نگاه اوباما در قبال ایران نخواهد بود، اما در عین حال دامنه تند شدن رفتار واشنگتن در قبال ایران تا حد فاصل برجام خواهد بود و هیلاری کلینتون دست به کاری نخواهد زد که برجام از دست برود.

به این ترتیب باید اشاره کرد هرچند کلینتون ایران را نمی شناسد و طی این سالها نشان داده علاقه چندانی هم به شناختن ایران ندارد، ولی دست کم به نظر می رسد گزینه هایی را برای وزارت خارجه خود مد نظر دارد که به خوبی ایران را می شناسند و این خود یک حسن برای آینده مناسبات دو کشور و یا حداقل برای بقای برجام به شمار می رود.