آیا ترامپ برنده می‌شود؟

اکنون که این نوشتار را می خوانید رای گیری در ایالات متحده آمریکا شروع شده است و تدابیر شدید امنیتی در نیویورک، جایی که دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری منتظر شنیدن اخبار از جای جای آمریکا هستند، برقرار شده است.

خبرآنلاین: اکنون که این نوشتار را می خوانید رای گیری در ایالات متحده آمریکا شروع شده است و تدابیر شدید امنیتی در نیویورک، جایی که دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری منتظر شنیدن اخبار از جای جای آمریکا هستند، برقرار شده است.

در آمریکا اکنون چه خبر است؟ مردم تمام کار و بارشان را تعطیل کرده اند و سعی می کنند دلهره و استرس برای انتخابات کلیدی ترین پست بزرگترین اقتصاد جهان را در دلشان کاهش دهند و صبح زود 8 نوامبر خود را به صندوق های رای برسانند و جزو اولین کسانی باشند که رایشان را به صندوق می اندازند؟ از نظر اصحاب رسانه ها و کسانی که انتخابات آمریکا را دنبال می کنند و شبهایی تا ساعت 4 صبح بیدار ماندند تا مناظره ها را به شکلی مستقیم دنبال کنند شاید به این شکل باشد.

نفس ها انگار در سینه ها حبس شده باشد تا مشخص شود کدام یکی از این دو شخص به کاخ سفید راه پیدا خواهد کرد. آقای خاص با موهایی طلایی یا اولین بانو در طول تاریخ آمریکا. اما نه، شاید اینچنین نیست. مردم آمریکا مردمی بشدت غیر سیاسی هستند. شاید خانواده های آمریکایی اکنون با خیال راحت برای آخر هفته خود برنامه ریزی می کنند که در اواسط پاییزی طلایی تعطیلاتشان را در کجا سپری کنند. برای درصد قابل توجهی از مردم آمریکا شاید آنچنان مهم نباشد که چه کسی در واشنگتن، صندلی ریاست را تصاحب خواهد کرد و چه جنگها و صلح هایی به دست او رقم خواهد خورد یا اینکه نظر چه کسی در مسائل مختلف دورترین نقاط جهان چیست؟ مردم آمریکا همه چیز زندگیشان را به سیاست و شخص رئیس جمهور مرتبط نخواهند کرد و به تحلیل ارتباط دست اندازهای خیابان روستایی دوردست با اختلاس دوستان رئیس جمهور نخواهند پرداخت.

پس این همه قیل و قال برای چیست؟ در آمریکا خبری نیست؟ خوب البته که خبرهای زیادی وجود دارد. تا ساعاتی دیگر چندین میلیون نفر از مردم آمریکا دست به انتخایاتی خواهند زد که از ماهها پیش تا هفته های آینده جزو پر بیننده ترین اخبار در سراسر جهان است. پست ریاست جمهوری آمریکا که از قدرت بسیار زیادی شاید در مقایسه با پست های ریاست جمهوری دیگر کشورها محسوب می شود، مرکز توجه بسیار زیادی است. از طرفی به خاطر اینکه آمریکا در سیاست خارجی بازیگران کوچک و بزرگ جهان جای دارد در معرض بیشترین اظهار نظرها قرار دارد.

اما چرا کلینتون؟ چرا ترامپ؟ شاید در زمانی دیگر از اکنون قرار داشتیم برای بسیاری از تحلیلگران سخت بود که حدس بزنند که حداقل از طرف جمهوری خواهان شخصی مانند ترامپ در رقابت با هم حزبی هایش به دور نهایی انتخابات برسد. کسی که مردم در گفت و گوهای عادی شان او را دیوانه و احمق قلمداد می کنند. ولی آیا او دیوانه است؟ ترامپ بیشتر به خاطر اظهار نظرهای متفاوت و جنجالی در مورد مسائل گوناگون به چهره ای جنجالی و عجیب تبدیل شد. مطرح شدن مسائل روابط جنسی او این حواشی را به اوج خود رساند و کشیده شدن این بحث ها به مناظره ها و تبلیغات تلویزیونی آن را بیشتر مطرح کرد.

اما خانم کلینتون نیز کم حاشیه نداشته است. اول اینکه کمپ این نامزد انتخابات آمریکا از حواشی پیش آمده برای ترامپ استقبال کردند و به اصطلاح خواستند از آب گل آلود ماهی بگیرند ولی ترامپ هم کسی نبود که در حرف زدن کم آورد و در این جریان حواشی خاصی را به همسر خانم کلینتون مرتبط کرد که به دوران رئیس جمهوری بیل کلینتون بر می گشت. همچنین موضوع ایمیلهای خانم کلینتون و بحث بسته و باز شدن پرونده این ایمیل ها از سوی اف بی آی باعث بالا و پایین شدن نظر سنجی ها شد.
تنور رقابتهای انتخاباتی در آمریکا با اولین مناظره بین کلینتون و ترامپ داغ شد و با دو مناظره بعدی و حرف و حدیث های بعدی، تفسیر و تحلیل های متفاوت را منجر شد. در اولین مناظره بین این دو نامزد بحث های مختلف از سیاست خارجی و اقتصاد تا «بگم بگم» های معروف شکل گرفت.

هر دو نامزد در طول کارزارهای انتخاباتی تلاش کردند مسائلی را که نقطه ضعف آنها بود را حل و فصل کنند. هیلاری کلینتون به عنوان نماینده و نامزد منتخب دموکرات‌ها باید ذهن بیننده‌ها را از موضوعاتی چون سرور شخصی ایمیل و شائبه بزرگ رد و بدل کردن ایمیل‌های منافی امنیت کشور، بنیاد خود و فعالیت‌های مغایر با قانون اساسی آمریکا، و بیماری سنگین و خطرناک خود که شامل تصادم مغزی (ترومبوز مغزی و ترومبوز وریدی عمقی) و ذات‌الریه می‌شود پاک می ساخت و به رای‌دهندگان اثبات می کرد که از سلامتی کافی برای تصدی پست ریاست جمهوری برخوردار است. به نظر می‌رسد که شاید کلینتون توانست تا حدودی در تغییر دیدگاه رای‌دهندگان نسبت به بیماری‌اش موفق باشد اما در رابطه با موضوعات دیگر مانند ایمیل ها لطماتی خورد. پررنگ‌ترین مزیتی که توانست در مناظره‌ها به داد او برسد، تجربه او در عرصه سیاست و بالاخص سیاست خارجی بود.

دونالد ترامپ هم با چالش‌ها و اتهامات بزرگی چون غریبه بودن با زن‌ها، ظالم بودن نسبت به لاتین‌ها، نژادپرست بودن، عدم دارا بودن دانش و تجربه کافی در مورد سیاست و بالاخص سیاست خارجی، و عدم دارا بودن فراست کافی در جایگاه فرماندهی کل قوا روبرو بود و باید رای‌دهندگان را نسبت به «صرفا اتهام بودن» این موارد مطمئن می ساخت و سعی کرد اعتماد آنها را در مورد اینکه قادر است که سکان هدایت کشور را به دست بگیرد، جلب نماید. نامزد جمهوریخواهان تهدید کرد که اگر هیلاری موضوع مشکل وی با زنان را پیش بکشد، قطع یقین موضوع زندگی آشفته وی با بیل کلینتون که شامل فسادهای اخلاقی بیل می‌شود را در حضور یکصد میلیون بیننده پیش خواهد کشید. وی خبر از وقوع احتمالی اتفاقات جالب در مناظره داد و اعلام کرد که هر ابراز نظر خصمانه و شیطنت‌آمیز هیلاری کلینتون با پاسخ محکم و زیرکانه روبرو خواهد شد و همه چیز به خود هیلاری بستگی دارد و آن شد که صحنه رقابت انتخابات تبدیل به رد بدل شدن حواشی مختلف شد.

کدام یک جذاب تر است؟

بعد از این همه مسائل، انتخابات در حال برگزاری است. آیا ترامپ نمی تواند برنده شود؟ این سوالی است که شاید خیلی از افراد از خود می پرسند؟ ترامپ چهره خاص این انتخابات است. شاید اگر کسی جز خانم کلینتون روبروی او قرار می گرفت می توانست رقابت راحت تری را در پیش رو داشته باشد. کلینتون به هر حال اولین نامزد زن عرصه انتخابات است که تا کسب رای اول انتخابات فاصله زیادی ندارد. مردم آمریکا شاید هر بار دنبال چهره های جدید و تحولات جدید هستند و بعضی از جذابیتهای کاندیدا ها در رای آوری آنها تاثیرگذار است.

مثال آن اوباما است که اولین سیاه پوست راه یافته به کاخ سفید نام گرفت و این تابو را شکست. به همین خاطر از لحاظ جذابیت ها و نو بودن هر دو نامزد در نوعی برابری هستند. ترامپ به خاطر جنجالهایش و کلینتون به خاطر زن بودنش. اما چیزی که از جذابیت های کلینتون می کاهد این است که او شخصی مابین اوباما و بوش است در حالی که ترامپ فردی خاص و منحصر بفرد بنظر می رسد. مردم آمریکا شاید می اندیشند که کلینتون همان سیاست های گذشته را اعمال خواهد کرد ولی ترامپ سخنانی جدید بر زبان می آورد.

باید منتظر خبرهای جدید ماند تا دید که کدام یک از نامزدها به میان طرفداران خود می آید تا دستهای خود را به نشانه پیروزی بالا ببرد.