درمان میمون فلج با اتصال بی‌سیم مغز به نخاع

مجله دیجی کالا - امیرحسین میرزایی: آسیب‌های ستون فقرات می‌تواند فلج شدن پا را در پی داشته باشد، چون اتصال بین مغز و قسمت پایین نخاع را قطع می‌کند؛ حتی اگر در بخش‌های دیگر نخاع، این اتصال آسیب دیگری ندیده باشد. محققان توانسته‌اند سیستمی بسازند که به مغز اجازه می‌دهد به صورت بی‌سیم با قسمت پایین ستون فقرات ارتباط برقرار کند.

در طول چند سال گذشته، محققان تلاش‌های بسیاری کرده‌اند تا توانایی حرکت اعضای بدن را برای کسانی که ستون فقرات‌شان صدمه دیده است، ممکن کنند. برخی محققان با استفاده از پیوندهایی شبکه‌ی اعصاب قسمت پایین نخاع را شبیه‌سازی می‌کنند. این اعصاب پیوندی نیازی به دخالت مستقیم مغز ندارد و می‌توانند کمی باعث بازگشت حرکت شوند.


راه دیگری که کشف شده است، به محققان اجازه می‌دهد تا سیگنال‌های مغزی را طوری هدایت کنند که از قسمت آسیب دیده‌ی ستون فقرات عبور نکند و باعث حرکت اعضای بدن شود؛ آن هم به قدری که بیمار بتوانند مثل گذشته به فعالیت خود ادامه دهد. در چنین تحقیقاتی، مجموعه‌ای از الکترودها که باندازه‌ی یک قرص است، در قشر حرکتی مغز بیمار قرار داده می‌شود. این وسیله می‌تواند سیگنال‌های مغزی را بخواند و به یک کامپیوتر منتقل کند. مشکل این جاست که در این سیستم، باید یک سیم بسیار ضخیم از مغز بیمار به کامپیوتر متصل شود.

طبق تحقیقات جدید، پژوهشگران توانسته‌اند این سیگنال‌ها را به صورت بی‌سیم به کامپیوتر منتقل کنند. کامپیوتر سپس این سیگنال‌ها را دوباره به صورت بی‌سیم، به دستگاهی که به قسمت پایینی نخاع متصل است، می‌فرستد. دستگاهی که به ستون فقرات بیمار متصل شده، این سیگنال‌ها را به پالس الکتریکی تبدیل می‌کند و اعضای بدن هم تصور می‌کنند دستوراتی را مستقیما از مغز دریافت کرده‌اند.


تیم تحقیقاتی سازنده‌ی این سیستم، در ابتدا آن را روی میمون‌های سالم تست کرده و سیگنال‌های تولید شده به هنگام راه رفتن را بررسی کرده‌اند. آن‌ها هم‌چنین هر قسمتی از نخاع که باید تحریک شود را پیدا کرده‌اند. این سیستم سپس روی دو ماکاک (نوعی میمون) که در قسمت بالای ستون فقرات خود دچار آسیب دیدگی شده بودند، آزمایش شده است. محققان مشاهده کرده‌اند که ماکاک‌ها می‌توانند به همان طبیعی که میمون‌های سالم راه می‌روند، حرکت کنند.

با اینکه این تحقیقات، پیشرفتی بسیار مهم را متذکر می‌شوند، اما محققان اشاره کرده‌اند که هنوز هم تا بکارگیری سیستم جدید در بدن انسان‌ها، فاصله‌ی بسیار زیادی وجود دارد.