موسیقی پاپ قبل از انقلاب، زلال تر بود!

تماشا: حسام الدین سراج می گوید: حافظ هیچ وقت از راه شعر ارتزاق نکرد و اگر چنین کرده بود تا به حال باید ثروتش از بیل گیتس و استیو جابز هم جلو می زد.»

برنامه دیدار با سید حسام الدین سراح در قالب یکی از سری نشست های گفت و گوی هنر، جمعه شب 13 بهمن با حضور مخاطبان این خواننده و شاعرانی چون سهیل محمودی در فروشگاه مرکزی شهر کتاب برگزار شد. سراج در ابتدای سخنان درباره شروع علاقمندی اش به عرصه موسیقی گفت: «علاقمندی من به موسیقی از نی نوازی استاد حسن کسایی بود. زمان قدیم مثل امروز نبود و تک نوازی های نیم ساعت طول می کشید. گاهی در تک نوازی یک دستگاه را به طور کامل می شنیدیم. من در جوانی قاری قرآن بودم. البته تجوید را به طور کامل بلد نبودم اما در صف مدرسه، قرآن می خواندم.

صدای نی هم که دیگر عامل ورودم به موسیقی بود با تصوراتی که در خانواده های مذهبی وجود داشت، من هم فکر می کردم که موسیقی با دین و مذهب منافات دارد اما پدرم که روحانی بود و با استاد جلال الدین همایی حشر و نشر داشت، به من گفت برو موسیقی یاد بگیر! بعدا کارکردش برایت مشخص می شود. معمولا مردم معتقدند افراد هنری، انسان های غیرمعمولی هستند و خانواده هایشان باید آنها را تحمل کنند تا کار هنری شان به ثمر برسد. بنابراین جا دارد من در این برنامه از همسرم که من را تحمل کرد، تشکر کنم.»

این کارشناس ارشد رشته معماری در ادامه درباره موسیقی پاپ قبل و بعد از انقلاب گفت: «موسیقی پاپ ما، زلال تر بود. درست است که فضای قبل از انقلاب با دوران بعد از انقلاب متفاوت است اما موسیقی آن دوره، بسیار سالمتر از بعد انقلاب بود. از دوستانی که امروز موسیقی پاپ کار می کنند، عذر می خواهم ولی بسیاری از قطعات موسیقی پاپی که امروز منتشر می شود، آزاردهنده است. فرم صدا و ریتم امروز موسیقی پاپمان به گونه ای است که روان انسان را آزار می دهد. ملودی های پیش از انقلاب، جمله بندی درست داشتند و کلام خیلی حساب شده بود.»

سراج ادامه داد: «ترانه های پاپ پیش از انقلاب قوت بیشتری داشتند و متاسفانه امروز حس می شود، ترانه ها، کلام روزمره را به گونه ای تبدیل به تصنیف می کنند که اگر برای کسی آن را بخوانی موجب شرمندگی خواهد شد. یک نکته دیگر برنامه هایی بود که در سال های پیش از انقلاب از رادیو پخش می شد و اکثر موسیقیدان های بزرگی که امروز می بینیمشان نتیجه همان برنامه ها هستند. مثلا برنامه «گلچین هفته» هر جمعه پخش می شد و آقای ابتهاج مسئول آن بود. گل های جاویدان، برگ سبز و گل های تازه هم برنامه های دیگری بودند که هم شناسنامه داشتند و هم فرمی حساب شده.»

خواننده آلبوم «نرگس مست» در بخش دیگری از سخنانش گفت: «برخی تصور می کنند که موسیقی و مذهب با هم منافات دارند در حالی که این دو در طول همدیگر هستند. موسیقی ریشه در فطرت دارد همانطورکه دین در فطرت انسان ها ریشه دارد. در هر دو هم زیبایی وجود دارد. موسیقی مشی جمالی حق تعالی است. جامی در این زمینه شعری دارد که در آن اشاره مستقیمی به این موضوع کرده است. در این عالم تجلی حق با عوامل مختلف صورت می گیرد. موسیقی هم نوعی از تجلی حضرت حق است، زیبایی دارد و می تواند انسان را تحت تاثیر قرار بدهد. بنابراین می تواند در خدمت اهداف متعالی باشد.

بعضی معتقدند خواننده ای که به اسم خواننده مذهبی معروف شد، گروهی از مخاطبانش را از دست خواهد داد اما من معتقدم باید در جست و جوی حقیقت بود. دلیل گفته شدن این حرف ها هم این است که نوعی دین گریزی در جوانان امروز کشورمان وجود دارد و دلیل این امر هم آن است که ریا و تزویر در جامعه مان زیاد شده و دین فروشی بیداد می کند. به همین دلیل است که جوانان گرایشی به اینگونه مسائل و مسائل مذهبی در موسیقی نشان نمی دهند، در حالی که اگر بزرگان و عاقلان، مذهب را واکشافی کنند، جوانان صددرصد به آن گرایش خواهند داشت چون مطابق با فطرتشان است.