تلاش اصولگرايان بر اجماع به روی یک كانديدای واحد

ناصر ايماني در روزنامه ارمان نوشت: تلاش اصولگرايان در انتخابات رياست‌جمهوري بر اين است كه با كانديداي واحد به عرصه انتخابات وارد شوند يا اگر هم با دوكانديدا مي‌آيند هماهنگ باشند.

نام‌هايي كه براي انتخابات رياست‌جمهوري اعلام مي‌شود صرفا اعلام آمادگي است يعني اين افراد تصور مي‌كنند كه مي‌توانند كانديدای جناح اصواگرا باشند.

برخي از اين كانديدا‌ها توسط تشكل‌ها معرفي شده‌اند و برخي به صورت شخصي اعلام آمادگي كرده‌اند. البته برخي از اسامي اعلام شده در حد گمانه زني است. بين كانديداهاي اصولگرا تاكنون دو نفر از سوي احزاب اصولگرا اعلام كانديداتوري كرده‌اند اما آنهايي كه شخصا قصد دارند كانديدا شوند مانند آقاي جليلي يا رستم قاسمي هنوز اعلام نكرده‌اند كه نامزد انتخابات خواهند شد.

اگر اصولگرايان بتوانند تجمع واحدي را مانند انتخابات ۹۴ تشكيل دهند و در آنجا روي نام كانديداها بحث و بررسي صورت گيرد در اين صورت احتمالا افرادي كه اعلام آمادگي كرده‌اند به نفع كسي كه شوراي مركزي ائتلاف اصولگرايان انتخاب كرده كناره‌گيري خواهد كرد. اختلاف بين احزاب و تشكل‌هاي جريان اصولگرا در انتخابات مجلس درسال گذشته نيز مطرح بود، اما در عين حال تمام اصولگرايان جز جريان آقاي لاريجاني تحت عنوان جبهه متحد اصولگرايان در انتخابات شركت كردند. اصولگرايان تلاش خواهند كرد كه يكپارچه در انتخابات شركت كنند.

جريان‌هاي اصولگرا مي‌دانند كه اگر امكان موفقيتي براي پيروزي در انتخابات رياست‌جمهوري باشد شرط آن وحدت بين تمام اصولگرايان است. اگر اين وحدت شكل نگيرد احتمال موفقيت آنها بسيار كم خواهد شد و كانديداهاي جريان اصولگرا به تنهايي به پيروزي خواهند رسيد. اصولگرايان در انتخابات مجلس ۹۴ توانستند با ائتلاف تا حدي به موفقيت برسند، فقط در تهران نتيجه را به اصلاح‌طلبان باختند ولي در كل كشور موفق بودند.

آنها در سال گذشته توانستند با درصد قابل قبولي به اجماع برسند. انتخابات۹۶ از جهاتي نسبت به۹۴ براي اصولگرايان آسان‌تر است چون قصد بر اجماع بر روي يك نفر است. هر انتخاباتي فضا و شرايط خود را دارد. اگر تصور شود فردي در انتخابات گذشته كانديدا شده و شكست خورده پس در اين انتخاب نيز شكست خواهد خورد غلط است.

انتخاب مردم مقايسه بين كانديداهاي موجود است. زماني مردم مثل سال۹۲ بين ۵ نفر انتخاب مي‌كنند و زماني ديگرشرايط ديگري به وجود مي‌آيد كه بين ۲تا۳ نفر دست به انتخاب مي‌زنند. آقاي روحاني وضعيت مطلوبي در بدنه اجتماعي مردم ندارد. رقابت با آقاي روحاني در سال ۹۶ رقابت سختي نخواهد بود. نبايد تصور شود چون وي رئيس‌جمهور مستقر است حتما رقابت با وي سخت است.

خود اصلاح‌طلبان و حاميان دولت نيز مي‌دانند كه روحاني پايگاه اجتماعي مطلوبي ندارد و به آن معترف هستند. روحاني خيلي وضعيت جدي و مستحكمي ندارد كه لازم باشد يك كانديداي بسيار قدر در مقابل وي به رقابت بردازد. وي در سال ۹۲ نيز با رأي كمي توانست آرا را به خود اختصاص دهد.

تجربيات انتخابات‌هاي گذشته نيز حاكي از اين مساله است كه كانديداهايي كه زياد هم شناخته شده نبودند توانسته‌اند بركانديداي اصلي فائق آيند. اگربه انتخابات سال‌هاي ۷۶و ۸۴ نگاهي بيندازيم به اهميت اين موضوع بيشتر پي خواهيم برد.