بی بی سی در گرد و خاک کلارکسون گم شد

روزنامه بانی فیلم: جرمی کلارکسون، جیمز می و ریچارد هموند با ماشین های اسپورت و سلبریتی های شان ثابت کردند که هنوز هم می توانند یک برنامه خوب بسازند و هواداران را خوشحال نگه دارند.

به نقل از گاردین، رمز و راز و شایعه کافی است، وقتش شده آقایان کلارکسون، می و هموند به ما نشان بدهند مشغول انجام چه کارهایی بوده‌اند. خب پس چه چیزهایی دارند؟

از سکانس اولیه اپیزود جدید برنامه «تور بزرگ» که در صحرای کالیفرنیا فیلمبرداری شده کاملا مشخص می‌شود که مقدار زیادی پول چیزی است که آن‌ها دارند. اما اول از همه وقت آن است که از انگلیس بارانی خارج شویم. جرمی از ساختمانی خارج می شود و کارت ورودش را تحویل می دهد… فهمیدیم، قرار است ساختمان بی‌بی‌سی باشد. اتفاقا به نظر می رسد بخش قابل توجهی از این اپیزود به کارفرمای سابق این سه نفر مربوط باشد و در حالیکه مستقیم نمی‌گوید لعنت به بی بی سی، حداقل نگاه پوزخندانه‌ای به آن می‌کند و می گوید بودجه بزرگ ما را ببین! حالا جرمی در فرودگاه است، بلیتش را تحویل می‌دهد و این بار دردسری درست نمی کند. سفر هواپیمایی به مقصد لس آنجلس می شود و آنجا ماشین کرایه‌ای‌اش که یک موستانگ بزرگ است را تحویل می‌گیرد.

در جاده باز و وقتی که بالاخره آزاد شده، جیمز و هموند به او در ماشین هایی مشابه به رنگ های قرمز، سفید و آبی به او ملحق می شوند. در گذر از صحرا، آن‌ها با کاروانی از ماشین ها، کامیون ها و موتورسیکلت هایی به سبک «مد مکس» ملحق می شوند و به سمت صحنه‌ای می‌روند که در آن گروه هات هاوس فلاورز آهنگ «حالا می توانم واضح ببینم» را پخش می‌کنند. در شعر آهنگ جمله «ابرهای تیره که من را کور کرده بودند حالا از میان رفته اند» خوانده می شود که یک اشاره دیگر به بی‌بی‌سی دارد. صحنه مثل «مرد سوزان» می ماند و خود آن ها هم آن را «ون سوزان» می خوانند چون یک ون سوزان هست به اضافه یک کشتی دزدان دریایی و چند جت آتشین که بالای سرشان پرواز می کنند. بدون انکار آن ها یک صحنه سینماتیک و فوق العاده زیبا خلق کرده‌اند.

بعد دهان‌شان را باز می کنند و همه چیز مثل گذشته است. آن ها یکدیگر و چادرهای شان را به جمعیت معرفی می‌کنند. جرمی در اشاره به طبیعت سیار «تور بزرگ» می گوید «قرار است مثل کولی ها باشیم. فقط ماشین هایی که می رانیم بیمه شده‌اند.»

داخل چادر جمعیت به جای اینکه ایستاده باشند نشسته‌اند، اما همه چیز تا حدودی آشنا به نظر می رسد. مونتاژی از چیزهایی که می توان انتظارش را داشت پخش می‌شود که شامل بدلکاری و انفجارهای بیشتر و خرابکاری های سه مرد میان سال خواهد بود. سه مردی که حالا به شدت خرابکاری می‌کنند چون یک بودجه بزرگ از آمازون دریافت کرده اند.

آن ها کمی از جوک های همیشگی شان را می گویند؛ جیمز آهسته می‌راند، هموند قدش از بقیه کوتاه تر است و همه مان با هم اخراج شدیم! بعد بین سه ماشین سوپر اسپورت رقابت مستقیم می‌گذارند: یک مک لارن پی۱، یک پورشه ۹۱۸ و یک فراری لا فراری. تست ماشین آن ها بسیار طولانی است و در دو قسمت پخش می شود. این اپیزود اول مسلما نشان می دهد که این یک نمایش ماشین کاملا جدی است و آن ها هم روزنامه نگاران ماشینی بسیار جدی هستند، نه بازیگران سیتکامی سابق. علاوه بر این، نمایش شان برای ماشین دوستان جدی هم جذابیت خواهد داشت.

آن ها یک پیست جدید دارند که قیافه اش شبیه ویروس ابولا است و اسمش را هم ابولادروم (Eboladrome) گذاشته اند. خانه یک پیرزن کنار پیست قرار دارد و می توان حدس زد همه برای مصاحبه گرفتن از او سر و دست می شکانند. یک راننده حرفه ای جدید بدون ماسک هم دارند که اسمش «آمریکایی» است. بخش صحبت برنامه که «خیابان مکالمه» نام گرفته خیلی طول نمی کشد و سلبریتی های شان هم به طور خنده داری کشته می شوند؛ احتمالا به خاطر اینکه آن ها بازیگران آمریکایی یعنی جرمی رنر، آرمی همر و کارول وردرمن هستند و آنقدری که آن ها انتظارش را داشتند نام های بزرگی نیستند.

اما از نظر جزییات و از نظر فرمت، «تور بزرگ» متفاوت است: ایده های جدید بسیاری در این برنامه وجود دارد و باید هم همینطور می بود وگرنه عقاب های بخش قانونی بی بی سی سرک کشی می کردند. با این حال همه چیز کاملا حس آشنایی دارد چون بیش از فرمت و حتی بیش از مقدار پولی که صرف یک پروژه می شود، چیزی که حقیقتا به یک نمایش تلویزیونی شخصیت می دهد، چهره هایش است. می توان چیزی را در بسته ای جدید قرار داد، اما هنوز همان مزه قبل را خواهد داشت. حالا چه دوست داشته باشید چه نه، «تور بزرگ» مزه کلارکسون، هموند و می را می دهد. هواداران «تخت گاز» قدیمی مسلما خوشحال خواهند شد.

اپیزود نخست «تور بزرگ» به صورت رسمی از آمازون پرایم در دسترس است و هر هفته روز جمعه یک اپیزود جدید از این برنامه پخش خواهد شد.