جیم جارموش از سینمای جارموش می‌گوید

وب سایت مجله دنیای تصویر: عنوان مولف امروز تبدیل به لباسی شده که بعضی از کارگردان‌ها با خوشحالی تنشان می‌کنند؛ تصاحب تالیف و چسباندن مهرشان بر تمام ویژگی‌های فیلم. این‌ها بحث‌هایی است که حتی هم در مورد بسیاری از فیلمسازان از دیوید فینچر گرفته تا آلفرد هیچکاک ادامه دارد. اما کسانی هستند که این عنوان را رد می کنندو جیم جارموش یکی از آن هاست.

جیم جارموش کارگردان مستقل و پیشگامی است که بدون شک کارنامه‌ای قابل توجه و رشک‌برانگیز دارد. فیلم امسالش، «پترسون» بازگشتی به سبک شخصی‌اش است که فقط خودش از پس آن بر می‌آید. او به تازگی در مصاحبه‌ای اعلام کرده که شناختن او به عنوان مولف آثارش کار درستی نیست و فیلم‌هایش بدون وجود همکارانش هرگز ساخته نمی‌شدند:

«برای من یک فیلم در اتاق تدوین شکل می‌‌گیرد. به این خاطر که من فقط یک بار فیلمنامه را می‌نویسم و بازنویسی‌اش نمی‌کنم. اما زمانی که کار را شروع کرده ایم، مثلا با مارک فریدبرگ که طراح واقعا بی‌نظیری است، راجع به لوکیشن‌ها تصمیم می‌‌‌گیریم و آنها را پیدا می‌کنیم. من راجع به هر چیزی که مهم باشد یادداشت بر می‌دارم. مثلا بعد از این که گلشیفته فراهانی و آدام درایور را انتخاب کردم دوباره فیلمنامه را کمی تغییر دادم. روی هر چیزی که احساس کنم بهش نیازدارم کار و اضافه می‌کنم اما نسخه پایانی همیشه در اتاق تدوین ساخته می‌شود.من هرگز فیلمنامه‌ای نمی‌نویسم که به بقیه نشانش بدهم، نظرات را بپرسم و بعد بازنویسی‌اش کنم. هیچ وقت با چند نسخه متن کار نمی‌کنم همیشه نسخه اولیه مثل نقشه می‌ماند که در حین پروژه بهتر و کامل‌تر می‌شود.

چیزهایی که درباره مولف می‌گویند ابلهانه است. فیلمسازی به شدت عملی تیمی و گروهی است. به خصوص در مورد من، زیرا من کنترل هنری بر روی فیلمم دارم. به این معنی که من کسانی را که می‌خواهم با آنها در ساخت فیلم همکاری کنم انتخاب می‌کنم. از عنوان "فیلمی از جیم جارموش" در راستای اعتبار بخشیدن به توانا‌یی‌ام برای انتخاب همکارانم استفاده می‌کنم، برای استفاده از پول دیگران. ولی ما همیشه در حال همکاری هستیم. به همین خاطر هر روز که کار می‌کنیم فیلم کامل‌تر می‌شود. زمانی که در حال فیلم برداری هستیم یا در حال تمرین فرقی نمی‌کند. هر اتفاقی بیافتد فیلم نامه در حال تغییر، تغییر و تغییر است.»

«پترسون» ساخت جدید این فیلمساز مستقل از هفته گذشته در سینماهای آمریکا به نمایش در آمده است. فیلمی که در جشنواره کن با استقبال منتقدان همراه شد و در فهرست بهترین آثار مستقل سال ۲۰۱۶ جایگاه قرص و محکمی دارد.