بهرام کاظمی: «مشکل گیتی» تلنگر می زند

خبرگزاری ایلنا: کارگردان «مشکل گیتی» می گوید این فیلم نقد فضای اجتماعی است.

بهرام کاظمی به ما گفت: این فیلم فقط قضیه زن‌ها را مطرح نمی‌کند. در فیلم ما شخصیت خانمی داریم که یک گوشی ساده دارد که اصلا در فضای مجازی سرنمی‌کند (صوفیا دلیر). این فیلم نقد فضای اجتماعی است با چاشنی خانوادگی و این مساله مطرح می‌شود که اگر تصمیم بگیرید؛ می‌توانید در آینده خود تاثیرگذار باشید یعنی می‌توانید آینده پیش رویتان را مقداری تغییر دهید. این اتفاق‌ها به صورت موازی در فیلم پیش می‌رود. اما همزمان نقد فضای مجازی هم در فیلم طرح می‌شود. گینی آنقدر در فضای مجازی غرق است که دچار توهم می‌شود آیا شوهرش دارد به خانم دیگری گرایش پیدا می‌کند؟ این دنیای فیلم است و شاید یک چاشنی‌های غیرواقعی در فیلم باشد. تلاش کردم فیلم بتواند یکی از معضلات مهم اجتماعی روز را مطرح کند و ضعیف و قوی بودن فیلم به دید مخاطب برمی‌گردد.

او افزود: دیده شدن یا نشدن فقط مخصوص خانم‌ها نیست. این میل به دیده شدن در شبکه‌های اجتماعی در تمامی وادی‌های زندگی رسوخ کرده است. فضای مجازی در کنار ویژگی‌های مثبت خود آسیب‌هایی هم دارد حتما ما در مشکل گیتی نمی‌توانستیم به تمام این آسیب‌ها اشاره کنیم. این فیلم تلنگر می‌زند که این مشکل وجود دارد و مراقب خودتان باشید و به خانواده و ارتباطات لطمه نزنید. یک زمانی ما برای هم کارت تبریک می‌فرستادیم نامه می‌نوشتیم مدت‌هاست که ما دست خط همدیگر را ندیده‌ایم و انگار داریم هویت خودمان را از دست می‌دهیم. مشکل گیتی اهل نسخه پیچیدن نیست نیتش فقط تلنگر زدن است که مراقب فضای مجازی باشید که به ارکان خانواده آسیب نرساند. به دلیل استفاده بی‌رویه از فضای مجازی، طلاق‌های عاطفی در خانواده‌ها بیشتر شده است.

کارگردان فیلم «شبی در تهران» ادامه داد: این معضل اجتماعی در تمام اعضای خانواده وجود دارد و معطوف به زن‌های خانواده نمی‌شود دختربچه‌ای هشت، نه ساله‌ای دیدم که در اتاق خواب است و مادرش در آشپزخانه است در تلگرام به مادرش می‌گوید شام چی داریم و مادرش در‌‌ همان تلگرام جواب او را می‌دهد. یعنی ارتباط در حد صدا هم در حال ازبین رفتن است. لذتی در شبکه‌های مجازی وجود دارد که واقعا به قطع ارتباطات عاطفی نمی‌ارزد. این آسیب جدی چه زن چه مرد، در تمام اعضای خانواده وجود دارد.

او درباره بخشی از قصه مشکل گیتی توضیح داد: گمان ارتباط عاطفی بین حمید فرخ‌نژاد و یکتا ناصر بر اثر توهمی است که خانم نونهالی پیدا می‌کند. ارتباط عاطفی در پروژه‌ها از یک طرف امکان دارد مثبت باشد و از یک طرف منفی. نمی‌شود حکم صادر کرد که برقراری ارتباط عاطفی در محل کار می‌تواند خوب یا بد باشد. اما در کلیت وارد کردن بعد احساس و مسائل عاطفی به پروژه مورد نظر صدمه وارد می‌کند. در یکی از سکانس‌ها نونهالی دیالوگی دارد که می‌گوید تو که همیشه گرفتار کار‌هایت هستی و من دل مشغولی‌های خودم را دارم و این باعث شده است که کمی بین ما فاصله بیفتد. خانم نونهالی زمانی که می‌خواهد زندگی‌اش را تغییر بدهد و می‌خواهد کاری بکند و می‌خواهد زندگی‌اش را تغییر دهد و شام آخر را فراهم می‌کند اما دلمشغولی‌های فرخ‌نژاد باعث می‌شود که گرایش همسرش به سمت شبکه‌های مجازی بیشتر شود. این چیزی که در فیلم مطرح شده است یک جامعه مصرفی است یک عده در بوتیک دارند خرید می‌کنند و یک عده در مزون و ایرج هم سر ساختمان است و دارد ساختمانش را می‌سازد. این دو قشر چیزی است که در جامعه بلد است یعنی ما یا داریم ساختمان‌سازی می‌بینیم و این طرف داریم جامعه مصرفی می‌بینیم. همه را درگیر کرده است همه طراوت اجتماعی به ظرفیت خود درگیر این معضل اجتماعی شده‌اند و امیدوارم که جامعه‌شناسان و روان‌شناسان کار بیشتری را روی این معضل فراگیر انجام دهند.