دولت و عادت طبيعي مخالفانش

احمد شيرزاد در روزنامه آرمان نوشت: هجمه به دولت آن اندازه از سوي مخالفان رواج پيدا كرده كه به امري عادي و طبيعي تبديل شده است اما موضوع غيرعادي آنجاست كه رسانه‌هاي عمومي مانند صداوسيما هم با مخالفان دولت همراهي مي‌كند كه نمونه‌هاي آن کم نیست و گويي این رسانه در اختيار نمايندگان مخالف دولت است؛ اجراي چنين رويه‌اي را نبايد عادي تلقي كرد.

اگر اقدامات مخالفان دولت يازدهم در مقايسه با آنچه مخالفان دولت اصلاحات انجام مي‌دادند، مقايسه شود، به اين نتيجه منتهي خواهد شد كه برخي رفتارها براي مخالفان به عادت تبديل شده است. آنها در تمام زمان‌ها به ويژه ماه‌هاي منتهي به برگزاري انتخابات از هر روشی عليه دولت استفاده می‌كنند.

در بسياري موارد آقاي رئيس‌جمهور با آرامش و بدون هجمه به طرف مقابل، پاسخگوي سوالات و ابهامات صداوسيما بودند كه اين روش امري پسنديده است. رئيس‌جمهور بايد تلاش كند كشور را در يك فضاي آرام نگه دارد و مانند هميشه به نحوي رفتار نمايد كه به عنوان عامل تنش در روابط سياسي و اجتماعي مطرح نشود. هيچ‌گاه چالش با مخالفان از سوي رئيس‌جمهور آغاز نشده است. در دولت‌هايي مانند دولت‌هاي نهم و دهم كه مورد حمايت جناح اصولگرا بودند وقتي موضوعاتي مانند گورخواب‌ها مطرح مي‌شد، عنوان مي‌كردند كه مطرح‌كنندگان موضوع به دنبال مشوش كردن اذهان مردم و مأيوس شدن جامعه هستند در حالي كه همان افراد و رسانه‌هايشان در زماني كه دولت ديگري مستقر است، از ساده‌ترين نابساماني عبور نمي‌كنند و درهمه حال دولت را مقصر معرفي مي‌كنند كه به عنوان نمونه ديوار يك ورزشگاه كه هيچ ربطي به آموزش و پرورش سميرم نداشت، خراب و آجرهاي آن در يك مدرسه ريخته شد كه طي آن چند دانش‌آموز مصدوم شدند.

در اين موضوع، مقصر شخص ديگري بود و ارتباطي به آموزش و پروش نداشت و اين وزارتخانه خود مدعي خسارت است اما گويي دوربين‌هاي صداوسيما فقط منتظر هستند در يك مدرسه اتفاقي رخ دهد تا بلافاصله آموزش و پروش را به عنوان مقصر معرفي كنند به ويژه در اين ايام كه عيان است برنامه مخالفان دولت و عوامل آنها در رسانه‌ها تضعيف آقاي دانش آشتياني وزير آموزش و پروش است و براي رسيدن به هدف خود از هیچ تلاشي فروگذار نيستند.

بزرگنمايي مسائل و نابساماني‌ها كه در جامعه وجود دارد و آوار آنها بر سر دولت در دستور كار رسانه‌هاي وابسته به اصولگرايان تندرو است اما در مقابل بايد توجه داشت كه چنين موضوعاتي نبايد سياسي شود و آن را منتسب به شخص خاصي كرد. زماني كه يك نابساماني اجتماعي رخ مي‌دهد، اولويت نخست بايد حل آن آسيب و ايجاد يك اتحاد اجتماعي در جهت رفع مشكلات باشد. بزگنمايي، غير واقعي ديدن و عوامل نامرتبط را به موضوع مذكور ربط دادن كمكي به حل موضوع نمي‌كند، به عنوان نمونه در موضوع نابساماني كه در يكي از گورستان‌هاي اطراف تهران مشاهده شد، بيش از آنكه ناشي از يك نوع فقر و مساله اقتصادي باشد، يك مساله اجتماعي و اخلاقي بود كه حاكي از يك نوع پلشتي و ناهنجاري اخلاقي در جامعه است، بنابراين بايد تمام جوانب را نگريست، شايد فقر نيز گوشه‌اي از آن باشد اما بيش از مساله فقر، تجاهر به اعتياد و هنجار‌شكني كه از سوي برخي معتادان صورت گرفته، عوامل جدي هستند.

آقاي رئيس‌جمهور نيز به حق بر اين مساله تاكيد و عنوان كردند كه مقام معظم رهبري بر مبارزه با مفاسد اقتصادي تاكيد زيادي دارند تا از اين طريق نشان دهند كه اين مساله جناحي نيست و نبايد جناحي ديده شود و بايد به شكل يك مساله مرتبط با همه مردم ايران و يك مساله ملي به آن نگريست. در نهايت دولت نه درصدد انكار آسيب‌هاي اجتماعي است و نه سرپوش گذاشتن بر آن آسيب‌ها را راهكار خوبي مي‌داند.

همان‌طور كه همگان ملاحظه كردند مساله را به دولت‌هاي گذشته هم منتسب نكردند، برخلاف آنچه از سوي شهردار تهران يا جناح اصولگرا مشاهده شد كه سعي كردند در رسانه‌هايشان مساله را جناحي كنند، اما بايد بدانند كه مساله آسيب‌هاي اجتماعي جناحي نيست و مساله ملي است كه همه باید صرفنظر از مسائل سياسي بدان توجه كنند.