وزیر خارجه کویت در ایران به دنبال چه بود؟

روزنامه دنیای اقتصاد: شیرین هانتر، استاد دانشگاه جورج تاون آمریکا معتقد است که دیدار فرستاده امیر کویت از ایران می‌تواند راهی مستقیم برای گفت‌وگوهای احتمالی ایران و عربستان فراهم کند.

«صباح الخالد الصباح» وزیر امور خارجه و معاون نخست‌وزیر کویت روز چهارشنبه از ایران دیدار کرد. این سفر یک روز پس از تاسیس نخستین دفتر منطقه‌ای سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) در کویت بود که خود دربردارنده پیام مشخصی است و اینکه ایران و شورای همکاری خلیج‌فارس تفاسیر متفاوت و متعارضی از نظم امنیتی منطقه دارند.

پروفسور «شیرین طهماسب هانتر» استاد دانشگاه جورج تاون آمریکا در مورد اهداف این سفر در گفت‌وگو با خبرگزاری مهر گفت: «دیدار فرستاده امیر کویت از ایران می‌تواند راهی مستقیم برای گفت‌وگوهای احتمالی ایران و عربستان فراهم کند. اگر هدف از این سفر همین موضوع باشد که ناگفته اهمیت آن مشخص است. همچنین این سفر می‌تواند نشانه این باشد که تنش میان ایران و عربستان بر خود کویت نیز تاثیر منفی گذاشته است.

برای نمونه گسترش سلفی‌گری سعودی در کویت باعث تنش‌های فرقه‌ای در این کشور شده و دموکراسی کویتی را مضمحل کرده است.» او معتقد است: «حتی خاندان حاکم در کویت هم از نتایج و عواقب منفی این موضوع مصون نبوده است، چرا که کویت تا حدودی سیاست خارجی مستقل تری نسبت به ایران دارد که همین موضوع نیز باعث ناراحتی و عصبانیت سعودی‌ها شده است. بر این اساس هرگونه بهبود در روابط عربستان و ایران می‌تواند به کویت نیز کمک کند.»

هانتر در ارزیابی این موضوع که در این دیدار دو طرف بر «گفت‌وگوهای صریح» بین ایران و شورای همکاری خلیج‌فارس تاکید کردند، توضیح داد: «بعد از تاسیس شورای همکاری مسائل مهم در روابط ایران و اعراب حاشیه خلیج‌فارس در بستر شورای همکاری مطرح شده است. تاکنون نیز اعضای شورا- به جز عمان- رویکرد مشابهی نسبت به ایران داشته‌اند. علاوه بر این بیشتر اعضای شورای همکاری خلیج‌فارس مسائل و مشکلات مشابهی با ایران داشته‌اند.» او با اشاره به اینکه برخی از این مسائل به علت ناهمخوانی میان ایران و کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس است، ادامه داد: «برخی از این ناهمخوانی‌ها به سبب بزرگی سرزمین، جمعیت، ایدئولوژی سیاسی و نوع نگاه و رویکرد به قدر‌ت‌های جهانی است.»

به گفته این استاد دانشگاه، همین مسائل نیاز برای گفت‌وگو میان ایران و شورا را ایجاد کرده‌است. هانتر در مورد مکانیسم این گفت‌وگوها نیز گفت: «ابتدا باید گفت‌وگو حول موضوعات و مسائلی باشد که باعث تنش در روابط ایران و شورای همکاری شده است. برای نمونه موضوعاتی چون بحرین، یمن، حجاج ایرانی و غیره در ابتدا باید مورد بحث و گفت‌وگو میان طرفین باشد.»

در ادامه این کارشناس پیرامون نگاه ایران به تاسیس نخستین دفتر منطقه‌ای ناتو در کویت گفت: «ایران به‌عنوان بزرگترین کشور منطقه، همواره مخالف حضور بازیگران خارجی در منطقه است. حتی پیش از انقلاب نیز ایران همیشه معتقد بود که امنیت خلیج‌فارس باید با مسوولیت خود کشورهای ساحلی باشد. آنها معتقد هستند این حرف ایران برای این است که به‌عنوان قدرتی هژمون در منطقه درآید و این هدف را دنبال می‌کند.»