یک منتقد: آقای پرستویی؛ چرا حرمت نگه نداشتی؟

روزنامه بانی فیلم: آقا پرویز سلام. دلم نمی خواست این طور بیام سراغت,ولی خودت باعث شدی.درطول مدتی که بین تهیه کننده وکارگردان فیلم" قاتل اهلی" اختلاف پیش آمده بود,خودم را به طورعلنی قاطی این ماجرانکردم ولی پشت پرده سعی بسیار داشتم تاسفیر صلح باشم.قبول کن, بد موقعی آتیش بیار معرکه شدی.آخه توچرا؟این رسم مروت نیست,پس اینجا نمی توانم سکوت کنم ومحافظه کارانه ناظر قضایا باشم.این موضع گیری ام راعین عدالت می دانم,بگذاربگویندباز فلانی سنگ کیمیایی رابه سینه زد.اینجا جلوتر ازخودکیمیایی,پای فیلمی به میان است که به خاطر دیدگاه واصول شریفِ جاری درآن باید هوایش راداشت تا آسیب نبیند ودرست دیده شود.متعجبم چرابازیگراصلی این فیلم هیچ تعصبی نسبت به نقشش ودیدگاه عدالتخواهانهءخالق اثر ندارد؟

آقا پرویز تورایادسالهای ۶۰ و۶۱ می اندازم که منشی دادگاه جنایی درکاخ دادگستری بودی ومن چندشعبه آن طرفتر…آیا توهمان پرویز آن روزها هستی؟همان بچهءسینه سوختهء" باغ آذری"که درکاخ جوانان شوش وگروه تئاتر"کوچ" وبی سیم نجف آباداستخوان ترکانده و"معدن"و"پتک"و"شب درحلبی آباد"را روی صحنه بازی کرده؟حاج کاظم"آژانس شیشه ای" که آن طور عاشقانه برای رفیق رزمنده اش رگ گردنی می شود و در"بیدمجنون"چون بید بر سر ایمان خویش می لرزد, چطور اینجا حاج جلال سروش " قاتل اهلی" و "سیاوش مطلق" (امیرجدیدی) حامی طبقه کارگررابی خیال و متعرض شده که اصلاچراهیئت انتخاب جشنواره این فیلم راانتخاب کرده اند؟!

آقاپرویز!

جدا ازشراکت وسرمایه گذاری و…,واقعافیلم دیگری که درآن بازی کرده ای وبه هردلیلی ازسوی هیئت انتخاب پذیرفته نشده ,بهتر و مهمتر از "قاتل اهلی" ست که این گونه پایش می ایستی و"قاتل اهلی"رابه گند می کشی؟انصاف هم خوب چیزی ست.درمقام یک بینندهء بی طرف که سالها سنگ عدالت رادرکارش به سینه زده,معتقدم(حتی اگرکیمیایی هوای پسرش پولاد راداشته)درنسخهءتدوین شده برای جشنواره شخصیت اصلی ومرکزی" جلال سروش"است واصلا زیر سایهء شخصیت " بهمن" گم نشده… وانگهی کارگردان حق دارد باراش های فیلمش وشخصیتهای خود همه گونه کاری بکندتااثربه دنیای مورد نظر او و جهان بینی اش نزدیکتر شود.
آقا پرویز!

توکه مسعودکیمیایی را _حداقل_به خاطرفیلمهای" قیصر"و"داش آکل"و "گوزنها" فیلمساز مهمی می دانی, چرا حرمت سن و سال و سابقه را نگه نداشتی و با صاحب سرمایه هم صدا شدی؟ داش آکل ازپشت خنجرخورد,ولی خودش ازپشت خنجرنزد.ای کاش جدال میان تووکیمیایی به شکل دیگری برگزار می شد وبه روزنامه ها وفضای مجازی و"زدی ضربتی,ضربتی نوش کن"کشیده نمی شدتااغیاربادمشان گردوبشکنند.توکه به حریم کیمیایی راه یافتی وسر سفره اش نشستی,چه می شد به دیدارش می رفتی ودرِاتاق کار یاخانه اش رامی بستی ودوراز چشم نامحرمان, هرچه دلِ تنگتان می خواست به هم می گفتید؟آن موقع, مطمئنم کیمیایی موقع خداحافظی دستت رادردستانش می گرفت وروی تورا می بوسید.
آقا پرویز!

راستی توهمان پرویز آن سالها هستی وعوض نشدی؟همیشه خداخدا کرده ام که به طبقه ام پشت نکنم وگذشته ام راازیاد نبرم.این رابه حساب یار گیری نگذار.دراین دنیای حسابگر,بدنیست دو کلام حرف حساب شنیدن از یک همکار قدیمی…

جواد طوسی