سنگ اندازی در برابر فعالیت ناکسیرانی اینترنتی

روزنامه شهروند نوشت: اخیراً خبرهایی منتشر شده است که دستور توقف کار شرکت‌های تاکسیرانی اینترنتی صادر شده است.

هر چند ممكن است اين اخبار براي فضاسازي و مقدمه‌چینی باشد و اميدواريم از اساس غيرواقعي باشد كه در اين صورت نشانه‌اي از دست و پا زدن بي‌ثمر كسب‌وكار سنتي در برابر فناوري‌هاي جديد است؛ ولي در صورتي كه اين خبر حقيقت داشته باشد يا احتمال به حقيقت پيوستن آن باشد، بايد ابراز تأسف كرد. نه براي اينكه عده‌اي بيكار مي‌شوند چرا كه عده ديگري شاغل مي‌شوند؛ بلكه به اين دليل بايد تأسف خورد كه نظام اقتصادي علامت بدي را به فرآیند كارآفرينی مي‌دهد.

دنياي امروز براي افزايش كيفيت خدمات و ارزان‌ترشدن آنها به سوي هر چه بيشتر الكترونيكي‌شدن حركت مي‌كند و از اين نظر ايران جزو كشورهايي است كه به لحاظ اقتصاد الكترونيكي و استفاده از اينترنت در جايگاه مناسبي قرار ندارد و جالب اینکه در سال‌های اخیر برخی دولت‌ها و اقتصادها با سرعت بیشتری الکترونیک شده‌اند و به همين دلیل رتبه ایران تا ٥ واحد نزول کرده است؛ لذا دولت بايد به كارآفرينان كمك كند تا شركت‌هايي را با اين ويژگي تأسيس كنند تا جانشين شركت‌هاي خدماتي و توليدي سنتي شوند یا به شرکت‌های سنتی کمک کند كه خودشان را در این مسیر بازسازی کنند.

حال چگونه ممكن است كه دولت در برابر فشار به اين شركت‌ها براي توقف كارشان سكوت كند؟ اگر قرار است طرح و برنامه دولت الكترونيك توسعه يابد، چرا كسب‌وكار الكترونيك تقويت نشود؟ قرار نيست كسب‌وكار الكترونيك به ضرر هيچكس نباشد؛ هر كس كه خود را با اين فرآيند هماهنگ نمي‌كند، بايد هزينه‌اش را بدهد.

متأسفانه كسب‌وكارهاي سنتي به جاي آنكه خود را با الزامات جديد هماهنگ و وقت خود را صرف اين هدف كنند، تمام كوشش خود را صرف سنگ‌اندازي جلوي پاي ديگران مي‌كنند؛ نه فقط كسب‌وكار بلكه نهادهاي عمومی ديگري هم كه رقبايي را در اين عرصه ديده‌اند، مي‌خواهند رقبا را از دور خارج كنند ولي به شيوه‌هايي متوسل مي‌شوند كه رقبا را بيش از پيش تقويت مي‌كنند.

نمونه‌اش سياست رسانه‌ای رسمی کشور در عدم پذيرش شبكه‌هاي مجازي و فضاي اينترنتي و درخواست براي محدود‌كردن آنها است. ولي اين مخالفت در عمل به تقويت شبكه‌هاي مجازي منجر مي‌شود؛ زيرا رسانه‌های رسمی و به‌طور مشخص صداوسيما فرصت بازسازي و سازگاری خود را با شرايط جديد از دست مي‌دهد و هر روز بيش از پيش در اين رقابت تضعيف مي‌شود.

در هر حال ضديت با اين شركت‌هاي جديد راه به جايي نمي‌برد. كسب‌وكارهاي سنتي بهتر است شرايط خود را از هر نظر بهبود بخشند و اجازه دهند كه مردم قدرت و حق انتخاب داشته باشند. آنان هميشه در موقعیت عرضه‌كننده کالا و خدمات نيستند، بلكه در مواردي هم مصرف‌كننده هستند و اگر كسب‌وكارهاي جديد شكل نگيرد، صاحبان اين كسب‌وكارها در جاهاي ديگر كه مصرف‌كننده هستند،