امین زندگانی: سعی کردم شاغل بازیگری نباشم!

روزنامه بانی فیلم: امین زندگانی از بازیگرانی است که در حوزه های گوناگونی چون سینما، تلویزیون و تئاتر، کارهای متفاوت و زیادی را در پرونده خود دارد. «ملک سلیمان»، «معصومیت از دست رفته»، «همه چیز آنجاست»، «طلسم شدگان ۷»، «مختارنامه»، «شاهگوش»، «در خاطرات مرد ناتمام»، «چرخ و فلک»، «ساعت صفر» و… برخی از کارهای وی در حوزه تصویر هستند. زندگانی در گفت و گو با ما حول فعالیت های اخیر خود بیان کرد: چندی پیش ۲ کار سینمایی داشتم، که یکی از آنها به جشنواره رسید. علاوه بر این در اپیزودی از «در کار چرخ و فلک» احسان پور نیز حضور داشتم. در حال حاضر نیز مشغول سریال «پرستاران» به کارگردانی علیرضا افخمی هستم.

همچنین کارهای سینمایی که به آن اشاره کردم شامل «نیمکت» فلورا سام و «۲۴ سپتامبر» به کارگردانی مریم ابراهیم وند هستند.

او در خصوص سریال «پرستاران» و نقش خود در این کار گفت: من چند روز است که جلو دوربین رفته ام و کار با علیرضا افخمی از اتفاقات خوبی است که بابت آن خرسندم. من و صفا آقاجانی از اواسط مجموعه به این کار پیوستیم، اما گویا تا قسمت های پایانی در آن حضور خواهیم داشت. من هم در این سریال نقش وکیلی را دارم که با مسائلی در کار رو به رو می شوم.

زندگانی پیرامون معیاری که برای انتخاب نقش ها و پیشنهادات موجود در عرصه تصویر وجود دارد، عنوان کرد: اول از همه فیلمنامه اولویت دارد، در این مورد نه اینکه دنبال حرف خیلی خاصی باشم بلکه منظورم فیلمنامه خوبی است که بتواند به همراه کارگردان و عوامل حرفی برای گفتن داشته باشد. من در این حرفه همیشه سعی کردم شاغل شغلم نباشم، یعنی این که هیچ وقت تنها این موضوع که بپذیرم من بازیگر هستم و فقط مهم این است که نقشی را بازی کنم، نبوده، بلکه اصل کار و عواملی که گفتم نیز نقش اساسی در انتخاب نقش هایم داشته و دارد.

بازیگر «ملک سلیمان» درباره رخداد تکرار و کلیشه در دنیای بازیگری اظهار کرد: تهیه کننده ها و کارگردانان غالباً برای انتخاب نقش ها و افراد به دنبال کسانی هستندکه آن نقش را پس داده اند، به همین جهت از جایی به بعد این ماجرا به بازیگر بستگی دارد؛ به این که آدم چه طور آن نقش را ایفا می کند. من تلاشم بر این بوده تا با بهره مندی مداوم از تجربیات و آموزه های دیگری که روز به روز در حال کسب آن هستم به نقش اشکال و ابعاد دیگری را وارد کنم. اما به طور کلی یک بازیگر قبل از این که به او پیشنهاد شود، کاری از دستش بر نمی آید. مثلاً چندی پیش من در کار «آهوی پیشونی سفید» جواد هاشمی در قالبی جدید بازی کردم،‌ ولی شاید دیگر این اتفاق به جهت همان نگاه فیلمسازان رخ ندهد.

موضوع ورود بازیگران تلویزیون به سینما، بحث دیگری بود که مطرح شد و زندگانی درباره آن اذعان کرد: قبل ترها خیلی ها تلویزیون را به این متهم می کردند که در این رسانه بازیگر دستمالی می شود و او را خراب می کنند، اما من احساس می کنم که در حال حاضر در سینما این اتفاق در حال رخ دادن است. به نظرم سینمای این روزها عمر بازیگر را تباه می کند. در آن جا مدام نقش های یک شکل به فرد داده می شود و این نقش ها باعث می شوند که او فرصت نکند فضای دیگری را تجربه کند. کم کم همین نقش ها نیز کوتاه و کوتاه تر می شوند، تا اینکه به کل رو به اتمام می رود. در این فضا به گونه ای نقش به بازیگر تزریق می شود. من در یکی از بهترین پروژه های سینمایی یعنی «ملک سلیمان» حضور داشتم و موضوع این نیست که سینمایی ها، بازیگران تلویزیون را راه نمی دهند،‌ بلکه متاسفانه بی سوادی و حضور افراد غیر متخصص در بخش تهیه و تولید موجب شده که اسپانسرها و هر کسی که پولی را می آورد بدون آگاهی دست به انتخاب افرادی بزنند که مثل انتخاب های سر سفره شب شود، بدون شناخت و نگاه فرهنگی. این نحوه کار سینما را به سمت مصرفی شدن برده است. جدا از این ها مدت ها است که سریال سازی در دنیا به عنوان یک پروژه سخت و پیشرفته شناخته شده است و گاهی سریال هایی هستند که در سراسر جهان منتشر می شوند. به نظرم رسانه سریال بسیار معتبر است اما به شرطی که نگاه، نگه همتراز باشد. مگر می شود بازیگری در سریال موفق باشد اما در سینما نه؟! این همان نگاه غیر فرهنگی و غلطی است که وجود دارد. به عنوان نمونه اکبر عبدی از تلویزیون وارد سینما شد؟ و با آمدنش در مقطعی سینما را زنده نگه داشت.

او ادامه داد: دوستان سینما فکر می کنند، حرف های مهمی در ۷۰ دقیقه می زنند و عقیده دارند چون روشنفکر هستند تلویزیون بی ارزش است، ولی در همین سالها کارگردانان بزرگی از TV به سینما رفته اند و کارهای موفقی داشته اند، از آن طرف گاه شاهد حضور کارگردانانی بودیم که برعکس این داستان،‌ از سینما به تلویزیون آمدند و نتوانستند آن طور که باید مخاطب جذب کنند. به نظر من سینما بر اساس حاشیه جلو می رود و غالب اتفاقات را همین حاشیه تقویت می کند. مثلاً فلان کارگردان می گوید بنر فیلم را از سر در سینما کنده اند و حرف و حدیث هایی را با این روش منتشر می کنند که مخاطب کنجکاو می شود ببیند چه خبر است.

این بازیگر پیرامون اوضاع تلویزیون نیز گفت: به هر حال در این سی و خورده ای سال ما در تولید مدیران فرهنگی ضعیف عمل کرده ایم و حتی نخواستیم که از تجربه آنها نیز استفاده کنیم. مدیران حتی نمی توانند به طور کامل به مسائل و مشکلات موجود بپردازند چرا که تا آنها مشکلات و تخلفات را شناسایی می کنند، دوران مدیریت شان تمام می شود و نفر بعد از ابتدا شیوه دیگری را در پیش می گیرد. موضوع دیگری که وجود دارد مشخص نبودن خط قرمزهای ما است، اتفاقی که موجب برخی از مشکلات در کارها می شود.

زندگانی در آخر از بحث کودک و رسیدگی به آن در تلویزیون گفت و یادآور شد: متاسفانه فضای شاد و مناسب کودک وجود ندارد. مخاطب کودک یعنی ۳ نفر، را که او به همراه پدر و مادرش با یکی از آنها به سینما می رود. اگر می خواهیم سینما را نجات دهیم به جای اینکه چشممان به جشنواره هایی باشد که موقت می آیند و می روند، باید سینمای کودک را تقویت کنیم. از سوی دیگر،‌ بحث نوجوانان نیز وجود دارد و ما در مورد آنها نیز کاری که به معضلات نوجوانان بپردازد را نداریم. کاری نیست که مسئله سربازی،‌کنکور و بسیاری از موضوعات دیگر را برای آنها تعریف کند.

او در خصوص حوزه تئاتر و فعالیت در آن نیز نوید حضور پر بارتر از قبل را در سال آینده،‌ در کنار هادی مرزبان را داد.