تلاش برای تحقق رویای شکستن رأی روحانی

محمد‌صادق جوادی‌حصار - فعال سیاسی اصلاح‌طلب - در روزنامه «آرمان» نوشت: انتخابات ریاست‌جمهوری عرصه پیچیده‌ای است و بر همین اساس درباره اینکه حضور کاندیداهای مختلف به چه اندازه می‌تواند صحت و بقا داشته باشد و چه اندازه این کاندیداها ظرفیت همراهی یا مقابله با یک جریان فکری را داشته باشند، نمی‌توان به اختصار به آن پرداخت.

حمید بقایی دیروز برای حضور در انتخابات ۹۶ اعلام آمادگی کرد، اما باید دانست که ایشان و دیگر نزدیکان آقای احمدی‌نژاد اقبال تعیین‌کننده و گسترده‌ای از سوی مردم و جریان‌های سیاسی نخواهند داشت و مورد استقبال قرار نمی‌گیرند. اگر فرض بر آن باشد که نزدیکان آقای احمدی‌نژاد تصمیم به کاندیداتوری در انتخابات اردیبهشت ۹۶ داشته باشند، یا آقای بقایی به نمایندگی از آن طیف، میداندار باشد، باید به این نکته توجه داشت که رئیس دولت دهم اعلام کرد حمایتی از اعضای دولت خود نمی‌کند.

بنابراین در صورت کاندیداتوری آقای بقایی، اولین خلف وعده در فصل جدید انتخاباتی نمایانگر خواهد شد. از سوی دیگر باید توجه داشت اگر شخصی مانند آقای بقایی درصدد ورود به عرصه انتخابات باشد و حمایت احمدی‌نژاد و تیم او را کسب کند، باید منتظر واکنش مردم بود. هنوز ارائه تحلیل درباره رفتار انتخاباتی رای‌دهندگان در سال ۹۶ زود است؛ جامعه رأی‌دهنده چهار سال فعالیت‌های دولت آقای روحانی را تجربه کرده‌اند و بدون شک مقبولیت و محبوبیت آقای روحانی در انتخابات اردیبهشت بیشتر خواهد شد.

برخی تصور دارند آرای هواداران آقای احمدی‌نژاد بیشتر خواهد بود که الگوی سیاست خارجی آنها سعید جلیلی است. آقای جلیلی در انتخابات گذشته شرکت کرد، اما تنها توانست ۴ میلیون رأی کسب کند و این میزان رای نشانگر این است که جامعه علاقه‌ای به گفتمان او ندارد.

اگر جلیلی در انتخابات در جامه کاندیدا حضور پیدا کند، بعید است که توان بسیج مردمی را داشته باشد و اگر با رویکرد سابق درصدد رقابت باشد، رقیبی تعیین‌کننده و جدی برای آقای روحانی نخواهند بود. برای شکستن آرای آقای روحانی که یکی از اهداف اصولگرایان محسوب می‌شود، عوامل بسیاری مؤثر است که از جمله آنها تعدد کاندیداها در دو جریان اصولگرا و اصلاح‌طلب است.

اگر قرار بر آن باشد افرادی درصدد شکستن آرای آقای روحانی باشند، باید توانایی نفوذ در هر دو جریان اصلاح‌طلب و اصولگرا را داشته باشند تا آرای ایشان را تحت تأثیر قرار دهند و به مرحله دوم بروند. اگر اصلاح‌طلبان و اعتدالیون کاندیدای واحد داشته باشند، پیروزی آنها در مقابل آقای روحانی غیرممکن و دور از ذهن است.

اگر اصلاح‌طلبان و اصولگرایان بخواهند کاندیدای مستقل داشته باشند و کاندیدای اصولگرایان با روحانی به مرحله دوم برود، احتمال حمایت آنها از کاندیدای جریان خود زیاد است، چنان‌که در جریان اصلاح‌طلب و حامی دولت نیز چنین اتفاقی دور از ذهن نخواهد بود. البته باید آگاه بود که اجماع اصولگرایان بر یک کاندیدا در مرحله اول انتخابات بعید است. اگر این اتفاقات رخ دهد، آن‌چنان از آرای آقای روحانی کاسته نخواهد شد، چراکه پایگاه رأی آقای روحانی در جریان اصولگرایی معنا نمی‌شود و در اصلاح‌طلبان و اعتدالیون خلاصه شده است.