چرا تعطیلات دو روزه بر طرح‌های دیگر ارجح است؟

بی‌اثر در توزیع سفر

علاوه‌بر این، این‌گونه تعطیلات مقطعی به‌زودی تبدیل به چالشی همچون تعطیلات نوروز خواهند شد که مقاصد گردشگری را با هجوم حجم بالایی از گردشگران مواجه می‌کند و این درحالی است که زیرساخت‌ها برای پذیرایی از این میزان از گردشگران در بسیاری از شهرها فراهم نیست؛ امری که بر زندگی ساکنان مقاصد گردشگری اثر خواهد گذاشت و موجب نارضایتی آنها خواهد شد. در همین حال اما، تعطیلات دو روزه آخر هفته به‌دلیل توزیع متوازنی که در تمام ایام سال دارند، فرصتی دائمی در اختیار مردم می‌گذارند که برنامه‌ریزی‌های بهتری برای سفرهای خود داشته باشند و حتی تعداد سفرهای خود را در طول سال افزایش دهند.

مسکنی برای آلودگی هوا

تحقق نیافتن توزیع سفر، تنها یکی از مثال‌های نقضی است که بر بی‌اثر بودن تعطیلات زمستانی صحه می‌گذارد. این طرح در مقوله محیط‌زیست نیز شکست سنگینی خواهد خورد؛ تا جایی که کارشناسان محیط‌زیست می‌گویند چنین تعطیلات مقطعی تنها شبیه یک مسکن برای درد مزمن آلودگی هوا در کلان‌شهرها است. به باور آنها، گرچه ممکن است در دوهفته یا ۱۰ روزی که مدارس در زمستان تعطیل هستند، بار ترافیکی شهرها اندکی به صورت موقت کاهش پیدا کند اما راه‌حل مناسبی برای کاهش آلودگی هوا نیست؛ چه اینکه همچنان حجم عظیمی از کارمندان و صاحبان مشاغل در طول روز با وسایل نقلیه خود در شهر جابه‌جا می‌شوند و تردد آنها به این صورت، آلودگی هوا و آلودگی صوتی را به همراه خواهد داشت.

از طرف دیگر پیشنهاددهندگان این طرح، این امر را از نظر پنهان داشته‌اند که تعطیلی مدارس نمی‌تواند به خانه‌نشینی افراد منجر شود و از سوی دیگر، تضمینی برای خروج آنها از شهر نیست؛ دو موضوعی که به تردد کمتر شهروندان در شهر می‌انجامد و به تبع آن از آلودگی خواهد کاست. این درحالی است که به اعتقاد این کارشناسان، تعریف تعطیلات دو روزه آخرهفته می‌تواند دست کم در پایان هر هفته از حجم ترافیک شهری و آلودگی هوا بکاهد؛ امری که مقطعی نیست و در تمام فصول سال نیز به آن نیاز است. آنها یادآور می‌شوند با اوضاعی که کلان‌شهرهایی همچون تهران به لحاظ آلودگی هوا دارند، بعید نیست به جز ایام تعطیلات زمستانی مسوولان مجبور شوند باز هم مدارس را تعطیل کنند و این یعنی هدف از ایجاد چنین تعطیلاتی محقق نشده است.

یک باور غلط!

اما بسیاری بر این باورند که تعداد روزهای تعطیل در ایران زیاد است؛ باوری غلط که تاکنون مانع دو روزه شدن تعطیلات هفتگی شده. این درحالی است که طبق پژوهش‌های صورت گرفته، در صورت افزایش تعطیلات پایان هفته کشورمان به دو روز، تعداد روزهای تعطیل با احتساب تداخل بین تعطیلات به ۱۲۵روز خواهد رسید و این رقم معادل تعداد تعطیلات در کشورهایی مانند ژاپن و برزیل است. حالا تعریف تعطیلات زمستانی می‌تواند این باور غلط «تعطیلات زیاد در ایران» را تثبیت کند و مانعی دیگر برای توزیع متوازن تعطیلات در تمام ایام سال باشد؛ این مساله تازه فارغ از آن است که چنین تعطیلاتی کارآیی لازم و مدنظر مسوولان را ندارد. دولت باید در نظر بگیرد چنان‌که می‌خواهد با یک تیر چند نشان بزند، راهش تصویب تعطیلات زمستانی نیست و این طرح به‌زودی دردهای جدیدی به دردهای کنونی خواهد افزود؛ گرچه شاید بتواند در برخی موارد مکملی بر طرح اصلی ساماندهی تعطیلات باشد.