سرانجام سیاسی‌ کاری با مطالبات فرهنگیان

سیدکاظم اکرمی-وزیر پیشین آموزش‌وپرورش در روزنامه شرق نوشت: فرهنگیان جامعه ما مطالبات برحقی دارند که باید به آنها پاسخ داده شود. اهمیت معلمان در مقام معماران نسل آینده‌ ما، ایجاب می‌کند فضایی فراهم شود که خردمندترین و کاردان‌ترین افراد جامعه در این شغل، احساس رضایت و خوش‌بینی داشته باشند.

نباید فضای شغلی فرهنگیان و جایگاه اجتماعی آنها به سمت‌وسویی برود که نخبگان علمی، اشتیاقی به پذیرش این مسئولیت نداشته باشند. در شرایط فعلی، فرهنگیان پیگیر مطالبات خود فقط از جانب دولت هستند و این راه درستی نیست. مجلس نیز سهم بالایی در مسائل کشور دارد و بالاخره این نمایندگان مجلس هم با رأی فرهنگیان و مردم انتخاب می‌شوند و نسبت به این رأی‌ها مسئولیت دارند. حتی نمایندگانی که در حوزه آموزش‌وپرورش سیاسی‌کاری می‌کنند باید پاسخ‌گوی رأی معلمان به خود نیز باشند.

بااین‌حال و در همین راستا نمایندگان مجلس نیز موظف هستند به‌عنوان نمایندگان مردم که فرهنگیان بخشی از آن هستند، در راستای برآورده‌شدن مطالبات فرهنگیان اقدام کنند. نمایندگان اکنون مشغول بررسی و تدوین بودجه دستگاه‌های مختلف هستند اگر به این نکته توجه داشته باشند که آموزش‌وپرورش در میان مؤسسات فرهنگی بسیاری که در کشور وجود دارند و بودجه‌های کلانی دریافت می‌کنند، رکن اصلی و اساسی توسعه فرهنگی و اجتماعی کشور است، اولویت اول و بودجه اساسی را به آموزش‌وپرورش اختصاص می‌دهند.

فعالیت بسیاری از نهادهای فرهنگی کشور برای رده سنی بزرگسالان تعریف شده است و طبیعی است که تغییر در جامعه‌پذیری و رفتارهای افراد بزرگ‌سال به ‌زمان بیشتری نیاز دارد و حتی ممکن است تغییرناپذیر باشند. درحالی‌که کودکان و دانش‌آموزان قابل‌انعطاف و تغییر هستند و باید سرمایه‌گذاری اصلی فرهنگی، در این بخش صورت گیرد و نمایندگان باید تمامی انرژی خود را صرف کنند تا بتوانند بودجه بیشتری را برای وزارتخانه آموزش‌وپرورش در نظر بگیرند. در این صورت مطالبات فرهنگیان برآورده خواهد شد و از سویی سرمایه‌گذاری فرهنگی مناسبی در جامعه انجام شده است. فرهنگیان جامعه نیز نقشی اساسی در این موضوع دارند. در این میان باید از طریق انجمن‌ها و نهادهای مدنی و سیاسی خود از جمله انجمن اسلامی معلمان، کانون فرهنگیان و کانون‌های مختلف با نمایندگان صحبت کنند.

بايد از آنها بخواهند که در بخش بودجه و دیگر مطالبات، فرهنگیان را در اولویت قرار دهند. اکنون برخی از نمایندگان مجلس که با رأی مردم و فرهنگیان انتخاب شده‌اند با سیاسی‌کاری زمینه‌های عدم تحقق وعده‌های فرهنگیان را ایجاد می‌کنند. استیضاح دانش‌آشتیانی، وزیر فعلی آموزش‌وپرورش، از جمله این سیاسی‌کاری‌هاست. درباره وزیری که هنوز در چندماه اولیه کار خود است و به‌اصطلاح امضای حکم او هنوز خشک نشده نمی‌توان قضاوت کرد و معیاری برای محک‌زدن او وجود ندارد.

این پرسش ایجاد می‌شود که چرا نمایندگان استیضاح را مطرح می‌کنند؟ اگر مشکلات و معضلاتی در وزارت آموزش‌وپرورش وجود دارد که نمی‌توان منکر آنها شد، باید با مذاکره و رایزنی آنها را حل کرد. همچنین اگر اشتباهاتی در امور متفاوت رخ داده باید در پی اصلاح آن برآمد. بسیاری از نمایندگان با عملکرد خود در چندوقت اخیر نشان داده‌اند که همکاری مناسبی با دولت دارند و همین نمایندگان باید در راستای افزایش همکاری و همیاری با وزارت آموزش‌وپرورش گام بردارند؛ نه‌آنکه با سیاسی‌کاری به به‌وجودآمدن و حل‌نشدن مشکلات دامن بزنند.