لازم نیست استراتژی هاشمی را بازگو کنید

مردم او را می شناختند.خط و ربطش هم مشخص بود .پس چه نیازی است که فلانی بگوید مانیفست هاشمی برای انتخابات ۹۶ آن موضوع بوده و یا در فلان جا در گوش من در خصوص موضوعی بهمان حرف را گفته است!

سردبیر آفتاب یزد در یادداشتی نوشت:قبلا هم گفته بودم؛رفتار و کردار برخی از ما ایرانی‌ها با متوفی هایمان صحیح نیست.

نمی خواهم بگویم مرده پرست هستیم اما می توان گفت که تقریبا از سوی دیگر بام افتاده ایم.

نگارنده پیش از این نسبت به رفتار برخی اصولگرایان در مواجهه با مرحوم سلحشور انتقاد کرده و خواستار تجدیدنظر ایشان شده بود.

متاسفانه آقایان گوهر اصلی آن مطلب را نگرفته و به جای تامل،به بنده دشنام دادند.
اکنون پس از درگذشت مرحوم هاشمی چنین ماجرایی البته در بعد دیگری در جناح مقابل طرفداران مرحوم سلحشور در جریان است. رییس فقید مجمع تشخیص مصلحت نظام ارتباطی با هنرمندی چون مرحوم سلحشور ندارد اما طرفداران آنان رفتاری مشابه داشتند.

بزرگان و علمای دینی بارها متذکر شده اند که بایستی با احترام با درگذشتگان برخورد کرد و در محافل، نیکی های آنان را بازگو نمود اما نگفته اند که دیگر غلو کنید و از طرف قدیس بسازید.

مراسم تشییع باشکوه و خاطره انگیز

آیت الله هاشمی به خوبی نشان داد که ایشان چه ارج و قربی نزد مردم داشتند و دارند.استقبال از این مراسم به قدری فراتر از انتظارها بود که برخی از افرادی که تا پیش از آن جزو مخالفان سرسخت رییس فقید مجمع تشخیص بودند ادبیات خود را تغییر داده و به مدح و ثنای تازه درگذشته پرداختند.در راس اینان، صدا وسیما بود.

فلذا این موضوع نشان می دهد که آیت الله هاشمی اصلا نیاز به تایید و تمجید اطرافیان و طرفداران خود ندارد و اتوماتیک وار به دلیل کردار و افعالش در دل مردم جاباز کرده بود.کاری به این نداریم که «چگونه» و «چرا» اما بهرحال نفردوم انقلاب اسلامی بر روی ریلی افتاده بود که به سمت مردم بود نه تاریکخانه های قدرت.

حال در چنین اتمسفری مشخص نیست چرا عده ای با نقل خاطره های عجیب و غریب از ایشان و یا برخی نقل قول های شاذ تلاش دارند وی را زنده نگه دارند.آیت الله هاشمی تا پایان تاریخ، زنده و پابرجاست و راه و مسلک اش ادامه می یابد فلذا نیازی نیست برخی از اطرافیان وی به دنبال قدیس سازی از وی باشند.اتفاقا آیت الله خود نیز چنین موضوعی را نمی پسندید.مرحوم هاشمی از سرمداران زهد و تقوا بود و اصلا به دنبال خودنمایی و کارهای محیرالعقول نبود.او مدیری پراگماتیست ،عالمی فروتن و استراتژیستی معقول بود.بنابراین به برخی تکاپو ها نیازی نیست .