۱۰ نکته درباره طرح توسعه‌ منطقه‌ای

۱-دلیل ناکامی برنامه‌های توسعه‌، غفلت از توسعه روستایی و عدم استفاده از فرصت‌های مناطق در برنامه‌ها است.

۲- در تدوین برنامه‌های توسعه، باید ایده‌آل‌گرایی جای خود را به واقع‌بینی بدهد و مناطق مختلف ایران در تدوین آن مشارکت کنند.

۳- طرح منطقه‌بندی، باعث می‌شود برنامه‌ها به واقعیت مناطق و کشور توجه داشته باشند.

۴- تحت عنوان آمایش سرزمین کارهایی انجام‌شده است ولی در استان‌ها، مطالعات کارشناسی قابل اتکایی انجام‌نشده است.

۵-قبل از انقلاب فرانسوی‌ها طرح ۱۰گانه منطقه بندی را با عنوان ستیران پیگیری می‌کردند.

۶-در بررسی طرح منطقه‌بندی، استاندارها، روسای مجمع نمایندگان استان‌ها، اتاق‌های بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی، اتاق‌های اصناف و تعاون و دانشگاه‌های استان‌ها حضور دارند.

۷- با کمک دولت و مجلس، صندوق‌های توسعه منطقه‌ای ایجاد کنیم و به دنبال تشکیل هولدینگ تولیدی و صادراتی برویم.

۸- دولت، مجلس، نیروهای نظارتی، بانک معتبر، بورس و بخش خصوصی باهم در ایجاد این هولدینگ‌ها نقش‌آفرینی کنند.

۹- در کارهای توسعه‌ای مساله مکان‌یابی مهم است، ولی اجرای طرح در ایران، با چشم‌بسته انجام‌شده است.

۱۰- عده‌ای فکر می‌کنند تکثرگرایی باعث توسعه می‌شود، ولی باید استعداد و پتانسیل هر منطقه را در توسعه در نظر گرفت.